Finse infraroodsauna

P1020322Van de VrijeAcademie kreeg Elfriede, vandaag 31 augustus 2015, ’n mailtje met de titel: ‚Back to school‘. Maar deze „dame“ gaat naar HealthCity in Amstelveen, waar zij gisteren,  op 30 augustus 2015, eindelijk weer kwam opdagen. Volgens haarzelf had zij maar drie weken gespijbeld, waar géén een enkel excuus voor was . . . , want alleen al in Nederland zijn minstens zeshonderd HealthCity’s, dus . . .  Zij hoort het Yvonne alweer hardop zeggen: „Dat wijf is nog te stom om te Googlen!“  Als er niks te mieren-neuken en te roddelen valt, hè  . . . , tja . . .  Wel stiekem alles lezen op me blogs: OPROTTEN!!!!!!!

Yvonne: „Friet, ik moet je hangen … Ik heb mensen! Me kleinkinderen …“  Hoort Friet weer hondjes blaffen op de achtergrond.

Friet: „Waar zit je Von?“

Yvonne: „Ja in Paraqua . . . “

Friet: „Gezellig!“

De ‚ladies lockerroom‘ werd verbouwd, daarvan kreeg zij ‚update reconstructions‘ van dag tot dag en van uur tot uur, op 22 augustus was alles klaar, dus had deze gia- typhus-teef al ’n week eerder kunnen gaan. Zo goed schat? Alles ligt nu mooi bij elkaar: wc’s, douches en de Finse Infraroodsauna’s, gewone sauna’s, wirbelpool, heerlijke warm-, en koudwater douches en je kan er ook nog zwemmen, wat allemaal HealthCity is, waar wel ’n prijskaartje aan hangt . . . , en dan valt dat wijf nog niet af, maar ze kwam zelfs ruim anderhalve kilo aan. Maar, om er nou nog meer geld tegen aan te gooien, alleen om van dat eeuwige gejo-jo af te zijn . . .  Friet had ‚t uitgerekend en al heeft zij nog meer dan miljoenen + miljarden jaren te gaan en al had zij zelfs ‚t eeuwige leven, dan nog was er géén één enkel minuutje bij, dat zij iets goeds deed: Geen één enkele seconde! Ja, als ze tien meter diep ligt . . .

Het was er ontzettend gezellig in Amstelveen, mensen vonden het leuk haar weer te zien. „Ik heb je ’n hele tijd gemist,“ zei haar Lamme Vogeltje. Hij is er aan het revalideren van een beroerte. Op zijn grijze knarretje gaf Friet hem een kusje en zei, dat ze zijn moed en doorzettingsvermogen enorm bewonderde . . .P1020302
Je bent gezond, alles zit erop en eraan . . . , functioneert ook nog . . . , waarom kan er dan géén dertig kilo af? Ik ga de Ransdorpertoren beklimmen, bedacht ze, ga tien kilometer lopen in het Waterland . . .  Ik wilde ook nog de Amstelledamroute,  langs de Amstel, fietsen, de Ronde Hoep . . .  Eind september 2014 zou ik zoveel conditie hebben, zodat deze Gia Typhus Tèring Kanker Trut ’n retourtje HAARLEM kon fietsen . . . , bedacht ze hardop op haar blog . . .

Toen haar moeder stierf eind september 1999 . . . , was zij het liefst met haar meegegaan . . .  Sorry!

Marjo: „Hoe is de stand van zaken bij HealthCity?,“  wilde ze weten.

Frietje: „Negenennegentig kilo!“

Marjo: „Hoeveel moet er nu nog af?“

Frietje: „31 kilo! Very Happy???“

Gisteren, zo rondom 18.00 uur, zat dat Geile Kanker Typhus Tèringwijf dorstig en volkomen uitgeput op ’n bankje in het Vondelpark, waar een man met ’n pilsje naast haar kwam zitten. Ze kwamen aan de praat en zij vertelde hem, dat zij vroeger zo slank was, dat ze amper tieten had, nu ik ze wel heb, is het ook weer niet goed . . . , vertelde die Typhus Tèring Kanker Trut von Troje . . .

Frietje: „WAT?!? Commentaar? Met ongevraagd advies ook nog!?!,“ Schreeuwde ze ‚t uit in blinde woede … „Rot allemaal op!“

E L F R I E D E

Ouwe Koeien

Frietje: „Er zit een wasrekje vol onderbroeken in de wasmachine . . . “

Marjo: „En . . . , nu mag je wat bloggen?,“ vroeg ze. „Ik zal je vertellen,“ ging Frietje verder, „dat ‚t géén énne ‚fucke-ducke‘ uitmaakt, wat ik op me blog schrijf: Wat ik vind, doet helemaal niet ter zake! Wat ik denk, daar veegt iedereen z’n vette reet mee af!  Wat voor mening ik heb, zal ze aan hun vette reten roesten en helemaal & vooral, dat ik al weken met de was bezig ben . . . , daar ligt geen enkele hond of kat van waker … „SONY DSCMaar . . . , die enorme massa’s vluchtelingen uit al die Arabische landen, vond Frietje enorm beangstigend!

Frietje: „Ik denk, dat er overal oorlog is, straks doet Azië ook mee, omdat we in het westen géén boeddhisten zijn en de Moffen doen eindelijk,  ALS  ALLEREERSTE … ,  hun grote mond open! Ze zijn weer de enigste, die vinden dat ze die mensen, met al hun Arabische opvattingen en geloven niet met open armen moeten verwelkomen. Marjo! Hitler is al ruim vierenzeventig jaar dood! Dat hoef je me niet te vertellen, oké . . . ,“  voegde ze er voor de zekerheid nog eventjes aan toe . . .

Als eerste willen alle vluchtelingen zich nationaliseren, compleet met paspoort en ’n identiteit-pasjes, want anders hebben ze géén toegang tot hun klantennummers bij de banken, hè . . . JA, hierzo in het rijke westen worden ze onmiddellijk allemaal miljonair.  Dat ze hier nog meer shit & ellende tegemoet gaan, begrijpen ze nog niet, want dat moeten ze eerst ondervinden aan den lijven.

Wat je alleen maar krijgt, zijn vele, bendes criminelen. Hoe meer auto’s ze stelen, hoe meer en groter hun status is in die bendes, hoe meer inbraken . . . , hoe meer verkrachtingen bij die ongelovige hoeren . . . ,  hoe meer doden, hoe groter hun ego . . .  Ja, die kant gaan we op . . .  Deze Ouwe Trut von Troje geniet nu al met volle teugen: Eindelijk gerechtigheid! Ze was al blij, toen iedereen zo’n last had van die Kut-Marokkanen en ze dacht onmiddellijk in de jaren tachtig, negentig van de vorige eeuw: Kom maar op met die hoofddoekjes, ‚t kunnen er niet genoeg zijn! Het wordt nog véél-en-véél erger en voor mijn part emigreren alle Nederlanders naar Australië of nog verder weg: Ja, de grote volksverhuizingen gaan van start. Kijk maar bij MAX, ‚Droom huis gezocht‘ en ‚We zijn er bijna‘ …  Kortom: Boontje komt om zijn loontje!

Toen die Ouwe Seniele Trut von Troje tweeëntwintig, drieëntwintig was, in de jaren zestig werkte zij in de horeca als seizoen-serveerster in Zandvoort aan de Zee en had maatje 34, binnen ’n paar maanden woog ze onder de vijftig kilo, zelfs nog minder, want ze ging daar als een trein! Ze at per dag ’n half gegrild kippetje, zonder patat of appelmoes . . . , dat was haar dieët. Géén ontbijt, ’n ontbijtje kon ze wel bestellen, maar dat deed ze niet. Van de ober kelner kreeg zij ’n doosje met kleine driehoekige smeerkaasjes. „Die moet je ’s ochtens op je brood smeren,“  vond hij . . .   Het was zowel lichamelijk als geestelijk een hel! Geestelijk nog erger dan lichamelijk, omdat niemand haar ooit ook maar ’n heel klein schouderklopje gunde: Zij was maar ’n goedkope, gore slet uit Amsterdam, die daar de beste en meest verdiende plekken in de horeca in pikte . . .  Ook de vrouw van de baas haatte haar en dan weet je het wel . . .

Maar, als werkster en afwasster in de keuken  konden ze haar wel gebruiken, want erg veel klandizie was er niet in het voorseizoen . . .  Ze ging uiteindelijk met ’n  blaasontsteking naar ’n arts in Zandvoort aan de Zee. In die tijd was de mode mini, het tochtte in dat restaurant verschrikkelijk, want de deur stond altijd wagenwijd open: de hele dag tot diep in de nacht. Maar, ‚t was niet haar huisarts in Amsterdam op de Centuurbaan en daar zat ze met pijn in haar plassertje en vooral haar buik, met haar mond vol met tanden. De ontsteking was zo heftig, dat ze amper rechtop kon lopen . . .  Dus . . . , hoe er in zo’n provinciaal-boeren-gehucht meteen geroddeld werd, hoef ik aan niemand uit te leggen en er was nog veel meer ellende! En . . . , ga niet meteen lopen kutkammen: „Het is een badplaats, hè . . . , want er staan hoge wolkenkrabbers aan het strand. Het is géén dorp!“

Gelukkig! Haar moeder huurde voor de zomermaanden in Zandvoort aan de Zee zo’n vakantiewoninkje in een lange straat met rijtjes huizen . . . , anders had die Gore Besmette Slettenbak uit Amsterdam het niet eens overleefd!

Toendestijds … , nog voor de Sexuele Revolutie in de zestiger jaren, was er ook géén enkele hond, die vond dat zij prachtig was, beter model of mannenqiun kon worden, met haar schitterende lange, donkere haren en strakke taille . . . Kapster desnoods of verkoopster? Zij zat zelf ook met haar handen in haar haar en wist het niet: stuurloos en doelloos dobberde ze in het leven rond. Wat kon ze beginnen met haar Spinazieacademie?  Nee . . . , als het effe kon, trapten ze je, met alle soorten van genoegen, nog verder de stront in . . .  Zij kwam niet in een opgemaakt bedje terecht, want haar ouders hadden géén familiebedrijf-firma-BV …

In 1986 ging zij naar de Weight Watchers, omdat ‚t de spuigaten uitliep. Daar viel ze binnen zes maanden twintig kilo af en werd er tien seconden voor haar geklapt, langer konden die wijven ‚t niet opbrengen, nog verdragen . . .  Meer ouwe koeien zal ik niet uit de sloot trekken . . .

Elfriede, woensdag 26 augustus 2015

Mierenneuken in de keuken

Ik zit vast! Muurvast en ik stik, als ik zie hoeveel mensen willen schrijven, kunnen schrijven en zelfs publiceren . . .  Iedereen veegt me van tafel . . . , heb géén enkele autoriteit . . . , ben onzettend hinderlijk . . . , ze zien me liever gaan dan komen. Maar, ja . . . , als er bijna niemand komt, is elke euro meegenomen . . .  Heb al voor meer dan honderd euro geboekt bij http://www.amsterdamhv.nl – daarvoor voor 75,– euro, alles betaalt . . . , ook al had ik veel gespijbeld: Geboekt is geboekt.

Krijg ik ooit antwoord op ’n mailtje? Alleen me zuster in Sylt vindt ‚t wel leuk, maar ze zijn zo lang en nemen zo ontzetten veel plaats in, en het duurt zo ontzetten lang . . . , voordat dat ellenlange mailtje helemaal is uit gelezen en dat is dan géén BLOG . . .  „Hoeveel boeken? Hoeveel boeken worden nooit gelezen?“ Doet er niet toe, als ze maar worden verkocht . . .

Elfriede stikt ook in de bloggen van anderen, waar geen eind aan komt . . .  Dit is de tijd voor uitmesten en opruimen. Om te beginnen met ongelezen kranten, bladen, tijdschriften en reclame blaadtjes van Appie, Dirk en Jumbo, want daar zegt Henny „hallo!“ tegen . . .  Kortom: Het is overweldigend en verstikkend en dan moet ze ook nog zó nodig  BLOGGEN, waar niemand op zit te wachten . . .  Alleen Peter vond het één keertje ‚Dertig kilo afvallen‘ leuk, daarna . . . , niks . . . , niemand . . .  Hallootje! „Je valt ook niet af, hè . . . ?“ Nee . . .  „Ga fietsen!“ Oké . . .  Elfriede, woensdag 12 augustus 2015

Elfriede is het eeuwige Jojo-geval: „Mensen kunnen een dieet maar een tijdje volhouden. Als je op lange termijn iets wilt bereiken, moet je heel je leefstijl aanpassen. Continu meer bewegen, minder en gevarieerder eten. HET  IS  VEEL  LASTIGER  IETS  LEVENSLANG  TE  VERANDEREN: Maar alleen dan heeft het effect,“ schreef Ingeborg Brouwer, alsof zij het tegen mij persoonlijk had. Zij is hoogleraar bij de VU in voeding voor gezond leven. Dus alleen niet snoepen . . .   Je bent goed op weg, maar je eet te veel ongezond buiten de deur . . .  Elfriede, zaterdag aangevuld, 15 augustus 2015, 1700 uur . . .

Dweilen met de kraan wagenwijd open!

friedabblog

Deze dame moet veel-en-héél-véél-assertiever worden, omdat zij voor géén meter afvalt. „Waarom ga je niet fietsen? Het is prachtig weer, door achter die computer te blijven zitten val je echt niet af hoor . . . “ Nou . . . , dit is nog netjes . . .

Zij dacht goed bezig te zijn door niet buiten de deur te eten, wat de eerste stap is, naar wij dachten. Geen afhaal Chinees, pizza,s en helemaal geen shoarma-schotels, ook geen boodschappen gedaan in de Bosenlommer met de auto of ‚t Gelderlandplein en HATSEFLATS – TJAKA !!! Kentucky Fried Chicken of McDonald en zij snapt er niets van. Soms gaat zij tekeer als een beest en denkt over de honderd kilo te zijn, wanneer ze op de weegschaal bij HealthCity gaat staan . . .  Niet algevallen, maar ook niks aangekomen . . .  En je denkt: ‚t is zomer we…

Ursprünglichen Post anzeigen 392 weitere Wörter

Dweilen met de kraan wagenwijd open!

Deze dame moet veel-en-héél-véél-assertiever worden, omdat zij voor géén meter afvalt. „Waarom ga je niet fietsen? Het is prachtig weer, door achter die computer te blijven zitten val je echt niet af hoor . . . “ Nou . . . , dit is nog netjes . . .

Zij dacht goed bezig te zijn door niet buiten de deur te eten, wat de eerste stap is, naar wij dachten. Geen afhaal Chinees, pizza,s en helemaal geen shoarma-schotels, ook geen boodschappen gedaan in de Bosenlommer met de auto of ‚t Gelderlandplein en HATSEFLATS – TJAKA !!! Kentucky Fried Chicken of McDonald en zij snapt er niets van. Soms gaat zij tekeer als een beest en denkt over de honderd kilo te zijn, wanneer ze op de weegschaal bij HealthCity gaat staan . . .  Niet algevallen, maar ook niks aangekomen . . .  En je denkt: ‚t is zomer we eten sla, sla met sla en nog eens sla en dan weer gezonde sla met tomaten en ’n eitje stukje gebakken vis, appeltje-peertje . . .  Kortom: niks mag meer. Alleen ’n Appeldieëtje!

Waar Elfriede ook heel erg van overtuigd is, dat die negatieve stereotyperingen over het ouder worden en vooral bij vrouwen, niet bij haar ligt, maar bij de anderen en dat neem je niet zo maar eventjes weg. Het is iets, dat er al eeuwenlang in is geslopen. Bovendien, voldoet zij helemaal niet aan de beeldvorming van die anderen, met hun agressie: „HEB  JE  KINDEREN ???“  Met andere woorden: Stuk Stront wat heb je hier te zoeken! Ga de afwas doen en val ons niet lastig met je gemierenneuk! Dat hoeven ze niet expliciet hardop te zeggen . . . , de manier waarop en hoe is al duidelijk genoeg!

Wat ook zo ontzetten tegen viel was, dat zij destijds in 2010 niet vakkundig kon worden opgeruimd. Daarom wist zij met de aller-grootste-overtuigingskracht, dat in de goot koppen moesten rollen. Zij was niet verslaafd aan de pizza’s, nog drank en drugs . . . , zij was nog niet dakloos en dat zou ‚t aller grootste geluk zaligheid wezen voor de anderen, zij had géén mentale, achterlijke, geestelijke ziektes. Wat ook ontzettend tegen viel: Die Besmetbak had géén hiv, nog nooit in haar hele leven één enkele gore soa gehad, omdat die Besmetbak nooit vrijt. Dus, kan je haar ook niet in ’n hoek trappen, als gore slet of hoer. Wat voor iedereen ook ontzettend jammer is, want op die manier kunnen ze zich niet superieur en verheven voelen, om kilometers op haar neer te kunnen kijken.

Ja, viel en valt nog steeds enorm tegen!!! Elfriede is geen psycholoog, maar ze is gewoon zonder vriendinnen en vrienden niet eenzaam en alleen. Zij wil, als het eventjes kan en ‚t mee zit honderd-twintig, honderdveertig jaar worden en nog ouder, omdat zij zoveel boeken heeft van Theun de Vries . . .  Wanneer ze ’n schrijver goed vond, kocht ze alles van hem, zo verzamelde ze ook alles van Geert Mak en ondertussen nam zij elk boek, dat zij tegen kwam, mee van Theun . . .  Ja, hij is een ouwe rot in het vak en niet te evennaarden en zijn oeuvre zal ook nooit helemaal compleet worden . . .

„Waar een wil is, is een weg!“

De computer was nog niet op gestart en onmiddellijk dat obstinate, dwingende en paniekerige gefoeter in haar nek: „Moet ik niet eerst je rug wassen!?! Ik ga hier niet uren zitten wachten! Ik moest toch je rug eerst wassen?“ Zij had alweer een hartaanval overleeft: ze hoort niets, is ergens druk mee bezig, gaat er helemaal in op, dan staat hij opeens voor haar neus, ook dat gebonk van die deur alleen al . . .  Ze schrikt zich te pletter en dan denkt zij: Ik wou, dat ik ook me eigen „winkeltje“ kon beginnen op ’n Frans landgoed, of in de Algarve . . .  Ja, dan pas heb je ‚t helemaal gemaakt. Toch, vraagt zij zich af, waarom die gevestigde auteurs, hun beginnende concurenten kaal moeten plukken met schrijfretraites, schrijfvakanties en schrijfcaochings . . .  Is het niet meer winst gevender, om zelf die ‚bestseller‘ te publiceren? Je hebt ‚t helemaal voor elkaar op je droomlokatie en dan komen die trutjes uit Amsterdam je lastig vallen. Wie kookt er? Wie doet daar de afwas? Zij denkt, dat minimaal tien beginnende hobbyisten per maand = 15.000 euro’s en dat vijf à zes maanden, wat makkelijk kan in die tropische hitte = ’n slordige ton is per half jaar, waar goed van valt te leven voor de rest van het jaar . . .  Nee, ruim een ton brengt volgens haar ‚t dagboekje van ’n afvalster niet op . . .  Die Ster blogt . . .  „Als het geen geld opleverd, waarom blog je dan?,“ vragen JanenAlleman zich schamper af. Die Ster blogt dus, zodat jullie haar kunnen afzeiken, lekker belachelijk kunnen maken, bespotten en vol minachting de stront in kunnen trappen. „En, wil ‚t afvallen een beetje lukken?,“ hoort zij ze dan al honend vragen. „Goh, alle pondjes komen wel door ‚t mondje, hè . . . ,“ achter je rug beginnen ze dan hartstochtelijk te roddelen. De „dames“ kent die Ster, als haar eigen broekzak . . .

Het kan suggestie zijn, maar nu die Ster gezonder leeft, voelt zij zich al ’n stuk vitaler: Afvallen, misschien aan het eind van de maand ’n paar pondjes.  Zelf iets klaar maken is niet alleen lekkerder, gezonder en goedkoper . . .  Het gaat erom, dat al die ouwe mutsen . . . , ondanks alle geringschattende bespottingen, minachting en verachtingen . . . , zelf positief in het leven blijven staan, dan leeft die Ster met haar afvalblog uiteindelijk het langst en kan als laatste op de graven van de „dames“ spugen . . .   Elfriede, zaterdag 8 augustus 2015, 15.40 uur . . .

Dertig kilo afvallen

friedabblog

„Godverdorrie! Wat is het moeilijk, om een blog te schrijven!!!“ Gilde Elfriede vertwijfeld, ze kan naderhand niets verbeteren: Aangezien haar vingers sneller typen, dan haar algehele verstand kan denken, vergeet zij wel eens wat, maakt kleine vergissingen, type fouten en wat zegt Henny: „Een blog is een blog. Je wilt afvallen en dan vermeld je in je volgende blog: Negenentwintig kilo afvallen! Als je dat afsluit, valt er niets meer te verbeteren in je vorige bloggen.“ Zij zou nog andere bloggen uit kunnen proberen. Bovendien is alles in het Engels, dus . . .  Ja, die Trut moet ook zo nodig: lachen . . . , gieren . . .  en  VOORAL   BRULLEN!!! „We houden `t echt niet droog!!!!!!!!!!!!!!!“

Ziet zij hem komen . . . 

Oké! Elfriede at een volkorensnee minder en ’n bakkie koffie, wat drie schepjes suiker scheelt, met ’n finke scheut Becel-koffieroom . . …

Ursprünglichen Post anzeigen 503 weitere Wörter