Droste effect

* * *  H O L L A N D  * * *

Ik moet nu pissen!

HOOGWERKERS MET UITSCHUIFBARE SPONSEN

Pissen was het tegenwoordige deelwoord in de tegenwoordige tijd. Pis me hele leven al en die dingen onthou ik niet eens. Wel zijn tot op de dag van vandaag in me geheugen gegrift: me stinkende Tena Lady’s . . .  Die luchtje werk ik zorgvuldig weg met de aller duurste parfums. Mensen, kunnen wat mij betreft, overal last van hebben: Van Mieppie, van die Nicotine Junk waarmee ik ben getrouwd, als ik de ramen lap, kunnen ze opletten & zeiken over druppeltjes die naar beneden vallen . . .  Ik kijk eerst goed uit of er geen luierwasjes hangen, zijn overhemden of nog erger de witte was, hè . . .  Wanneer er helemaal beneden mij niets overboord hangt, ben ik uiterst voorzichtig met me sponsje bezig en onmiddellijk & meteen aan het wissen . . . , onder het venster ligt een dweiltje die wat water kan opvangen. En, als de glazenwasser met zijn hoogwerkersbakkie en lange stokken, die hij tot drie hoog kan uitschuiven . . .  Nee, dan is er opeens niemand thuis, hè . . .

Maar Nico beneden mij is wel lief. Hij zegt: „Wil je niet zo naar me schreeuwen?“ Ik schreeuw expres … , zodat die Zakkenwassers beneden, boven & naast mij niets hoeven te missen. „Je hoeft me ’t niets uit te leggen,“ gilde ik. “ Want ik snap toch niet wat er in het Lucasziekenhuis gebeurt met Thea!“ De algehele goegemeente geil van  geluk tot op het bot: 43 graden in de schaduw en Thea ligt met longontsteking in het ziekenhuis. Als u het begrijpt. Ik ben altijd al zo ontzettend stom geweest, hè . . .

Ja, gewoon ’n dood doenertje, toch . . .  Zij is nog jong en kan haar maag laten verkleinen. Laat de artsen dat maar verder met haar uitzoeken. Zij is ook zo’n uitbundige vrouw.

Ja . . . , mooi omschreven, vind ik zelf ook.

Soms steek ik zelf wel een veer in me reet! 

Dat was me professor Letterkunde en dan val ik meteen in het Droste effect. Ken je haar nog? Die verpleegster op de die blikjes Droste Cacao? Die verpleegzuster met haar grote stijf gesteven witte kap op haar hoofd, heeft een dienblad in haar handen met daar weer op die verpleegzuster, ook weer met die hele grote stijf gesteven katoenen witte kap op haar hoofd, met een dienblad en het blikje Droste Cacao en op dat Droste Cacaoblikje ook weer . . . , tot in alle eeuwigheid . . .

Dus . . . , ging het helemaal niet om ’De Vlaamse route’, maar als je hem wilt wandelen ga je gang . . . , hij had het over het Droste effect. „Je herinnering speelt zich in de verledentijd af,“ zei de hooggeleerde welzeeredele heer emeritus professor dr. Maarten van Buuren, „maar je beschrijft het in de tegenwoordige tijd, want ik kan niets verzinnnen. Daarom ben ik altijd al zo jaloers geweest op schilders. Je werpt wel of niet één blik die kant op . . . Je loopt door, als je het niks vindt of blijft nog even staan kijken.“

Tamme ganzen en die maken ’n drukte. Ze zijn kinderen en mensen wel gewend, dat mannetje is een angsthaas en vliegt meteen weg en dan blijft zij netzo lang gakken tot ze weer bij elkaar zijn.

STRONT  AN  DE  KNIKKER

„Genau!,“ zei der Klaus . . .  Schrijven, ’t is toch het aller stomste wat je kan doen. Mensen moeten naar de winkel of de Bib. en hebben daar alleen al géén zin in, want de kattenbakken en de soepballetjes en dan heb je haar ook weer met d’r kutblog: „Tè-te-eeh-tè-te-re-te-me-reutel-de-pruttel-tut, om acht uur wil ik zitten. Me poten doen zeer.“ Met andere woorden: Kanker op!

Er zijn ook véélste véél afleidingen . . . Maar, als ik me eigen aow‘tje heb, dan . . .

Jokezelf: „Ja, dan laat je ze ’n poeppie ruiken.“

P1040491Eind goed – al goed – ze zijn weer bij elkaar. Ze zijn geringd en dan weten de vogelspotters of dat loeder niet vreemd gaat.

Ja, die ouwe is steeds fietsen in het Vondelpark . . .  Ziekers! Ze geloven me weer niet. Friet maakt wel een nieuwe blog over de tamme Amsterdamse Nijl ganzen . . .

E L F R I E D E

 

2 Gedanken zu “Droste effect

    • Me blikjes zijn gedownload en die tamme ganzen wonen hier aan het Westerlijk Marktkanaal. Ik zocht ze wel en was van plan om ergens in Halfweg te kamperen met me trekkerstentje, om dichter bij die lepelaars te kunnen zijn . . . In een kano dacht ik . . .
      Ik wil er best nog 75 jaar aanplakken, maar helaas . . . Ik heb niet de géén eeuwige jeugd . . . Elfriede, 8 september 2019 . . .

      Gefällt 1 Person

Schreibe eine Antwort zu Jokezelf Antwort abbrechen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s