Moe

Als een oud wijf gaat ik effe liggen . . .  Nee, laat ik maar de keuken induiken . . .  Ja, ik ben een wereldwijf, alleen jammer dat niemand dat ziet en Yvonne had ik uitgelegd, dat je de hele wereld niet kunt pleasen . . .  (ww = ‚pleasure‘, we hebben het in gepikt en vernederlandst).

Als u ‚t niet erg  vindt: Amersfoort, Delft, Den Bosch, Den Haag, Deventer, Kampen, Maastricht, Middelburg en Zutphen kan ik bij de VrijeAcademie boeken voor ’n ‚Stadswandeling‘. Zo zijn er nog meerdere steden en stadjes die ik nog nooit gezien heb, dus Friet . . .  Ja, ik loop ook met René Valensa mee over de Amsterdamse grachten, dat weet ik nu al zeker. Ik heb zijn telefoonnummer, dus als u mee wilt hobbelen met of zonder ‚Nordic Walkstick’s‘ . . .  www.amsterdamhv.nl 

„Wilde je verder nog ergens naartoe?,“ vroeg de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren en . . . , ‚t . . . , lieve . . . , suffertje . . . , moest eerst eventjes laten weten, dat zij kotsend over haar nek ging, bij het lezen van de seksscènes en plastische onthoofdingen in ‚De ochtendgave‘ van A.F.Th. van der Heijden. ‚t Is een historische roman en hij heet géén Hella S. Haasse, die vrouw schreef zo ontzettend beschaafd en kuis voor de buis … Tja . . . , ik ben blijkbaar nog niet geëmancipeerd genoeg, om over mijn seks fantasieën te kunnen schrijven . . .  Diep dacht zij na . . . , en nog dieper en langer . . . , zodra er iets naar boven komt . . . , moet ik het met me dementerende treiter wel noteren . . . , want ‚t is al allemaal weggezakt in het moeras der vergetelheid . . .  

„De praktijk schrappen we meteen en onmiddellijk !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!,“

brulde hij vanuit Willemstad, Beneden de Wind. Ja . . .  Nee . . .  Gaat lekker je gang, ’n beetje uit de wind, hè . . . , van mij heeft u echt géén last meer . . .

A.F.Th. vander Heijden schreef en schrijft met veel plezier en dat is prachtig om te lezen, want hij heeft wel ’n bak ellende over zich heen gekregen . . .  Wie remt hem af? Wie heeft hem af geremd? Tien delen requiemromans over zijn zoon ‚Tonio‘, dan is hij toch nog . . . , ’n . . . , heel . . . , klein . . . , beetje . . .  Ook, om die reden schreef & schrijft hij met genoegen, lust en veel plezier . . .  Dat eeuwig durende gemierenneuk wil ik van hem wel lezen: Een herinnerin en je kan er alle kanten me op, behalve de goeie, voegt juffertje-suffertje er vol overtuiging achter.

Ja, Elfriede woensdag, 30  december 2015, 16.10 uur . . .

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s