Ad arbitrium

Voor: De Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren, Betty, Mara, Mia …

„OHHHH!!! Nee-ee-ee . . . , hè . . . ,“ riep de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren dodelijk vermoeit, „niet weer ’n blog asjeblieft .  .  . “  Wat moet die trut nu weer? Iedere dag is die Idioot aan ‚t bloggen, ze denkt zeker dat ze Dostojewski is . . .  Ze was gisteren toch strontonderbroeken van haar man aan ‚t wassen? En dan denkt ze, dat ze intellectueel bezig is . . . , tsheu . . .  Ja, ’n hoop verbeelding is ‚t enigste wat die Ouwe Zeikers hebben. „Die Idioot wil . . . , moet . . . , elke dag . . . , ’n heel jaar lang wat bloggen, ander kan ze zich géén Blogger noemen, want je komt niet zomaar met d’r blote reet uit de lucht vallen als schrijfster,“ siste die Idioot pissig. Bovendien, d’r draai heeft ze nog lang niet gevonden, zij vind alle foto’s vooral erg mooi en deze in de Sint-Janskerk zijn ook prachtig en dan zie ik allemaal grijze koppies . . . , alleen hun houdbaarheidsdatum is al tientallen jaren verstreken . . .  Pleur bij ‚t grofvuil kan ‚t daar verder meuren . . .  Ja-aah . . .

SONY DSC

SONY DSC  Hij heeft geen idee! Dat kruintje . . . , echt jammer . . . , nou ja . . .

De Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren vroeg: „Heb je géén niche? Je moet dertig kilo afvallen trut, anders kan je geen Hofjes fotograferen bij de VrijeAcademie! Donder Godver-de-domme-op! Rotop! Ik wil je niet meer op me website hebben!“ En hij was nog pissiger en chagerijniger, als ’n dolle stier . . .  ‚t Is ’n Stiertje man!!!  Daar valt echt niet mee te spotten . . .  Stieren houden van kunst, zijn gek op mooie dingen en kunnen zich daar helemaal in vergaloperen: Hij reisde helemaal naar Israël, om daar gezellig te Bijbellen in het Oude Testament en dan liettie van die foto’s zien en zei: „Dit is het graf van de profeet WeetIkVeel. En . . . , Gedenk te Sterven … „ Ja, ook dat nog! Dan ben je echt effe uitgeluld! Helemaal ver-, & overbluft . . .  Wat ook mooi was . . .  Hebbie effe?

Kijk, hier beneden zijn ze de Sint-Janskerk aan ‚t restaureren & renoveren, de herrie van die cirkel zagen, ‚t getimmer, gebeitel, gehak en gebonk was niet te harden, daar doorheen was hij aan het vertellen over de voorstellingen op de mooiste glas-in-loodramen van heel Europa, maar je moet ze wel kunnen lezen . . .  Jan Dekker, heette die Klotenklapper in Noord, dacht ik; zodra die Idioot ook maar iets zei, ’n gebbetje bijvoorbeeld of ’n dingentje vroeg, wat dan ook, stond die Eikel meteen in haar nek te hijgen: „Daar komen de mensen niet voor . . .  Ze hebben schijt aan jouw gebbetjes . . . “ Nog voordat de lezingen begonnen: „JIJ moet wel ’n beetje dimmen, want anders red hij ‚t niet!“ Maar . . . , als je Lulletje Rozenwater nodig hebt, om al die Poolse gastarbeiders effies ’n ietsiepietsie te laten dimmen . . .  Nee, ‚t Lulletje Rozenwater was met zijn vrouw boodschappen doen; had altijd zijn vrouw bij zich in Noord bij de ACHV, wat alles verklaarde natuurlijk . . .  Je hebt dat altijd met die Lulletjes Rozenwater: Dé-Geweldige-Klotenklappers-Van-het-Aller-Eerste-Uur die hun Overjarige Mokkels al meer dan vijftig jaar spuugzat zijn; ze gaan andere vrouwen ook ’n beetje lopen treiteren en verzieken, om dat Opgepoetste en Afgestofte Mokkel, met parfums van over de honderde euro’s te ‚pleasen‘ en te gerieven. Dat Overjarige Opgepoeste & Afgestofte Mokkel deed ook steeds dapper mee . . .  Sterker nog! Jarenlange ervaring! Ze was er ijzersterk in . . . , had ‚t zelfs uitgevonden en bedacht . . . , was de enigste die ‚t was gepermiteerd, om wel steeds iets te zeggen: „Dat wist ik niet . . . ! Waarom dan . . . ? Hoe heet hij . . . ? Goh . . . “ en die Klotenklapper had opeens helemaal nergens last van . . .   Wat die idioot graag wilde: Onmiddellijk iedereen hardhandig op z’n smoel slaan . . . , want zodra je d’r gaat zitten, staan ze al klaar met hun kritiek . . .  Wat komt dat stuk stront hier doen? Moet dat stuk stront niet met haar kleinkinderen naar Harry Potterfilms kijken? Nee, niet voorlezen: Stel je voor zeg!  Afzeiken, die handel!  Jezus! Wat werd daar geroddeld en geouwehoerd!

Die Idioot dacht er nog even aan, om zelf met wat vrouwen ’n leesclubje te beginnen, als stok achter de deur, anders leest zij haar boeken nooit uit. Maar, dat is echt de hel op aarde . . .  Laat die Trutten a.u.b. maar weg blijven! Met hun valse geile rotkoppen! Yvonne wil niet eens ’n bakkie bij me doen, laat helemaal staan, dat ze even me bistro-mesje komt brengen: „Het is veelste stoffig bij jouw, dan moet ik zo hoesten . . . “ Kutwijf rookte haar hele leven, maar de stront zit an de knikker van die Idioot, hoor . . .  Die Idioot loopt niet de hele dag met ’n stofdoekkie te zwaaien en te zwabberen.  Sodemieter op! Zij had in Parijs in 1976 zes bistro-mesjes gekocht, dat vondt zij chique, gezellig en stoer met ’n biefstukje in haar Franse bistro’tje . . .  Mesje liggen allang bij ‚t grofvuil . . .

SONY DSC

SONY DSC

De Idioot: „Nee! ‚A suo arbitrio‘!!! (naar eigen inzicht),“ zei ze . . . , dat is mijn niche? Wat is mijn niche . . . ? Vroeg de Idioot zichaf . . . , zij had er nooit bij stil gestaan . . . , dat ze in ’n niche moest bloggen . . .  ‚SHIT!!!‘, met alle daarbij behorende stront en rotzooi is mijn niche . . . , en vooral de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren is helemaal mijn niche, want daar geilen al zijn Grijze Geile Stukken op: ze willen nog géén lettertje missen. You Snappie?!?  Anders hebben die Grijze Geile Stakkertjes toch helemaal niks meer, om over te roddelen, om af te kunnen zeiken, je te haten vooral, tot diep in het graf, je daarbij constant te jennen . . .  „Ja . . . , zo zielig als ze helemaal niets te zeiken hebben,“ vond hij ook en hij zeikte gezellig mee . . .  Eén – nul voor die Verziekte Nieges! De hel op aarde! Zie je hem, hierboven, naar die Grijze Geile Stakkertjes kijken? Die blik zegt alles . . .

SONY DSC

SONY DSC

De Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren: „O! Is het zo erg?“  „MAN!!!,“ brulde die Idioot, „ze maken elkaar af!“  Verder wilde die Idioot ‚t wel ’n heel klein beetje gezellig houden . . .

SONY DSC

SONY DSC  moord & doodslag! Waar? ‚t Is niet me niche . . .

Waar wilde ze nu naartoe met haar geriatrische treiter? Vroeg die Idioot zich af . . .  „O, ja . . . ,“ zei ze, dat dè Idioot zich graag met dieren identificeert, reptielen en insecten: niet met Russische schrijvers van eeuwen geleden, toen er nog géén tv was . . .  Zij ziet zichzelf, als ’n reuse, dikke vogelspin – moest eerst nog effe googelen . . .  De vogelspin wacht in haar web met ’n enorm harig donker lijf op de dingen, die zeker weten gaan komen . . .  En . . . , ja hoor! Heel subtiel, tikt ’n miezerig, klein ranzig spinnetje zachtjes aan een van haar spinrag draadtjes . . .  Het sexy vrouwtje is onmiddellijk op haar qui-vive en gefascineerd . . .  Spannend! Te spannend . . . , onverdraaglijk spannend . . . , niet te harden zo ontzettend spannend . . .   Ze blijft rustig midden in haar web zitten en denkt: kom-kom-kom-kom-dan . . .  Voorzichtig komt die botergeile rakker dichterbij met zijn kostelijke zaad en ‚t vrouwtje is al in totale trance . . . , volkomen betoverd . . . , totaal ontvankelijk en helemaal nergens meer . . .  Ze ademt niet eens meer en wacht drijfnat af . . .  Zij loert niet . . .  Eindelijk! Haar! Goddelijke God!!! Kruip! Tergend traag over haar Web . . . , maar ‚t mannetje weet hoe laat ‚t is . . . , ook al blijft zij ontvankelijk doodstil zitten . . .  Hij is zo geil . . . , weet wel beter . . . , maar te geil en snel, in ’n paar secondes deponeert hij zijn kostelijke zaad, laat zich vallen! Te laat . . . , hij wordt helemaal opgegeten . . .  Het is niet zo, dat de vogelspin roofzuchtig is (eigenlijk wel, ‚t zijn tenslotte insecten), maar zij is zó verschrikkelijk geil en gulzig, ze wil ALLES . . .  Niet alleen zijn zaad . . . , ze wil hem helemaal en totaal . . .   Kortom: De natuur is wreed!!! Die Idioot googelde even naar de vogelspin, om te kijken hoe ‚t verder gaat met die kleine spinnetjes, oké? Tot zo!

SONY DSC

SONY DSC  Nee, raam 23 is niet mijn niche . . . , oké . . .

Die spin vreet na de paring ‚t mannetje op en na verloop van tijd legt ze ’n coconvol eitjes, die zij beschermd met haar leven, want hierna sterft ze. Ik denk, dat ze niet alles tegelijk kan. In de natuur produceer je nageslacht en ‚that’s it‘, in de lente kruipen honderde kleine vogelspinnentjes uit die cocon, net zoiets als bij vlinders, dat zijn ook eerst van die gore, vieze, stinkende, akelige kut rupsjes, die alle bomen kaal vreten …  Die spinnetjes blijven zolang bij hun moeder tot ze groot genoeg zijn en zich boordenvol aan haar hebben vol gevreten . . .  Mooi, om even bij de spinnen op bezoek te gaan! Maak nooit spinnen dood! Ze eten insecten en fruitvliegjes, dus laat alles spinnenwebben zitten . . .  Oké?

SONY DSC

SONY DSC  Leuk, hè . . . , dit grijze koppie is van me man en hij leeft nog.

Elfriede, donderdag 17 maart 2016 – De volgende keer fotografeer ik ‚t Lazeruspoortje frontaal. Zij vroeg zichaf waar dat poortje voor diende . . .  Opslag . . .

 

3 Gedanken zu “Ad arbitrium

  1. Ben ‚t vergeten! Had me stront al in ‚A suo arbitrio‘ gedropt. Weet in ieder geval na ’n half jaar bloggen, dat schrijven heel erg moeilijk is, heel hard werken is en als het je toch lukt . . . , wat ik zeer betwijfel, om iets te publizeren, dan ben je daar dertig jaar of nog langer nog mee bezig om dat onder de aandacht te brengen bij Jeroen Pauw en DWDD, in kranten en tijdschriften en op internet vooral . . . , daar is onmogelijk doorheen te worstelen. Ben al geweldig blij, als ik iets hoor van drs. Marjo . . . , Von en Kelly leven in hun eigen wereld, waarin ik niet thuis hoor. Elfriede, zaterdag 19 maart 2016. Ik ga de Marcantilaan schoon maken! Actie: ‚SAMEN AAN DE SLAG VOOR EEN SCHONE KOP VAN JUT‘ en deze Idioot is weer de enigste . . . , „ha-ha-ha-ah-ha“ lachen die seniele, debiele . . .

    Gefällt mir

  2. Schrijven – schrappen – herschrijven – op nieuw bekijken, en herschrijven . . . , als je het leest lijkt het zo eenvoudig, maar het is nachtwerk. Elfriede, zondagnacht 20 maart 2016, 3.30 uur . . . Wel te rusten!

    Gefällt mir

  3. Vroeger schreef ik veel meer: me docenten werden gek van me! „Ik zit de hele middag jouw opstel te lezen,“ zei hij chagerijnig en pissig. Die trut was te duur. Kortom: ik en docenten, dat was ’n regelrechte ramp. Wat ik wilde deed er niet toe . . . , ze trappen die Idioot gewoon de keuken in . . . Had eigenlijk liever wat dat aangaat ’n pik gehad . . . Nu doe ik niet meer mee aan de ‚ratrace‘ . . . Wie ‚t niet wil lezen, laat ‚t en wie ‚t leuk vind om te lezen, om over al me fouten te struikelen bijvoorbeeld, leest ‚t . . . Elfriede, zondagnacht 20 maart 2016, 3.35 uur . . .

    Gefällt mir

Die Kommentarfunktion ist geschlossen.