K E R S T

♥ Dinsdag 10 december 2019 ♥ op de Kop van Jut ♥ Westerpark ♥

♥ H O L L A N D ♥

♥ ♥ ♥

Betty in Sylt: „Doe een klein beetje gezellig? Houw op met je gesacherijn en ga je bietjes maken!,“ gilde ze vanuit Sylt en dacht: Hier heb ik echt géén zin meer in . . .

KUTWIJF  IS  AL  WEG

Woensdag 11 december 2019 – Ik wil beginnen en het is alweer etenstijd, dacht ze . . .

Betty in Sylt: „Hou ’t kort, want ik heb helemaal géén tijd voor je.“

Friet: „Daarom blog ik toch . . . “ Kankerwijven! Ze zullen eens tijd voor je hebben, laat helemaal staan, dat je ook iets van feedback krijgt . . .  Nee, het feit alleen al dat je überhaupt blogt zit ze al dwars . . . Bij géén enkele trut kan ze het goed doen!

Jesse lacht in ieder geval naar haar en daaruit moet ze dan maar wat moed putten en aan haar vreten beginnen. Nee, ze heeft helemaal géén honger . . .

E S S E N T I E 

„Laten we ons verliezen in de  L I E F D E,  want dat is de essentie van ons zijn.

Sven Staes

Waar Frietje (Ouwe-Amsterdamse-Pokken-Pest-Pleuritis-Temeier dus voor me lijpe schoonfamilie, anders begrijpen ze het niet) ook zo ontzettend moe van wordt, is iedere keer weer die „Eerste Zin“ . . . Er zijn auteurs die debuteren, daarna lukt het hen nog ’n keertje, om met haken-en-ogen & persen-en-wringen-en-héél-véél-duwen-en-trekken moeizaam nog iets te publiceren: ’t zij een roman met ’n filosofie of nog ’n filosofie van ’t leven in een roman: Wat maar twee beginnetjes zijn.

„Je moet ergens beginnen, oké . . . ,“ gilde ze hysterisch de wereld in.

Deze Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Muts blogt dus al vanaf 6 augustus 2015, reken uit! Per jaar zijn dat afgerond 50 blogs X vier jaar = 200 blogs met ruim tweehonderd Eerste Zinnen …

„Ja, veeg gerust je reet er mee af, hè . . .,“ brulde zij de wereld weer in.

„Wat zit die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe-Amsterdamse-Temeier nou te mierenmeieren?,“ hoorde ze de algemene goegemeente onmiddellijk hardop denken, „laat toch lekker gaan die Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, met haar eindeloze gezeik! Ze blogt toch voor d’r eigen plezier . . .  Ja, toch? Of niet soms?!?“

„Ja,“ roept ’n ander onmiddellijk, „ze verdient er helemaal niets mee, want die Pest-Pokken-Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier heeft géén reclame op haar blogs.“ Nee, gelukkig niet, dacht die Ouwe-Pest-Pokken-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier, want dan zien ze helemaal groen-geel-en-pimpelpaars van afgunst, haat en nijd . . . , met nog meer kinnesinne van de buren, waar helemaal nooit ooit een einde aan komt . . .  Nee, maakt helemaal géén énnèu reet uit, waar je naar toe verhuist in Verweggisstan: Het is overal het zelfde liedje . . .  Dat komt, omdat die Gore-Geile-Pest-Pokken-Ouwe-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum té sexy is, hè . . .  Wordt ’t vriendinnetje jaloers . . . , ook de buurvrouw . . . , met al die andere wijven . . .  Zelfs meiden van drieëntwintig zijn bang dat ze iets te kort komen en zijn ontzettend jaloers op die Ouwe-Stinkende-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum: ’t is overal meteen raak . . . Altijd! Altijd en overal onmiddellijk die denigrerende blikken . . . , van teen tot top . . . Zo van: Kijk haar! Wat moet die bitch hier op de camping? „Herman!!! Herman, Godverdomme zit je weer met die Besmetbak uit Amsterdam te klooien?“

„Nee,“ riep Herman toen hij met Pucky kwam aanklooien, „Pucky! Niet hier schijten! Truus! Geef effies een plasticpoepzakkie? Hij schijt weer voor de tent van die Ouwe-Stinkende Besmetbak uit Rotterdam.“

Truus: „Nee, die Amsterdamse Besmetbak komt uit Mokum . . . , “ en hoe ze je in de gaten houdt, waar je ook gaat en staat . . . Overal of ik nu zeven jaar oud ben of zeventig jaar jong . . .

-Von: „Friet! Als je haar maar goed zit! Zeven jaar over me ouwehoeren, zeven jaar me de Maas likken, hebben ze de eerst komende vijftig jaar wat te doen . . .“

„Ja, en dan nog meer stront & nog meer bagger over je heen op internet!,“ riep Betty in Sylt . . . „Meer zit er ook niet in, in dat ongeregelde zooitje gribus!,“ brulde Friet terug . . .

Laatst kwam er ook iemand „op de koffie“ op haar blog . . . , blijkbaar had ze last van die Ouwe-Pest-Pokken-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier, ondanks het feit dat ze reacties op haar blogs erg kon waarderen & enorm appricieerde . . . Ze smeekte bijna om reacties! Toen reageerde die Pest-Pokken-Ouwe-Kut-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum en daarop zat ze nauw net niet te wachten en die kon die Ouwe-Kut-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum helemaal volgen.

Flash back

– Frietje zal ’t opzoeken . . . , ’n maand geleden op 4 november 2019, blog: ‚Voor David in Ontario‘ . . .  Ja, opeens . . .  Effies snuiven, dacht rietepietsie, wat die Gore-Grijze-Geile-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig Groot Mokum met David heeft te neukepitten . . .  „De hefbrug in Boskoop werd vervangen,“ gilde dat Zeikwijf uit Groot Mokum. „Ga naar ’n pornosite kom je beter aan je trekken . . .“

Betty in Sylt: „Ze woonde toch niet naast je?“ „Nee,“ zei Friet, „ergens in de buurt van Scheveningen, want daar gingen ze vaak zondags wandelen.“

„Wat kan ’n mens zich vergissen, zeg . . . ,“ brulde ze weer de wereld in . . . „Wat ’n vergissing!“

Dus, schreef die Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, als antwoord . . . , dat ze wel veel volgers in het buitenland had: Pakistan, Japan, Alaska, Canada & vooral vele in Duitsland en die giftige ‚IK OOK BITCH‘ spatte van jaloezie alle kanten op en die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe Amsterdamse-Temeier begon meteen al die kinnesinne van de keukenvloer op te dweilen: Het zat tegen alle muren, de keukenkastjes en zelfs tegen het plafon. „De computer kan wel woordjes vertalen,“ vond mevrouw rietepietsie met haar overhangende enkels, „maar als hij hele zinnen moet vertalen, raakt hij de draad kwijt, helemaal in ’n stukje tekst, raakt de computer totaal de algehele essentie volkomen kwijt . . .“ Ja, met zulke dingen had zij thuis ruimschoots ervaring . . .

Die Ouwe-Stinkende-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum brulde onmiddellijk: „Ja, vooral in ’t Pakistaans, hè . . . , laat ’t Japans maar helemaal zitten!!! Die schrijven van boven naar beneden! Géén touw meer aan vast te knopen,“ gilde ze nog net op tijd, voordat ze die muts haar keuken uit trapte. Ja . . . , daar kon die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe-Stinkende-Temeier-uit-dat-ongezellige-Groot-Mokum ’t weer even mee doen . . .

Betty in Sylt: „Dat soort wijven, daar is géén kruid tegen opgewassen: dat valt zonder te kloppen bij je binnen en begint meteen je keukenmatjes uit te kloppen en te vertellen, wat je allemaal heb te moeten.“

„Ja,“ zei die Ouwe-Groot-Mokumse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, „die types kom ik overal meteen tegen en dan moet ik witregels tussen me blogs doen en er titels tussen proppen: Zo’n blog met zeventig titels . . .  Zie je het voor je?“

Betty uit Sylt: „Waarom moet dat?“

Friet: „Om de aandacht vast te houden,“ schreeuwde ze naar Sylt, „want ik schrijf van die kleine kut blogjes . . .  Ja, hoe vindt je ze?“ Die Ouwe-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum had de gore moed, om er gewoon foto’s tussen te pleuren. Waar bemoeien ze zich mee?!? Had ze soms € 70,– betaald voor ’n workshop bloggen? Het is toch haar Kut-blog & haar eigen Kut-Creativiteit en niet die van hun . . . , ze kon zich er zo kwaad om maken: Het liefst nam ze ’n grote hakbijl en legde hun seniele-kanker-harsessen allemaal één-voor-één op ’n héél, groot hakblok . . . Zij zag het genietend helemaal voor zich: bloed dat alle kanten op spuit en daar rolt haar kunstgebit uit haar grote smoel en die Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Pest-Pokken-Typhus-Temeier zocht ’n enorme mokerhamer, om dat klapperende kreng helemaal tot gruis te stampen. Heerlijk! Ja, jij ook een gelukkig nieuwjaar en nog vele, vele jaren erbij . . .

Betty in Sylt: „Friet! Ik ruik wat! Kookt je melk niet over?“  En, ook al denkt die Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier: Laat ik ’t héél, erg, kort houden voor dat algehele zooitje ongeregelde gribus en iets citeren . . .

„Jezus!#@&*$+%GEEN.GEDICHT!,“

„Op  Poot

HIER LIGT POOT:

HIJ IS DOOD.“

brulde Betty in Sylt, „toch niet “V R E D E“ van Leo Vroman?! Dat zijn vijf coupleten! Minstens twintig regels per stuk over drie pagina’s. Ik moet effe pissen!“

„Nee,“ schreewde ze naar Sylt, „dat is te véél verlangt voor hun IQ!!! !!!! !!!!!!!!“

〈’Op Poot‘ wordt toe geschreven aan DE SCHOOLMEESTER??? Jacob van Lennep van de Jacob van Lennepstraat dus, had het per ongeluk opgenomen bij zijn ‚Grafschriften‘, in 1859 dus . . . Hij had het toen destijds gejat uit ‚De gedichten van de schoolmeester‘ de derde en verbeterde druk kwam in 1979, dus helemaal herspelt door de heer Kruseman.〉 Nog meer? ’t Is maar ’n twee regelig gedichtje, als die Ouwe-T . . .  Oké!

Friet: „Betty, wat denk je?“

Betty in Sylt: „Zijn je bietjes op?“

Friet: „Ja . . .  Open einde? Mieppie?“

Betty in Sylt: “ . . . , (hele diepe zucht), . . .  Laat ze allemaal in de stront zakken! Als ze aan jou komen, komen ze ook aan mij . . . „

E    L    F    R    I    E    D    E

♥   ♥   ♥

 

 

6 Gedanken zu “K E R S T

    • Wat leuk. De Schoolmeester is toch een pseudoniem, maar ik weet ook niet van wie … Studeert u Nederlands, want die zijn echt van die doctorandusfeitjes. Alleen, op me blog blijven ze wat langer hangen. Nou ja . . . , ben best wel een beetje nieuwsgierig, want fotografen, dat zijn rustige en stille jongens . . . Meestal ook erg technisch . . . Ik kijk even of ik ‚Serengeti op NPO 1 terug kan zien op uitzending gemist. Pluggie voor geluid zit in de computer, dus dat scheelt weer. Als het niet lukt, doet me man het morgen ochtend wel en dan schakeld hij over naar de tv. … Ja … , nee … , ik klooi gewoon een end weg en kijk of het lukt, anders weet ik het ook niet, doei! Elfriede, 14-12-2019, 1.25 uur . . .

      Gefällt 1 Person

      • Goeiemorgen Elfriede. De Schoolmeester was een pseudoniem van Gerrit van de Linde. Hij was een schurk maar wel een aardige schurk. Bovendien kon hij goed dichten én hij was geestig. Dat zijn de combinaties waar we wat aan hebben. En nee, ik studeer geen Nederlands, daar heb ik de leeftijd niet meer voor. Rustig en stil ben ik meestal wel, hoewel ook weer niet in het overdrevene. Drie jaar geleden heeft men mij nog iets horen zeggen, zachtjes hoor, maar toch. Ik hoop dat het gelukt is met de Serengeti. Ik kijk meestal ook tv via uitzending gemist op de computer. Scheelt veel geklets en je kan je eigen tijd bepalen. Serengeti heb ik niet gezien, al word ik nu wel nieuwsgierig. Groet! Peter.

        Gefällt mir

    • Danke Schön Liebe Klaus . . . War die Konigin Beatrix (82 Jahren jung) auch nicht verheiratet mit ein Klaus? Das alles bin ich vergessen, aber ich möchte Ihnen sehr Gütte, Freundliche und Schöne Weinnachten wunchen . . .
      Meine Gütte! Die Heidy schreibt immer: „Schreibe einfach auf, die Deutschen konnen auch kein Deutsch schreiben.“ Das dauert Wochen lang, Monaten lang, bis ich darauf etwas griff habbe … Wen ich dörften wählen: Sportschool oder das Goethe Institut-Amsterdam . . . „Ja, beiden!,“ sagte der Klaus, „Sie machen alles, Sie schaffen das!“ Ja, wir schaffen das … Ich wohl, aber wenn ich es nicht schaffen müss ich mein Mann anruffen, dort knelt der Schuh … Elfriede, 14-12-2019, 15.45 uur . . .

      Gefällt mir

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s