Maarten van Buuren

OP  DE  KOP  VAN  JUT *  WESTERPARK  *  AMSTERDAM  *  HOLLAND

♥ ♥ ♥

Gezellig! ‚KIKKER GAAT FIETSEN‘ van Maarten van Buuren is uit!!! Wat wel een feest waard is, dacht ik zelf . . .  Ondertitel: ‚Over het leed dat leven heet‘ en het sprak me aan: Onmiddellijk & meteen, omdat ik blij was, dat je niet altijd zó ontzettend positief hoeft te zijn, in zo’n hoera stemming, maar dat je ook gerust ietsjes pessimistisch mocht schrijven . . . , ♥ als schrijfster ♥ . . . , dat het niet altijd ’t mooiste stralende weer van de wereld is, maar dat het soms ook dondert & bliksemt . . .

Het was een openbaring voor mij, want dat blije en vrolijke geschrijf vond Friet . . . , ♥ als schrijfster ♥ . . . , ontzettend moeilijk.

„Strikt genomen leven maar weinig mensen in het heden. De meesten treffen voorbereidingen, om een andere keer in de toekomst te zullen leven.“

Johathan Swift

Het Zwarte Gat

Maarten zelf was tot de conclusie gekomen, dat hij is geboren met sombere genen en had zijn Depressie Monster van zijn moeder georven: Hij had ’t zijn hele leven al als een zwarte schaduw met zich mee gesleept . . .  Zij was ’n depressieve & autoritaire moeder en hij wilde zo vlug mogelijk weg uit Maassluis, ging in Vlaardingen naar het Groen van Pinksteren Gymnasium, daarna zo vlug mogelijk naar de universiteit in Groningen . . .  Zo rolde het balletje verder en opeens zat hij in zijn loft onder de pannendaken van Utrecht en dacht: Is dit nu alles? En viel in het grote Zwarte Gat . . .

Een sterk keihard getraind lichaam

Zelf denk ik dan: Wat een romanticus, hij kan het zo poëtisch verwoorden en worstelde zich al schrijvende uit de put. Maar, ik als nuchtere Hollandse weet, dat hij te véél hooi op zijn kleine vorkje nam en zich over de kop had gewerkt met die verbouwing van zijn boekenkast . . .  Kijk, dan lul je niet meer, als je overwerkt raakt van je eigen bibliotheek. Hij wilde er zelf ’n klein hoekje bij bouwen of hij moest groter gaan wonen . . .  Nee, hij ging niet vroeg naar bed en nam de volgende dag ook geen snipperdag, maar moest meer dan zestig kilometer fietsen . . . , binnen twee uur . . . , dan pas was hij ’n klein beetje gelukkig . . .  Kortom: Hij zorgde voor nog géén meter voor zich zelf . . .  „Moet dat dan?,“ vroeg hij verbaast, want dat had hij nooit geleerd of van zijn moeder mee gekregen.

Hij wilde één sterk en getraind lichaam hebben en dan moet je ook goed & gezond eten en vroeg naar bed . . .  Dat gezeur aan zijn hoofd . . . „Waar bemoeide iedereen zich in godsnaam mee?!“

Die hele depressie liet hij zich aanlullen, vond Friet, en dan ging hij op de koop toe, zich er ook nog verdiepen in boeken van nihilistische schrijvers en ze zelfs vertalen!

Betty in Sylt: „Wat voor schrijvers?“

Friet: „Filosofen, zoals Sartre, Schopenhauer de dichter Baudelaire, met zijn Zwarte Bloemen en wereldliteratuur van Emil Mihai Cioran, die in ’t Roemeens schreef van huis uit, later in ’t Frans en is vertaald in alle talen van de wereld: Zelfs in het Nederlands door prof. dr. Maarten van Buuren ‚Bestaan als verleiding‘ dacht ik in 2002, maar dan moet je even bij Emil Cioran, geboren in Rãsinari op 8 april 1911 – † 20 juni 1995, googelen & Friedrich Nietzsche was Maartens grote favoriet, met andere woorden: „Laat me met rust?!? Zeik niet aan me harses!?! Ik heb ’t ontzettend druk en denk na . . .“

Het is ’n hele leuke en lieve man, ’n geweldige docent. Met grote trots kan ik vertellen dat ik op zijn Filosofische Leesclub zat en ben nog steeds ’n beetje verliefd. Maar . . . , hij is wel een man met gebruiksaanwijzingen en Friet vond ’t geweldig leuk, om hem wat beter te mogen leren kennen via zijn ‚KIKKER GAAT FIETSEN‘, want je krijgt er de eerste keer géén enkele gebruiksaanwijzing bij, wanneer je zo’n leuke en vooral lieve man ontmoet . . .

Echt waar het was het mooiste wat me ooit is overkomen . . . 

E   L   F   R   I   E   D   E

 

5 Gedanken zu “Maarten van Buuren

  1. Dit vind ik een prachtig verhaal en ik moest lachen om de tekst over de somberheid geïllustreerd met foto’s van taartjes en chocolade, slagroom en cappuccino’s. Maarten van Buuren kende ik tot nu toe niet (behalve van jou blogs). Ik wil nu meer van hem weten.

    Liken

    • Googelen: Maarten van Buuren.nl/books en nog veel meer … Wanneer je googelt: prof. dr. Maarten van Buuren.nl en je klick op een van zijn foto’s, dan zit je meteen in Utrecht op een van zijn colleges, bijvoorbeeld van Spinoza of andere filosofen. Toen ik op zijn Filosofische Leesclub zat, zei hij: „Ik hou van een roman met een filosofie en van een filosofie in een roman.“ Géén speld meer tussen te krijgen!
      Soms, geeft hij nog wel eens lezingen in Amsterdam, want hij blijft maar door buffelen en dan droom ik er van dat ik hem mee kan nemen naar de Hallen op het Bellamyplein, om daar eens lekker te genieten van iets zoets of een heerlijk stukje stokbrood. Gewoon, om met hem daar rond te lopen en je ogen uitkijken! „Schat,“ zeg ik dan tegen hem, „er is nog meer in de wereld dan alleen maar boeken schrijven en lezen.“
      Toen hij depri was, kon hij ook niet meer lezen en zat echt in het zwarte gat …
      Ik heb er géén verstand van en wil het niet begrijpen ook. Ik denk bij mezelf: Als Emil Cioran het heeft uitgehouden tot zijn vierentachtigste, dan moet dat mij ook lukken. Ik heb wat van hem gekocht, maar … Nee, ik ga het niet zoeken. Kijk, die man leefde tussen twee Wereldoorlogen … Lust je nog peultjes? Friet, Amsterdam, 28-11-2019

      Gefällt 1 Person

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s