Opgewarmd prakkie

Ik moet aan de bak en ben nog lang niet klaar.

Vandaag, is het koud en winderig op dinsdag 12 mei 2020, 16.35 uur . . . , bewolkt met een waterig zonnetje laat in de namiddag . . . 

SJORSJE  IS  ER  EFFE  NIET

Ik ga ’n prakkie opwarmen, met ’n koppie soep en dan moet ik weten, waarom hij weer géén honger heeft . . .  Hij zou even naar zijn broer gaan, want hij zit ook op een houtje te bijten . . .  Nee, ze kloppen niet bij Hendrikje de Brave aan, maar hij is wel de oudste van de drie . . .  Ik kan dan wel gaan zeggen: „Nou, bij Sjorsje kan er ook wel een pontje vanaf,“ maar zo benne we niet getrouwd . . .  Ik hoor het wel.

En Sjorsje is ook wel een Eikel, hoor . . . Zelden of nooit heb ik hem aan de telefoon. Hij werkt hard, hè . . .  Yep! Hij werkt dus ontzettend hard, maar nu even niet. Maarreu . . . , als Friet met ze allen wil wokken, hè . . .  Nee, stel je voor!!! We doen wat Friet wil!!! Ben je belazerd!!! Nee, we gaan vooral niet dat doen, wat Friet graag wil, zeg . . .  Ja, we benne wel belazerd, maar niet helemaal, hè . . . Hoe houdt zij het ’n ietsiepietsie, ’n héél, klein, beetje maar beschaafd?

Laat Hendrikje de Brave maar met de weledelgeleerde heer drs. G. Boellaard contact zoeken: „Dit is het antwoord apparaat van Sjorsje. Ik ben er even niet.“ Hij was er al meer dan vijftig jaar niet! Ik snap die Eikels niet! Waar halen ze die Godverdommese  arrogantie vandaan?

Wat is de hel op aarde? Je hele schoonfamilie op een kluitje, dat is de hel op aarde.

Ten eerste, kwam Hendrikje helemaal met de verkeerde thuis, dan worden er denigrerende grappen gemaakt en niet zo’n beetje ook . . .  Maar toen mijn moeder aanschoof, kon je een speld horen vallen . . .  Alles wat nog mooi aan mij is, is van mijn moeder en niet van dat vette kutwijf, met haar grote kankerkakel . . .  Haar zoon liep gewoon zijn pik achterna . . .  „Ja, die ging omhoog!,“ riep Peter vanuit Groningen.

„Gôh! Hoe wist je dat!?!“ Toen ze gingen verhuizen naar ’n benedenwoning . . .

Kortom: de aller mooiste dag van me leven!!!

Zie je hoe me buurvrouw naar me kijkt? Zo kijkt me man ook altijd als hij eindelijk aanschuift en ik zijn bord onder zijn neus zet. Dan kijkt hij ook zo: Diepe rimpels boven zijn neus en ’n gefronst voorhoofd. Ik zie hem dan denken: Wat nou weer? Ik heb géén honger! Ja, hij doet het zelf beter. Kortom: Ik heb/had nog nooit iets goeds gedaan en daartoe krijg ik de kans ook niet met al die teringwijven, rond om me heen, die alles beter weten, kunnen, vijftig jaar jonger zijn, kinderen hebben, zich gedeisd houden, in de vrije sector kunnen kopen en huren en nog meer kinderen krijgen en nog veel veel beter zijn, maar helemaal niks verdienen . . .  Nog géén halve stuiver!

Bij Dirk van de Broek kwam ik eens een vrouw tegen en vertelde haar, dat ik altijd met een supergroot minderwaardigheidsgevoel rondliep en dacht, dat ik van heel Amsterdam de allergrootste trut was, omdat ik géén kinderen heb/had en ze ook nooit meer zal krijgen . . .  „Nee,“ zei ze, „het is omgekeerd!“

P1050085

„Zó, Pokkentrut!!!

„Nu hoor je het eens van een ander!“

E L F R I E D E

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s