Aan: Maarten ‚t Hart . . . ,

p1000029

Bij Bol.com ‚Stenen voor een ransuil‘ besteld, ‚Magdalena‘ en van Paulien Cornelisse ‚De verwarde cavia‘, want die lijkt me leuk, omdat ik ook zo’n rare type juf was op kantoor. Toen ben ik maar gaan trouwen, want dan ben ik eigen baas, dacht ik . . .

Morgen maak ik er ’n heel verslag van. „Je moet het leren,“ zei me man. Ik vind het leuker, om de stad in te gaan, maar dan ben ik wel bang dat ik niet thuis kom met ‚Stenen voor een ransuil‘ en ‚Magdalena‘.

Maarten ‚t Hart: „Je hebt me ‚De aansprekers‘ ook?“

Frietje: „Ja, maar heb ‚Het roer kan nog zesmaal om‘ nog niet uit en ik vind het ook heerlijk, om rustig alleen te zijn. Wanneer me man thuis komt, loopt alles in het honderd. Ik zei tegen hem: „Er stonden twee aalscholver op de dukdalf en die kleine was zich druk aan het poetsen met dat koppie links, rechts en dan van voren naar achteren … Ik wachten tot hij met zijn vleugels ging wapperen, kon het niet zo goed zien, maar die camera ziet het beter.“ (Ja, ik ben ook benieuwd … ).

Hendrikje de Brave: „Er zit ’n knoppie op de camera . . . “

„Ja,“ zei ik, „er zitten er zoveel!“ „Je kan je camera daarmee op riesed – resed – rysed – rised – reseat – resect – resection – recess – recesing – ik moet het even nakijken in de gebruiksaanwijzing: 400 pagina’s –  zetten en dan maakt hij automatisch ’n stuk of tien foto’s terwijl die aalscholver aan het wapperen is, met die snavel naar voren en naar achteren en dan kan je de mooiste uitzoeken.“ Ieder jaar hebben ze wel weer iets nieuws en dat wil hij dan weer hebben.

Maarten ‚t Hart: „Hoeveel camera’s heeft hij nu?“

Friet: „Ik denk zo’n stuk of vijf, zes en zo heeft iedereen z’n eigen „afwijking“, als u het exact weten wil, kan ik effe gaan rommelen. Hij is met zijn broer naar de Gamma er moet wat gerommeld worden en dan haalt hij de hele auto leeg en ben ik weer eindeloos aan het zeuren, want over vijf jaar zit die hoedenplank er nog niet in . . . „

Maarten ‚t Hart: „Ja, dat ken ik en dat moet kunnen. Je MOET mensen ’n beetje hun eigen autonomie gunnen ‚und sie deswegen nicht bedauern oder sofort wieder alles besser wissen'“, vond hij . . . 

Frietje: „Zó! Stelletje Koekenbakkers!!! Nu horen jullie ‚t eens van een ander en vooral die, die-die-die Controle Freak’s zijn om te stikken: Zelfs handtastelijk! Ik zou ze ‚t liefst van de trap af willen trappen, maar . . .  Maarten!, dat is een heel lang verhaal, ik moet aan de bak, straks komen die ‚Flikken uit Maastricht‘ op tv . . .  Ja, toestanden in Marokko . . .“

Natuurlijk, was ze weer meer dan ’n uur te laat voor ‚Flikken Maastricht‘, zoals gewoonlijk moest ze om 21,45 uur . . . , ja . . . , haar contactlenzen nog inzetten en de tv naar zich toe trekken. Eindelijk!, had ze haar benen al op ’n kussentje gelegd, stond die tv nog in de keuken . . .  Maar goed hij is effies wieberen: er valt, echt waar! Meer dan honderd kilo van haar af.  ( Ze gaan weer zeiken, hoor . . .  Veelste veel verschillende focalisatie punten: de ikverteler, dan ineens in de derde persoon, met ’n alwetende verteler, geen structuur + ’n heel lullig plotje . . .  Ja, dat is te ingewikkeld voor ze. Ja, Friet dacht: Ik brei er nog ’n plotje aan. Ja, je hebt heel veel plotjes en ik laat ze gewoon weg. Ik was nog niet zo ver . . . )

Elfriede, vrijdag/zaterdag 21 januari 2017

 

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s