M O E R G R O B B E N

Het lukt niet meer . . . , omdat de buren me blogs lezen: BEL 112 !!! Dat Stinkende Kutwijf schrijft blogs! Oh . . . , iedereen leest ze! Geen likes! Nee, natuurlijk niet, want dat gunnen we haar niet! Eén like en alle wijven spatten uit elkaar van nijd en haat . . .  Geil, hè . . .  Ik kan gewoon niet meer schrijven. „Schrijf voor mij?!,“ zei de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren …   „Vergeet die trutten! Ze praten nooit met je, omdat ze het eenvoudigweg niet eens kunnen, laat helemaal staan, dat die KKK { KoerdischeKankerKut } jouw kan lezen . . .  Daar besteedt zij haar tijd niet eens aan! Aan de Nederlandse taal heeft zij überhaupt nog nooit moeit of tijd besteedt; ze is druk aan het lappen en soppen, de was aan het ophangen, ze moet koken, bakken, braden … , . . . , en haar dochter woont nog thuis . . . , dus ze heeft heel andere dingen aan haar hoofd dan jouw blogs . . .“   ♥  „Nou . . .  Oké, dan . . . , ik citeer wat uit ‚Moergrobben‘ van Theun de Vries, uit: hoofdstuk II, pagina 36 … ,“  zei Frietje . . .  Weiterlesen

G R O F V U I L

Het jaar 2016 is ‚t:  JHERONIMUS  BOSCH-jaar !!! De grote en belangrijke conservatoren met hun zwaar beladen academische titels, die dé najaarstentoonstelling in het Boijmans Van Beuningenmuseum organiseerden te Rotterdam over Jeroen en Pietertje de Antieken kunnen u niets vertellen over hun jeugd. Zo moeilijk is dat niet . . . , dachten wij . . .  Theun de Vries en ik . . . , DUS: „Jeroen van Aken werd in Den Bosch geboren en woonde aan de markt, waar hij met andere schobbejakkertjes en kwaaijongens de hele vere omgeving en ver buiten de wallen, wel was te vinden. Ze haalde wilde fratsen uit op jaarmarkten, in processies waar op patroonsdagen zelfs de priester met de monstrans, waar de Heilige Hostie in zat, onder zijn baldakijn vandaan werd gestomd. Hij ging naar kluchten, die op steigers werden op gevoerd en waar aangeschoten rhetorijkers uit de stad op kermisdagen hun tuchteloze liedjes zongen . . . , hij beet zijn lippen rauw bij elk exempel,  en het luidruchtige carnaval krekelden nog lang na in zijn jongenshoofdje . . .  Zijn vader was glazenier en na zijn schooltijd hielp hij hem vooral met tekenen van figuren die in het glas moesten worden gebrand. Hij vergat hierbij vaak, dat hij moest helpen met de glas in loodramen en draafde door op dure, witte vellen papier, waarop hij zijn verbeelding volgden en sjouwers tekende, wisselaars, kermisklanten, papen en ook schutters, huikwijven en nonnen die elkaar als schommelde ganzen na liepen, hij tekende apen en duivels en alles wriemelende herkenbaar over het papier, ’n mierenhoop van poppenkensleven half kluchtig, half werelds. Zijn vader gaf hem een klap om zijn oren, omdat hij dat dure papier en kostelijk werktijd verspilde . . . Maar hij wist, dat slaan geen vat had op Jeroen, hij had talent en wel van het soort, dat hardnekkiger was en niet viel af te leren. Hij werd naar ‚Dé Meester der Drijkoningen‘ gebracht, maar ook hij nam zijn fluwelen kalotje af, krabde zich in de nek en achterhoofd, terwijl hij Jeroens panelen bekeek . . . , zei uiteindelijk na ’n lange tijd met knarsende keel, wat steeds bij hem terug kwam, als hij innerlijk helemaal verdeeld en in de war was: „Ik weet dat je een zuiver geweten hebt, ook je ouders zijn zonder smet of blaam, maar bij de profeet Bileam op wiens lippen God de vloek in een zegenwens veranderde, men zou soms zweren dat je door de nachtkatten gebeten was . . . , “ terwijl hij met jichtige dorre vingers op het schilderstuk stiet, achter de deemoedige Christus naar de scheef getrokken facie van een krijgsknecht, die de apensmoel had van de overman der looiers, met paarse neus en al; of op in een hoekje van het stuk neergestreken raaf die de grijns van een boosaardige kol vertoonde; en als men haar nader bekeek, leek zij op de draaikontige vrouw van baljuw Suetmond, die in de kerk alleen hoestte om de aandacht te vestigen op haar nieuw brokaten keurslijf of zilverlakense rok . . .  „Daar brouwt wat . . . ,“ mompelde hij bij het beschouwen van Jeroens werk en hoewel hij nog maar heel weinig hoorde en misschien ook de looier en de vrouw van de baljuw niet kende, zag en begreep hij nog zeer veel – misschien omdat hij zichzelf niet meer hoorde, dacht hij, dat hij voor zijn leerling ook onhoorbaar was . . .  „Bang moeten ze zijn voor hem . . .   MOERGROBBEN . . . “ Wat hij met Moergrobben bedoelde wist Jeroen niet en daarom haalde ik de Dikke erbij met het etymologisch woordenboek. ♦ Moer: 1. schroef  2. bezinksel, modder, waardeloze droesem, 3. moeras … , ‚t werkwoord moeren is 4. morrelen of ’n moer losdraaien … ♦  Grobben: 1. kan van grobbejanus komen, dus grob = grof, = ’n grove lomperd … , ‚grober Unfug‘ = Duits en betekend: verstoring van de rust en orde of aantasting van de eerbaarheid …  Weiterlesen

A M S T E R D A M

„Zij  die  weten  spreken  niet;

zij  die  bloggen  weten  niet.“

♥ Lao Tse 

  • Vannacht droomde ik, dat professor dr. Maarten van Buuren mij een kusje gaf, hij werd zelfs een beetje gênant … , maar ik werd er wel vrolijk en gelukkig wakker van. Vraag me niet, wat het moet voorstellen en hoe ik ‚t moet duiden, want zo’n zweverig Bhagwantypetje ben ik niet: Ja, heel erg jammer voor jouw . . .
  • Nieuwe alinea!
  • Hoe moet dat?
  • Hoe doet ik dat?
  • Ik moet toch iets uit proberen, anders kom ik zo niet verder:
  • Ik wil een wit regel!!!

Weiterlesen

‚De heksen van die ouwe Gek‘

KORTOM: DOOR ALLE EEUWEN HEEN ZITTEN VROUWEN IN EEN VERDOMHOEK EN ZE WOONT OOK NOG EENS LETTERLIJK EN FIGUURLIJK IN ZO’N ZEIKHOEK!!!

„You have enemies? GOOD. That means you’ve stood up for something, something in your life.“ Winston Churchill

Jongens! Ik moet aan de bak en wat te eten op tafel toveren, binnen ’n paar minuutjes. Morgen kom ik terug en schrijf over die heksen van Pietertje de Ouwe, oké . . . Elfriede, 16 oktober 2015, 18.00 uur . . .  

Ik wilde hier nog iets aan toevoegen met me obstinate heksentreiter … , ja . . .   Ik ben behoorlijk pissig, want gisterenmiddag had ik uren zitten schrijven voor Tijgertje d’r kattekutje en die ouwe komt ook net  thuis . . .  „Waar wastie?,“ vroeg Yvonne. “  Friet: „Tanken! Hij moet altijd tanken, koop ’n krantje of gaat koffie drinken op de Lindengracht, omdat daar allemaal kranten en tijdschriften liggen of in-, of tegenover de Hallen en ik heb de hele dag géén kind aan hem  … , als hij opeens met die deur smijt … , schrik ik me de pleuris!“ Wat ook weer zo’n kleinen hart-, verlamming & verzakking is , want als Friet die lul niet op me knietjes ligt te pijpen, gaat zij zeker weten vreemd . . .  Pfffffffffffffffff . . . , ( … ) . . .   Yvonne: „Friet, je zou vijf weken geleden de afwas . . . “  Fried: „Ja, ik ben al meer dan zevenenzeventig jaar aan ‚t afwassen! Mag deze muffe, ouwe, stinkende heksentreiterige, thyphustrut ook effies? Hij zit de godganselijke dag op z’n krent! Waar hij ook altijd gaat tanken: op het Hugo de Grootplein naast de Kapper, daar zitten al die wijven met zo’n laptopjrs te wiffiën . . .“  „Frietje,“  zei Yvonne, „ik leg je géén haarbreed in de weg, dat weet je en ik ben blij voor je, om ieder onsje dat je afvalt!“  En, Friet vertelde dat ze aan het afbouwen was, zelfs géén lidmaatschapgeld meer wilde betalen aan de http://www.amsterdamhv.nl totdat zij onder de tachtig kilo woog . . .  Nee: ZEVENTIG . . .  JA, ZELFS FLINK ONDER DE ZESTIG KILO WOOG!!!  Wat inhoudt: Ten eerste, drie keer in de week naar de sportschool, en behalve dat ook eten met een weegschaaltjes naast je bord . . .  Waarbij het grote probleem komt, dat ik altijd en eeuwig sterf van de honger. „Friet!,“ riep Yvonne angstig, „blijf Godverdomme gewoon gezellig je zelf!!! Alsjeblief zeg! Ik smeek het je, want als je op die manier bezig bent, ben je altijd moe, sjagerijnig en het belangrijkste . . .  Ik wil dat je blijft schrijven: IEDEREEN LEEST JE!!! Als je niet schrijft, vragen mensen aan mij, wat er aan de hand is met je,“ zei ze.  „Wat is er met Frietje? Ze schreef zo leuk over Jopie Popie, dat willen we lezen en ook of ze die Franse Eikel al gevonden had. Hoe heettie ook al weer?“ „Ja . . . , euh . . . , … ,“ en Friet wist het ook effies niet met d’r dementerende kanker … , stinkende … , stomme . . . ! „Help effe . . . , ehhheu-eu-eu … , ja zo dement al, als ’n deur, hè … ,“  zei ze, terwijl ze wist dat zij Paul Verlaine bedoelde . . .                                                                               Friet: „Weet je wat het is Von? Ik heb dan ’n stok achter de deur, ’n doel voor ogen, want ik wil dat al die valse teven bij de AVHV, die me letterlijk en figuurlijk haten tot op het bot … , van jaloezie pimpelpaars uitslaan … , in hun broek zeiken van kift, nijd & kinnezinne . . . “  Zo had ze er nog ’n stuk of tien achter de hand, maar het belangrijkste was, dat ze met hun heilige, onbevlekte, volmaak frigide kutten . . .  “  „Frietje!!! !!! !!!,“ riep Yvonne haar in paniek toe …  „Laat gaan! Hoe vaak moet ik het je nog uitleggen? Jezus Friet! Ze kunnen niet eens in je schaduw staan, snap dat!!! ZEVEN JAREN OVER ME OUWEHOEREN . . . “  „Ja, von,“ zei Frietje, want Yvonne heeft altijd gelijk …

TENA LADY

Ik ben nog steeds zoekende, proberende en het lukt nog steeds niet: Voor geen meter! Ik maak ’n blog in een blog: Blog 1-a. ‚Zevenjaar over me ouwehoeren!‘ Blog 1-b. ‚Zevenduizend jaar me de Maas likken!‘ + Blog 1-c. ‚Hebben ze 7007 jaar wat te doen in hun ouwe schoen!‘ = I blog. Wat doe ik verkeerd. Weet WordPress.com het weer beter en gaat dat zijn eigen leven leiden? Ik loop naar me blogs en blogs in mijn blog te zoeken! Wie bemoeit zich daarmee?
Ik heb helemaal géén tijd voor deze flauwekul, in mijn huishouden van Jan Steen heb ik wel iets nuttigers te doen: Gasfornuis schoon maken, washandjes steriel koken, voorwas uitspoelen en in een schoon sopje doen . . . Ja, je kan het ook met ’n driekleuren pot zo de wasmachine in flikkeren, maar ik heb van die gore, stinkende, smerige, witte zweet-hand-doeken . . . Ja, die benne zwart! Nee, niet goor of donker grijs: ZWART!!! Wisten we het weer beter? Ze komen van me nest af en ik had er ook ’n keer op gepist.
Als ik over de spijkerbroeken van me man begin, kan je het vanaf me blog ook nog ruiken!
Heb ik maar ’n acount voor één maand? „Weet je wat je doet trutje, debiele Mongool: Zoek ‚t lekker zelf uit!!!“
Elfriede, woensdag 14 oktober 2015, 14.30 uur . . .

Vogelen

Ik ga de keuken in, moest toch eerst eventjes kijken … , heb mezelf maar geliked! Nee, niks en niemand en Yvonne maar schreeuwen: „Ik heb je blog gelezen!!! Geweldig!!!“ Zij leest toch goed Engels, dus niet . . . Ik ben nog steeds aan het vogelen, hè … Geen idee! Wat doe ik verkeerd? Foto’s downloaden om mee te beginnen. Hoe doet ik dat met al geschreven blogs? „Weet ik ook niet!“ Ja, ik zeik en zeur en durf niets te proberen.

G E N A D E . . .

Vandaag, woensdag 7 oktober 2015, zou ik naar Amstelveen gaan, was wel heel vroeg wakker, om 6.30 uur . . . Geen haar op me hoofd . . . , nee . . . Iedereen bij HealthCity haat me: PRIMA! Hoe of ik dat weet? Het zijn absoluut geen vooroordelen of vooringenomenheid, want Sjoukje hoor ik al blerren vanuit haar percepties en klieren met haar mobieltje . . . Met andere woorden: Wijf ik heb je al duizend keer uitgekotst!
Laat dat HealtCity geroddel maar voor wat het is, maar wat ik belangrijker vind is dat verhaal van de vader van Heleen Dupuis en ik weet niet of zij nog voor de VVD werkt, omdat zij van mijn generatie is . . . Dus, in 1942 was haar vader co-assistent bij verloskunde. Douwe heeft ook een arts in opleiding in zijn huisartsenpraktijk, want je bent nog lang niet klaar na je: kandidaatsscripties, je eed van Hippocrates en alle mogelijke promoties in vele verschillende vakgebieden. Daarna …, moet je de heleboel weer bijspijkeren . . . Kortom: Wanneer je het dokteren ’n beetje onder de knie hebt, gaan we de politiek in . . . , toch?
In 1942 kwam een meisje bloedend in het ziekenhuis met een perforatie van haar baarmoeder. Zij had zelf een poging gedaan tot abortus en is daarna overleden. Toen er sectie werd gedaan, bleek ze niet eens zwanger te zijn . . . Die Schat, om tentijden van de bezetting een kind te baren … Mijn moeder baarde drie fouten kinderen! En wat moest die Trut nu weer? Wist Sjoukje het weer beter!?! Ik ben al over de zeventig en kom nooit van die wijven af, hoop dat ik haar nooit ooit meer zie . . . (Schrijf ’n flashback! Je bloglezer begrijpen niet wie Sjoukje is . . . )
Kortom: Als jong doktertje in Rotterdam, die het hart uit de stad had zien branden, besloot hij toen, om aparte spreekuren voor anticonceptie te geven, waarmee hij alle kerken over zich heen kreeg . . . Nee, haar vader deed het niet goed, hè . . . „Nee, iedereen weet altijd alles beter. Vooral, die Gore, Stinkende Zwartrokken genoten juist daarvan met volle teugen …,“ zei Marjo. „Ach, gossie-gossie-gossie . . . , toch . . . , kindje . . . Ben je de wanhoop nabij? Hij wilde alleen maar neuken en niet met je trouwen? Kom maar bij pappa . . . , mag pappa even kijken . . .“ vroeg die Geile Zwartrok: Bloed aan de paal, daar geilen ze op! „Ja, . . . , “ zei Friet.
Heleen Dupuis vertelde, toen ze ’n puber was, eind jaren vijftig, begin jaren zestig, zij erg ongelukkig was. Alles was mis: verkeerde bril, verkeerd haar, ze vond zichzelf niet mooi en had er gewoon een complex aan overgehouden. Maar . . . , naarmate zij ouder werd, kwam zij beter in haar vel te zitten . . . En, zo’n vrouw is Friet ook! Je hebt van die „fotomodelletjes“ met lange slanke benen, na hun veertigste kan je ze opvegen, want dan durven ze de deur niet meer uit zonder botox …, kleurspoelingen …, en vele extentions in alle mogelijke kleuren, behalve van hun eigen haarkleur …, hele lange plaknagels en oogwimpers …, pushups . . . , hoge naaldhakken vooral …, wat uren tijd kost … Vertel mij wat! „En, als het niet uit de PC komt, kan je meteen inpakken!,“ riep Marjo . . .
Stoppen? Wat-wat-wat? O, ja . . .
Gisteravond bad Friet vele malen, nadat zij haar contactlensje terug gevonden had. Ze had haar hoofd er niet helemaal bij en deed het verkeerde lensje in haar linker oog. Toen ze het linker ooglensje er in wilde doen, was haar linker oog reeds bezet. Dat gebeurt zo vaak, dat ze twee lensjes op elkaar in heeft. Zij moet geweldig goed opletten en haar volle verstand erbij houden en dat is heel erg moeilijk!!! Dus, zij haalde haar rechter contactlensje uit haar linker oog en deed ‚t in haar rechter oog . . . En . . . , slaat perongeluk dat linker contactlensje van ‚t aanrecht! Friet zoeken en zoeken in alle hoeken, ligt het onder het aanrechtkastje op de grond! Gelukkig was ze er net niet op gaan staan . . . Vijf keer gebeden: „Heilige Antonius! Beste Vriend!!! Bedankt, dat ik me lensje vond!!! !!!“ Het gekke is, dat je dan opeens wel gelovig bent. Elfriede, woensdag 7 oktober 2015