Frieda`s overspel

Yvonne: „De toon . . . , die maakt de muziek,“zei ze . . . „Dat Frans vreemd ging met die hoer in Den Helder kan gebeuren: ’n scheve schaats of ’n slippertje komen in de beste families voor, toch . . .   Maar . . . , hoe ‚t ging . . . , dat was zó grievend!,“ ze zweeg langdurend . . .  Frieda dacht alleen maar: Ze moet verder . . . , ze heeft kinderen . . . , ze kan niet dagen en weken lang depressief op de bank blijven liggen . . .  Ze gingen samen boodschappen en gezellige dingen doen . . .  We luisterde naar elkaar . . . , we lieten elkaar niet in de kou staan . . .  Zo kwam alles toch nog op de rails . . .

DSC_0002Frieda`s kleutertijd was een-en-al ellende, omdat zij geen woord Nederlands sprak en buitengesloten werd in alle denkbare opzichten . . .  „Hoe heet je?,“ vroegen ze aan dat kleine donkere Oosteuropese meisje . . .  „Elfi . . . ,“ zei ze . . . , wat fouter was dan fout en ‚t was ook nooit meer wat geworden met die Heksen voor de klas! Ook op de lagere school werd zij gepest en op alle fronten tegengewerkt, ook al had zij haar naam inmiddels in Elsje veranderd . . .  Op de kinderen maakte ‚t géén enkele indruk . . .  Zij had te maken met school-, en huisartsen, die haar onderste ooglid naar beneden trokken en constateerde dat ze bloedarmoede had . . .  Tja, haar moeder had niet alleen een zenuwencrisis, ook ’n burn out . . .  Kortom: Moeder was aan vakantie toe en dan stuur je haar dochter naar ’n vakantie kolonie, dat was in 1951 en 1953 . . .  Elsje zat twee keer in Bakkum, er werd veel in de duinen gewandeld, zodat moeder tot rust kon komen . . .  Dus, was zij altijd al ’n drukte maakstertje . . .  Als je dan voor zo’n lange periode van school bent, en niet echt lekker mee kan komen, dan blijven we toch gewoon zitten. Wat meteen voor de rest van haar leven consequenties had . . .  Zij werd, als achterlijk bestempeld en de Huishoudschool was echt ‚t hoogst haalbare voor haar . . .  Er is nooit iemand geweest, die haar hielp met lezen en schrijven, haar moeder had ‚t sowieso te druk en Elfi-Elsje was toen al ontzettend lastig, werd volkomen genegeerd door die zeer arrogante Suffe Juffen. Ze was alleen maar lastig en stond vaker in de hoek dan, dat ze braaf in de schoolbank zat en de afgunst, haat, nijd, jaloezie en verachting van die andere kinderen waren toen al n voldongen feit . . .  Of Elsje-Fiederelsje nu hoog sprong of laag . . .  Zij was ’n walgelijke rotmoffin. – Hoezo is dit ’n cliché ??? Nee, ‚t is eerder ’n subtekst, dacht Frieda … Anderen bepaalde, dat zij alleen voor de afwas goed genoeg was en daarmee begon haar veel belovende carrière in de horeca . . .  Het achterlijke hierbij was en is, dat zij zich van géén kwaad bewust was, ook kon ze niet aan haar moeder vragen, toen ze nog als embryo in haar buik groeide, dat ze in Amsterdam geboren wilde worden, want dan had ze in ieder geval ’n Nederlandse nationaliteit voor dat arrogante suffe, duffe klootjesvolk . . . , die niet beter wisten en er nooit iets bij geleerd hadden . . .

DSC_0006Na heel veel vijfen-en-zessen, vijentwintig ambachten en dertien ongelukken, was zij inmiddels braaf getrouwd en kregen in ‚t voorjaar van 1984 ’n sociale huurwoning toebedeeld. Inmiddels heette zij vanaf haar vijftiende Frieda of Frieda-Elsje en vierde op de Kop van Jut haar veertigste verjaardag: „Tja . . . , ‚t mocht eens tijd worden,“ zou je kunnen zeggen, want je kan niet eeuwig bij je ouders aan komen kloppen . . .

DSC00262Haar huishouden was een regelrechte ramp! Ze werd weer aan alle kanten gepest en getreiterd door haar buren, beneden en boven en naast haar van alle kanten . . .  Ze konden de zon weer eens niet in het water zien schijnen, want het gras was bij haar ‚t groenst. Het is gewoon voor woorden te smerig, om al die ellende . . .  Om de haverklap 112, isoleer cellen werden ’n gewoonte . . . , met rechtzittingen en RMI-scanns tot gevolg . . .  We zijn inmiddels in 2009 en tot op heden zijn ze nog héél, erg pissig, want die trut rookte niet . . . , dronk niet . . . , gebruikte nooit drugs, of hash, wiet en ging niet vreemd . . . , had dus ook géén enkele soa, ook géén hiv, wat nog ‚t meeste tegenviel . . .  Alles moesten ze uitkammen en onderzoeken, waar ze je allemaal voor hielden, kan ik als schrijfster niet eens verzinnen . . .  Ja: TOT NU TOE ZIJN ZE NOG STEEDS PISSIG EN PISNIJDIG!!! God!!! Wat waren ze treitergeil,  zeg! Nee, ‚t feest ging nergens door . . .  Je woont mooi, dat mag zeker ook niet . . .  Ze zochten ‚t uit en konden niks vinden. Achteraf gezien moest ‚t iets te maken hebben gehad met die Heinekenontvoering. Tja . . . , er lagen in 2009 nog miljoenen onder haar matras, hè . . . , anders weet Frieda-Elsje ‚t ook niet . . .

DSC00271Yvonne: „Zijn ze nu nog steeds pissig, omdat ze helemaal niks bij je konden vinden met hun giftige vooroordelen?“

DSC00137Frieda: „Me bloed kunnen ze nu anno 2016 nog drinken, zo pissig zijn ze tot op heden aan toe . . . !“ Maar, op haar negenenzestigste wilde ze toch iets gezelligs gaan doen . . .  Ze had in Het Parool gelezen, dat in ‚t Claverbuurthuis op de Elandsgracht 70 zo’n stuk of tien lezingen werden gegeven over de Jordaan met al z’n schilderachtige hofjes. Ze vond het reuze gezellig, om de stad, waar zij sinds 1948 woonde, wat te doorkruisen en beter te leren kennen. Maar, inmiddels was de stad Amsterdam zo ontzettend veranderd, dat het helemaal haar stad niet meer leek . . . Hierna werd de cursus Jordaan vervolgd door  ‚Amsterdam I en II‘ gegeven in Noord . . . , door de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren, wat Frieda ook vreselijk gezellig vond en prachtig, om met ‚t  pondje over ‚t IJ te gaan . . . Daar in Noord gebeurde ‚t: „Hij bekt lekker!“ Liet ze iedereen, die het maar wilde horen, weten . . .  Zij was meteen pages! Zijn stem vooral, die deed de deur dicht, want hij had zo’n mooie, warme, diepe, donkere, mannelijke, sonore stem . . .  Ze vond hem gewoon prachtig! Hij zag er goed gekleed uit, soms jongensachtig casual, wat zij ‚t lekkerst vond, hij was viriel . . . , bekte lekker . . . , maakte gebbetjes . . . ,  stond z’n mannetje en ze bleef op facebook over hem schrijven . . .  En . . . , dan . . . , na verloop van tijd, denk je: De koek is op, dat was hem dan . . .  Maar, dan komtie weer terug met zijn gebijbel . . .  Wat denken de mensen nu wel, dat tante Friet van gietijzer is? Het was echt, om gek van te worden . . . , compleet met al haar natte dromen . . . , want ondertussen was de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren er weer voor de vierde keer met het Nieuwe Testament in schilderijen: Heel indrukwekkend . . .  Maar, wij begrepen er niets van . . .  Dus, samen met ’n andere dame trok zij haar stoute schoenen aan en ging naar hem toe.

DSC_0037

Frieda: „Meneer . . . , wij wilde u iets vragen? Bent u priester geweest? Heeft u misschien theologie gestudeerd?“

DSC00260De Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren: „Nee . . . , ik heb kunstgeschiedenis gestudeerd en ik werk in het Catharijneconvent te Utrecht . . .“     Hij genoot ondertussen van die stomme dames, van onze verwarring, omdat we er nog niets van begrepen. Brutaal tilde ze haar hoofd op en keek recht in zijn sprankelende staal blauwe ogen . . . , vol spot en verachting . . . ,  er zat ’n grote blaas op zijn lip . . . , zag zij . . . , ze wilde hem ruiken en iets intiems in zijn oor fluisteren . . . , ze vroeg zich niet af, wat er was gebeurd . . . , was ‚t ’n beginnende koortslip . . . , had hij op zij onderlip gebeten . . . , zijn geliefde . . .  Zulke fantasieën kreeg zij veel-en-veel later pas . . .

‚t Witte Spook . . . , die Koekkruimel op te hoge hakken, met ’n flink bos hout voor de deur, die Nachtmerrie uit de Bos en Lommer wist meteen hoe laat ‚t was . . . , alsof zij ’n Stille was . . . , zo’n griezel . . . , zo’n blaffende Gestapo-Bitch, met haar brullende, opeisende en gebiedende toon, die keihard wilde weten of ze kinderen had . . . , na afloop van de eerste lezing van het Nieuwe Testament . . .

DSC00426Frieda: „Nee,“ zei ze en vond haar wel erg impertinent. Ging zij uitvoerig snuffelen in haar privé leven: Waarom ben je gescheiden? Ging hij vreemd? Ging jij vreemd? Ging ‚t alleen maar, om het geld? Zo’n neukende Turkse sloeber is niet echt wat je noemt ’n vetpot?!? Waarom, ging het uit tussen jullie? Was je verliefdheid over? Frieda wilde ‚t niet eens weten!!! Het was niet haar sores . . .  Zij wilde niemand een grote bek geven en ze was er helemaal van overtuigd, dat het ’n blaffende Stille was, die haar weer moest hebben … Het kwam zó kei-en-keihard, brutaal uit de Bleu Sky: „Waarom heb JIJ-JIJ-JIJ-JIJ-JIJ vuile zeug, Smerig, Stinkend, Stuk Stront, Achterlijke, Debiele Trut géén kinderen? Wat kom je doen hier in Noord? Hebben wij jouw soms geroepen? Wat moet je?“ Die gebiedende impertinentie, waarmee zij het meest heilige en sacrale, wat ’n vrouw te bieden heeft, even krachtige en radicaal de stront in trapte. „WAAROM, HEB JIJ GEEN KINDEREN?“ Ben ik die Gestapo-Bitch een verklaring schuldig?, vroeg ze zich verwonderd af . . .  Met andere woorden: Heb je ooit wel geneukt? Met wie dan wel? Moet je niet bij je klein-, en achterkleinkinderen naar Harry Potter`sfilms kijken? Hoe haal JE-JIJ-JIJ-JIJ-JIJ-JE ‚t in je stomme hoofd, om naar Noord te komen???? Wat heb je hier te zoeken? ROTOP! Rotmof!

DSC00450Frieda: „Toen wij die sociale huurwoning kregen, vroeg ik nog heel stoer aan me man . . . , of we nog iets gingen doen . . . ,“ zei ze. „Hij zei: „We blijven hier met z’n tweetjes wonen.“ (Tenmiste, als mevrouw ‚t goed vindt, want anders ligt ze meteen al op haar rug, hoor . . .  Ja, met haar poten in de hoogte . . .)  „Het was ’n hele opluchting,“ want ze had er eigenlijk al helemaal géén zin meer in. Wat Frieda, dus niet liet blijken . . . , zei ze timide . . .  Waar die Nachtmerrie, dat Witte Spook uit de Bos en Lommer, die Koekkruimel op te hoge hakken, met ’n flink bos hout voor de deur, zich mee bemoeide, vroeg Frieda zich niet af . . .  Wat ging die KENAU het aan? Waar bemoeide ze zich mee? Wat had ze willen horen dan? „Nou . . . , door het vele neuken op de Wallen . . . , hè . . .  Ja, alles totaal ‚total loss‘ geneukt, met hiv en de hele typhuszooi erbij: Fijn, hè . . . ?!?“ Het overdonderde en overrompelde haar zó erg . . . , dat het ook een rede was, om van die Amsterdam Cultureel-Historische Vereniging weg te gaan en zo stapelde zich, langzaam maar zeker, de vele redenen zich op . . .

Bij de VrijeAcademie is dat ook ‚t eerste waar ze hyperventilerend, hijgend, met hun tongen uit hun ordinaire smoelen, meteen mee aankwamen. Ze was er toen al enigszins, wat aan gewend, maar bleef ‚t vreemd vinden. Rende Frieda onmiddellijk naar die wijven toe? Vroeg zij hyperventilerend en plomp verloren: Werkt je man? Is hij met pensioen? Hoeveel verdient hij? Heb je kinderen? Hoeveel bedraagt jullie spaarrekening? Kopen jullie ’n nieuwe auto? Gaan jullie met vakantie? En, je kleinkinderen? Gaan die mee naar de Efteling? Het idee komt niet eens in haar op en ook dat moeten: „Je MOET dat boek lezen!“ Mag mevrouw alsjeblieft zelf bepalen, wat ze wil lezen? Dank U!

DSC_0018Zij had gedacht er inspiratie op te doen, om over leuke onderwerpen te kunnen schrijven: „HEB JE KINDEREN???,“ wordt je dan toe gebeten, door zo’n bitch met de alles door sidderende kift, haat, nijd, afgunst en die eeuwige gek makende jaloezie van die wijven . . . , waarna ze iets „sappigs“ moet vertellen over de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren. Hij haatte haar meteen, omdat zij ook niet voldeed aan zijn voorstellings vermogen: ’n Huppelkutje zonder kinderen & kleinkinderen van over zeventig! Gadverdamme!!! Die Koekkruimel op te hoge haken, met ’n flink bos hout voor de deur, had ’n tweeling gebaard: Iedereen moest het weten! Het waren twee jongens en zo doe je dat, als je bij die Piszeikers in de smaak wil vallen . . . , want zij is gescheiden . . . , dat kan ’n scheve schaats rijden . . . , dat kan zeven keer in de week slipperen, desnoods vijf keer op ’n dag, maar dat Stuk-Stinkend-Stront is getrouwd: zo belachelijk, hè . . .DSC00459Frieda droomt nog wel steeds van ’n mailtje en dat zij hem trakteert in de Hallen op ‚t Bellamyplein of dat ze iets met hem gaat drinken in zo’n bruine kroegje op de Noordermarkt of de Lindengracht . . . , hoek Brouwersgracht-Herengracht . . .  Maar, ‚t zal er wel te druk zijn, dus niet echt gezellig . . .  En . . . , ‚t spijt haar ontzettend, zij kan géén man versieren door andere wijven de goot in te trappen . . ., iedere keer weer te bespotten en belachlijk te maken . . .  Frieda schrijft . . . , schijnt therapeutisch te wezen . . .

DSC00148Wat ze wel leuk vindt is, als ze op zijn website is, en daar ’n klein kapelletje of gebrandschilderde kerkramen aanklikt . . .  Wat ze dan allemaal niet tegenkomt: uren lang scrollen, allemaal kleine Maria kapelletjes langs weggetjes in Limburg, naar wij dachten, kerkjes en kerken en kathedralen, die je dan ook weer kunt aanklikken . . . , het houdt gewoon niet op . . . Iets van ‚De dood van een pelgrim‘ bij ’n klein kapelletje, wat wel enorm zoeken is, hoor . . .  Soms, moet ik wel tien keer opnieuw zoeken en dan is Frieda helemaal wanhopig en denkt: Hij heeft het weg gehaald: Hij houdt niet meer van me!  Kunsthistoricus is hij, maar is het nu meer kunst? Nee, ik denk toch, dat ‚t meer historie is en waarrie ‚t allemaal vandaan haalt: KUNSTHISTORICUS! Tja . . . , je bent ‚t of je bent ‚t niet . . .  *  www.frieda.b@upcmail.nl  *  Alsof de wereld vergaat, als hij me ’n mailtje stuurt . . .  Jezus!!! Waarom . . . , waarom . . . , waarom . . . , mailt hij niet???

Elfriede, 6 juli 2016

 

 

 

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s