Het tuimelschakellaartje

Tante Greet liet ’n scheet.

p1000360Tante Greet: „Waar zittie? Waarheen gaattie?“ Ze belde hem, en hij wilde meteen wokken vanavond en ze werd doodmoe van hem. Meer dan doodmoe. Hopeloos en eindeloos moe. „Nee, dat Kankerwijf wil niet wokken!,“ schreeuwde ze verbitterd en rancuneus. „Die Trut heeft voor vanavond alles al in huis!!!,“ want ze wilde ’n onsje afvallen . . .  Tenminste . . .  „Koop dan je eigen slaaphut voor vier ton en ga voor de twintigste keer dé hele tent verbouwen,“ krijste ze haar woede van zich af, zonder zich te realiseren dat overal alle balkondeuren wagenwijd openstaan . . .   Oh! God! De buren bellen 112! Alle balkondeuren staan weer open: ‚t Is lente . . .  

Petra: „JIJ MOET . . . , JIJ MOET VIJFTIG . . . , JIJ MOET ZESTIG KILO . . . !,“ en die trut viel niet af, maar kwam tien kilo aan . . .  En, nog snappen ze het niet. Nee, ze weten het altijd onmiddellijk honderd-duizend-miljoen keren véél-en-nog-méér beter en dan denkt die Tèmeier: Was over de brug gekomen trut, toen ik nog niet eens zo heel erg lang geleden over de zeventig kilo woog . . .  Nee . . . , na haar vijftigste valt haar haar uit! Eindelijk . . . , dacht Petra . . .  Oh, wat is dat geil, zeg . . .  Na haar vijftigste is ze echt ’n echt Oud Lijk, dat niet meer kan afvallen en dat moet ik net hebben, want wat denkt die trut wel, dat ze met Douwe kan neuken, als ze vijf kilo is afgevallen . . .  Nee, Petra zei dat niet hardop, maar die Tèmeier ziet haar ‚t nog steeds hardop denken . . .  Ze dorst amper met haar obesitas probleem naar ’n arts te gaan, want . . .  Nee, ’n ietsje . . .  Goh, kenne we niet hebben . . .   Nee . . .  Wat moet die Tèmeier dan, als ze vijfennegentig kilo weegt?

Tante Greet: „Waar zit je?,“ vroeg ze aan Hendrikje de Brave en hij zat weer in een bouwmarkthal waar hij zich urenlang kon vermaken en sleept dan van alles ongevraagd mee naar huis . . .  „Wat moet je daar dan?,“ wilde Tante Greet weten. „Neem me dan eens ’n keertje mee naar HORNBACH AMSTERDAM op ‚t Bedrijventerrein Sloterdijk naast de A5, aan de haven van Amsterdam, als ik dan platvoeten heb, kunnen we altijd nog gaan wokken . . .,“ zei ze en dat was een mond vol, maar ze zei ‚t wel . . .  

Waarom ben ik eigenlijk met Hendrik de Brave getrouwd?, vroeg Tante Greet zich vertwijfeld af, terwijl ze zijn smartphone nummer intoetste . . . 

Amsterdam, woensdag 22 maart 2017, 15.20 uur . . .

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s