Maximen

♥    OP DE KOP VAN JUT    ♥ 

497 „Je hebt er niets aan om jong te zijn maar niet mooi . . . ,

«Voor Rietepietz! nu komt de twist . . . , of de val . . . , de omkering . . . , of de andere kant van het verhaal en dat noem je dan een ‚maxim‘ . . . , of gewoon wat jij wilt . . .  De tweelingzuster van Elly Lust zei: „Al is het flensje nog zo dun . . . , er zitten altijd twee kanten aan . . . » 

en evenmin om mooi te zijn maar niet jong.“ 

François, hertog van La Rochefoucauld  〈1613 – 1680〉

# De Nederlandse vertaling is van de hooggeleerde prof. dr. Maarten van Buuren.

Ik zou bijna schrijven: „Doet u mij maar een potje Max-menpillen met sixpacks en tegen me man zei ik . . . , (piep-piep-piep), . . .

Ik zit op het graf van Saskia in de Oude Kerk op het Oude Kerkplein . . .

HET  KWARTJE  WAS  GEVALLEN

Ik moet het eerst even opzoeken in zijn ‚KIKKER  GAAT  FIETSEN‘ , je gelooft gewoon niet wat je leest: Vrouwen zijn mijn  e n i g e   redding,“ schreef de weledelhoog- geleerde heer, emeritus professor dr. Maarten van Buuren . . . , zeg maar voor 2008. Ik heb de zevende druk uit 2012 . . . , dus in 2014 of 2015 deed ik bij hem op de Keizersgracht filosofische literatuur. Wij gaan er gewoon vanuit, dat het autobiografisch is, want zijn vriendin Lisa was frigide en zoiets verzin je niet . . . Op de achterflap van zijn ‚KIKKER  GAAT  FIETSEN‘, met de ondertitel: ’OVER  HET  LEED  DAT  LEVEN  HEET’ staat ’n schitterende foto van de hoogweledelzeergeleerde heer, emeritus professor dr. Maarten van Buuren … , die foto is van . . . , zo rondom 2007, zeg maar . . .

Duizenden keren had ik hem op Facebook geplaatst . . .  Iedereen moest weten dat ik hem leuk vond, was niet meer te houden . . .  Nu, moet hij toch echt wel eventjes z’n grijze snorretje laten liften, hè . . .  Als je Godverdomme dan zo mooi en knap bent: ‘Use-use it before you wil lose it!!!‘ Die komt dus uit de States of America & géén idee van wie . . .  Ik gebruikte hem bij ALL SPORTS in de van der Hooplaan in Amstelveen en daar fietste ik soms wel twee keer per week naartoe. Via het Vondelpark, de Amstelveenseweg, Kalfje . . . , de Amsterdamseweg, Keizer Karelweg, en voorbij de A9 de van der Hooplaan op . . .

USE  IT  OR  LOSE  IT

Tante Friet gaat aan de spruitjes, met gebakken ui en verse velderwtjes van Hak en Mieppie loopt te zeiken, tante Friet was al aan ’n visje . . . , begonnen dus . . .

blz. 40: Hij stak over en nog voor hij aan de overkant kam, lag zijn hele leven in puin. Maakt géén „flausaus“: Mij pleuren ze iedere keer weer letterlijk & figuurlijk bij het grofvuil. Sterker nog: Tante Friet is haar hele lange leven niets anders gewend en eindelijk hebben die Frigide Kutwijven haar waar ze d’r willen hebben . . . Hosanna in den hoge en prijs de Lord! Helaas, is ze nog niet over de tachtig en loopt ze nog niet met een rollator, want dat is pas echt genieten. „Gôh! Valt weer ontzettend tegen . . . ,“ zei tante Von.

Dus: Hoofdstuk 2 Depressie? Bladzijde 40, na de eerste witregel, in de eerste alinea: „Tijdens het traject van enkele honderden meters van de Biltstraat naar mijn huis worden alle zekerheden waar ik in mijn leven tot dan toe van ben uitgegaan, niet alleen van hun plaats getrokken en door elkaar gegooid, maar in perspectieven gezet die ik tot op de dag van vandaag niet kon overzien,“ schreef de hooggeleerde heer . . . 

Allemaal de schuld van Lisa. Vrouwen! Na twee, drie maanden kreeg hij het benauwd …

Kortom: Hij loopt te tobben dat het een aart heeft, piekerde zich tot bladzijde 45 helemaal suf en sloot vervolgens hoofstuk 2 Depressie af met: „Ik heb misschien twintig meter gefietst sinds het muntje begon te vallen. En nu, luttele seconden later, ligt het hele bouwsel in puin waar ik mijn hele leven in gewoon heb, het bouwsel dat ik ben. Door woede en wanhoop van plaats te laten veranderen, heb ik een steen losgewrikt waardoor een muur is ingestort die de andere muren en wanden in zijn val heeft meegesleept. Ik weet opeens niet meer wie ik ben, begrijp alleen dat degene die ik was voordat ik de kruising passeerde, niet meer bestaat. Ik zal uit de brokstukken iets anders moeten optrekken dat beter beantwoordt aan de waarheid. MAAR  WAT  DAN?,“ vroeg die Scheet zich af . . .

HOPELOOS – RADELOOS – „Mien waar is me feestneus gebleven?!?“ 

Nog tien hoofstukken: Maarten van Buuren schrijft als een trein. Oké, leuk is anders, maar ik was weer begonnen aan zijn fietsende kikker . . .  Hij is ’n coole kikker, te samen met Lisa op de Noordpool . . . Wat ik niet snap, is zijn medicatie tegen depressie. Je gaat niet bij een psych zitten ouwehoeren, omdat je kiespijn hebt . . .  Artsen, hebben helemaal géén zin in gezeik, die schrijven pillen voor, die gaan niet met je lopen meieren, maar sturen je onmiddellijk door: „Volgende patiënt!,“ aan de lopende band … Misschien kreeg hij tranquillizers . . . , om psychisch wat tot rust te komen . . .  In ieder geval gaat hij door de zure appel bijten en het wat rustiger aan doen . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

2 Gedanken zu “Maximen

    • 120 views . . . Nee, de buren gaan niet vertellen dat ze het leuk vonden, die zijn alleen maar ontzettend bang dat ze iets te kort komen . . . Dé ‚IK OOK BITCHES‘ . . . Anna, niet hoor! „Heb jij dat geschreven?,“ vraagt ze dan aan me, op zo’n stom verbaasde & ongelofelijke toon … Bakkie! donderdag 17 – 10 – 2019 –

      Liken

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s