Code geel

Ja . . . , ze is van gietijzer . . . , maar als ze voor 19.30 uur niet alles rond heeft . . .

Edith: „Dan is het vierkant, van achteren naar voren & van boven naar beneden.“ „Hendrikje de Brave had Waternet gebeld, die stuurde hem door naar Ymere . . . , dat is Marcel Terlinden gebiedsbeheerder: 06-52333805 . . . , en daarna bellen we met de Gemeente Amsterdam. Ondertussen, laten de „huiseigenaren“ de ramen op de trap wagenwijd openstaan bij windkracht 10, wat code rood was . . . , als ik het me goed herinner,“ riep Frietje.

Gemeente Amsterdam: „Mevrouw, ik verbind u door,“ zei ze en tegen haar collega: „Ik had weer zo’n Mongool aan de lijn, die last had van code geel.“  Kortom: Het waait wel over.

Het is nu 13.00 uur en dan moet die Mongool ontbijten, anders ligt ze niet op schema. Om 16.00 uur . . . , dan krijgt ze honger . . . Ja, als een wild zwijn . . . Enneu-eu-eu-u-u-u-eu . . . , ze is aan het flippen . . .  Thea huilde . . . , politie staat weer voor de deur . . .

I K   M O E T   P O E P E N !!! !!! !!!

Frietje: „Ik had ook een lekkende kraan in de keuken! Ik was dus altijd al totaal krankjorum . . . Ja, anders was ’t nooit iets geworden tussen Hendrikje de Brave en mij, met of zonder Boterbriefje . . . Hij zei dat altijd: „Ja, ze is hartstikke gek, want ze pijpt me: vijf keer per nacht, drie jaar lang.“ Eu-eu-eu-eu-euh . . . , waar was ik?,“ vroeg ze aan Betty in Sylt.

Betty in Sylt: „Je had een lekkende kraan in de keuken.“

Frietje: „Ik krijsen: „“Koop Godverdomme een nieuwe kraan bij de Gamma!!!““““ Geef dat bonnetje aan mij, heb ergens nog wel wat volle Albert Heijn Spaarzegelboekjes, plak er nog eentje vol: € 156,00 . . .  Joppiedepoppie! Ga ze bij de Klantenservies verzilveren allemaal voor jouw.“

Hendrikje de Brave: „Ze verzilveren maar één Spaarzegelboekje, want zó zoveel cash in de kassa . . . , gaat niet lukken . . .  „Nee . . . , ja meneer . . . , nog zo’n klantje en we zijn blut . . .“  „Op het Gelderlandplein?.“ vroeg hij timide . . .

Frietje: „We gaan naar #Landmarkt in Noord en dan kijk je even of er aan die stijgers nog ’n vrij plekkie over is, pleuren we daar onze crucer, want ik wil vanaf het water Big ships fotograferen en de Deltawerken bij code rood . . .

Hendrikje de Brave: „Dan waaien we van de dijk . . .“  „Ga jij lekker met je sleurhut naar Pakistan, bombardementen bekijken: Ik hoef niet zo nodig,“ vond ze . . .

Ja, hoor . . .  Ymere moest mij weer hebben: „Mevrouw, op de schaal van 1 t/m 10: Hoe was de servies? „Een10!,“ zei die Stinkende, Ouwe, Ranzige Trut . . .

Ymere: „Hoe is de kraan?“

Frietje: „Een 10!!! Wij zijn erg gelukkig met de nieuwe badkamerkraam . . . , euh . . . “

Ymere: „Keukenkraan.“ „Ja,“ die bedoelde ik, „mijn man had alles uitstekende geregeld.“

Frietje: „Wilde u me man ook nog even neuken in de keuken? Wacht even ’n momentje? Hendrikje!!! Ik roep hem wel eventjes . . . ,“ ik wilde al weglopen, hij lag al hoog en breed te slapen . . .  Dat kunnen die bitches, waar dan ook, ontzetten goed de boel opneuken . . .  Sterker nog: Ze hebben ’t uitgevonden. Mijn buurman beneden Edith, op één hoog, kreeg er een hartaanval van en na drie maanden was zijn vrouw op de Osdorperweg ook overleden . . .

Jisp in de Wijde Wormer

We waren nog eens terug gegaan, omdat ik dat huisje persé van binnen wilde zien. In de tuin had ze in haar schuur een grote brocante toonbank vol met brik-en-brak en nog meer uit grootmoeders tijd . . . Had ik een aardewerk vaasje meegenomen, alleen maar om haar te pleassen . . .  In de Middenbeemster hebben ze wel mooie ranonkeltjes, naar wij dachten . . .  Fotootje zoeken? – Links, boven Bonny d’r hoofd staat het vaasje.

-Voor die witte roos zit  ’n ranonkeltje.

De keuken liep helemaal scheef, naar de oven . . . , dat was het diepste punt van het huisje en dan kwam je via de keuken naar binnen. Die keukendeur stond dag & nacht open. Je ging maar één keer in je leven door de voordeur: Als je trouwde, dan droeg je man je over de drempel . . . De slaapzolder was boven en die deur was alleen maar voor de kist . . . Ja . . . , allemaal gaan we op een keer dood. Behalve, die wijven van hiernaast, die niet, ze worden ook nooit, ooit ouder . . .  Gisteren, naar Eva Jinek gekeken? Mooi! Eindelijk . . . , kom niet aan hun prinsen & prinsesjes . . . , lopen overal te klieren met en met ’n pistool op zak . . .  Wij kijken in Amsterdam nergens meer van op . . .

Mieppie wordt wakker . . .

 

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s