HET VERS

Op de Kop van Jut, vrijdag 28 april 2017 – Ja . . . , ’n foto van ’n foto, wat ’n trut, hè . . .  Maar, ‚t is wel allemaal puur natuur: Geen kleurspoeling door me haar, géén mascara, ook géén lippenstift . . .  Wilde je in die tijd ’n beetje meetellen, dan moest je wel de hele cosmeticawinkel op je smoel hebben, me haar zit ook niet goed, maar me tietjes zijn oké . . .  Jammer, hè . . .  „Wanneer was dat?“ Toen we nog in de Ferdinand Bolstraat woonde, dus ik was toen tweeëntwintig . . . , drieëntwintig . . .  Ik zat op de avondschool en ’n jongen wilde me fotograferen, dat weet ik nog wel . . .  Ja, kuis hè, met ’n badjasje aan . . . Ik ga wat bloggen . . .

P1000424Ik ga de afwas doen, maar zal ik met iets beginnen van Simon? Het is ’n ontzettend lang vers voor T. , de titel is: ‚HET VERS‘

„Het mooiste vers blijf ongeschreven. Het is de vlinder, net te dartel voor het net van Prikkebeen.

Het ligt als een schat verzonken op de bodem van een dampige herfstavond aan een Amsterdamse gracht. Je ziet ‚t wel liggen, maar je kunt er net niet bij.Het mooiste vers staart je aan uit de donkere, blinde vensters van de vervallen, voor afbraak bestemde straat, waarin je als kind zo fijn hebt gespeeld.Het staat met een scherpe pen gegrift op het gezicht van een oude man. Het drijft héél hoog, in wolkengedaante, aan de hemel voorbij. Onbereikbaar . . .  Onbeschreven . . . Het mooiste vers klinkt, in de morgen, uit de rap stappende blote voetjes van een weerloos dappere kleine jongen, die zo blij is dat de dag begint.Het staat met houtskool op de winterlucht getekend in de schijndode takken der bomen. Het klinkt uit de naïeve, onbedorven stem, waarmee het kamermeisje in het hotel de tophit van de maand gedwee na zingt.Het giert in de wind en het ligt verborgen in de volstrekte stilte waarvan je, ergens buiten, starend in de nacht, maar niet scheiden kunt. Het kijkt je aan met de droeve ogen van de jonge Gorilla achter de tralies. Onwetend droef en ongeschreven het mooiste vers.Het wipt sierlijk voorbij in het broze meisje van vijftien, dat haar sterke vader zo gemakkelijk breken kan. Het rinkelt uit de telefoon die de Jobstijding brengt. Het ligt, ongeslepen, in de brief die de oude vrouw mij schrijft over haar kindertijd: „En ik moest telkens de buurvrouw halen als moeder weer ziek lag. Pas later heb ik begrepen dat ze dan dronken was, want vader had ons verlaten.“Het mooiste vers stamelt in de wartaal van de waanzinnige en kermt in de doodsnood van de zieke. Het staat te lezen in de verliefde ogen, waarmee het lelijke buffetmeisje naar de baby in de wagen kijkt.Het geeft zijn ritme aan in het voorzichtige stappen van een oud, verknocht echtpaar op straat, gearmd en te goede trouw op weg naar het laatst uur. Het gaat voorbij . . .  Ongeschreven . . .

Er is telkens net te weinig inkt in het potje. De pen begint wel moedig maar krast al gauw wit op wit. En de vogel vliegt voorbij en voert het mee op haar vleugels – Het mooist vers.Naar een ver, warm paradijs, denk ik, waar het eeuwig mag overwinteren. En lokken. En wachten met engelengeduld. Tot iemand het eindelijk eens opschrijft. Maar dat zal gelukkig nooit gebeuren, want geen mens reikt zó hemelhoog.“

Simon Carmiggelt

P1000500Voor Betty, maar ’n foto van ’n oude foto: ingelijst . . .  Nee, lijkt helemaal nergens op. Daarvoor in de plaats dacht ik deze bloemen . . .

Teminste, als de goegemeente het goed vind, want ik wil dat ze op de website van de Weledelgeleerde Heer drs. Jean Hubert van Tongeren terecht komen en je zal ‚t altijd weer zien en beleven, komt die ingelijste foto van mij, van vijftig of vijfenvijftig jaren geleden, op zijn website . . .  Vindt ik wel geweldig leuk voor die Tering Trutten! Ik hoop dat ze er allemaal in stikken van kinnesinne, haat en nijd: ben niks anders gewend me hele leven lang . . .  Kankerwijven wisten ‚t altijd veel-en-veel-beter, stonden met hun geile treiters overal bovenop . . .  De Controle Freaks . . .  Dat slaat volkomen dood uit het lood. Dus, helaas voor al die Controlefreaks die mij nog steeds in de gaten moeten houden: Het lukt voor géén meter als ze overal bovenop blijven zitten, staan, hangen en lopen, want dan hoeft het voor mij niet meer . . .
Ja, achteraf gezien . . .  Er, ging heel wat door me hoofd en als die Controlefreaks zo nodig willen geilen . . .  Op Google zijn pornosites waar ze hun hard jaren lang aan op kunnen halen. Bij mij is alleen maar nieges te vinden met ’n hele hoop shit . . .  Elfriede, 30 april 2017

 

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s