Mijn Grote Liefde . . .

Hoofdstuk 1

Ik weet niet meer waar ik het vandaan plukte en van wie die was . . . , hij stond in de Groene Amsterdammer dacht ik . . . , ergens bij Annie M.G. Schmidt . . .  Letten we wel een beetje op?! Dat KUTWIJF wordt zo dement als een deur, met haar grote scheur. 

De pen, hè . . . Mijn bloggen zijn nog machtiger dan het zwaard . . . , als het ’n beetje mee zit, verzuipt niet heel Nederland in ’n te hoge waterstand, maar ze verzuipen allemaal in hun eigen bloed . . .  Ja, dat dementerende KUTWIJF was aan het bloggen!

Peter: „Hoe ging die? Straks fietstie opeens weer voorbij, dat heb ik ook zo vaak.“

Frietje: „Toch, zijn dat de eerste tekenen van ouderdom, met ’t volle gewicht op DOM natuurlijk . . . Je wilt iets vertellen en al bij voorbaat bang, dat je niet meteen op ’t moeilijke woord kunt komen . . .  Sterker nog: Je kan echt even niet op die aandoening komen, toch probeer je stoer te zijn en geeft je er een slinger aan . . .  Tijger-Mieppie was ’n anorexia katje, géén obesitas-geval . . .  Was ze altijd angstig gestressed voor de gemene bose buitenwereld?“

Op ouwe artrose poten

Dus . . . , ergens las ik dat de schrijfster de wereld zeven keer helemaal rondom wilde lopen, om hem nog eventjes bij zich te kunnen hebben . . .  Zelfs, als ze nog leven, hebben ze schijt aan me, hoor . . .  Ja, die Grote Temeier op de Kop van Jut, hè . . .  Maar, zo voelt het: Is Tijger-Mieppie in Rome? Ik kruip op me pijnlijke artrose poten naar je toe Lieve Schat . . .

„Überall herrscht der zufall, lass deine angel nur hängen …

Wo du’s am weinigsten glaubst, sitzt im strudel der Fisch.“  Ovid

Dit was uit zo’n schattig boekje: ‚Quellen Römischer Weisheit‘ die ik onmogellijk kon laten liggen . . . Er liggen nog meerdere ‚Quellen…‘ op me te wachten: Trostes . . . , viele Weisheiten von Chesterton bis OskarWilde und dazu die Heiterkeit . . .

Zo krols als een konijn

Ik bedoel maar in het struikgewas had Tijger-Mieppie zich verstopt. Waar waren we? In dat vakantiepark stierf het van de wilde katten en dan houdt je zo’n klein opdondertje niet tegen: Ze was uit ’n smal bovenlichtje, zo’n klapraampje gesprongen . . . , ze ziet een kiertje en ze pastte er tussen . . .  Ik kon toch niet zonder Mieppie terug gaan naar Amsterdam. Dus, ik was de hele nacht aan ’t zoeken tussen de bosjes & struiken, holden ’n troep katten achterna, omdat ik dacht dat ik Tijger-Mieppie daar tussen zag . . . Die beesten zijn zo vlug als water! Waar was ik mee bezig en ging rustig voor het huisje zitten wachten tot het lichter werd en liep wat verder ’t gras op en kijken . . .  Daar zat ze, ’n klein stukje verderop, zeg maar bij de buren, haar oogjes waren nog uitstekend, ze zag me en ik haar en we renden in elkaar armen/pootjes. O, God! Wat was ik ziels gelukkig! Ik verwende haar met wat lekkers, liet haar op me bed slapen . . .

Ze had er wel een bende van gemaakt, want ze was toch al een beetje krols en klom de gordijnen in . . .  Ze sprong ook tegen die houten Ikea boekenkasten en klom naar boven, nu kan ik al die rommel weggooien en alles opruimen . . .  Hoe droevig het ook is: Er gaan geen katjes meer over de boeken-, & keukenkasten wandelen . . .

Alsof het heel gewoon en alledaags was, maar ’t was ‚Het mooiste in mijn leven‘ en dat is MIJN leven . . .  Wat jij en jij en de professor, met al die andere stomme truttenbellen ‚ALL OVER THE WORLD‘ er van denken of ervan vinden vooral: Zal me aan me vette obesitasreet roesten!

E   L   F   R   I   E   D   E

4 Gedanken zu “Mijn Grote Liefde . . .

  1. Wat een Snoeppie, hè … Toen had ze nog vlees op haar botten, haar ogen waren prima, zoals kattenogen moeten zijn: Me trutje met witte lippenstift en een wit befje. Het is gewoon een straatkat, die ik voor 50 gulden, dacht ik – In mei 1999 hadden we toen nog guldens?, dus gekocht van een Junk. Hij dacht rijk te kunnen worden met zijn kittens … Niemand, die in zijn kittens was geïnteresseerd, alleen deze Idioot … Dus, ze is een cyperse lapjeskat, haar zusje was licht rossig en vaal van kleur … Nee, haar had ik niet gekocht en zij had ook maar zéér kort geleefd … Ik vraag me af, hoe vaak haar moeder vreemd ging, want het was daar een gezellige bonte toestand …
    Ik zag laatst op tv dat een oude man zijn kater naar `n kattenpension bracht, niet omdat ze met vakantie gingen, maar het werd ze te veel en dachten ook: straks is hij onzindelijk, met nog meer gedoe …. Ik heb ook poep moeten opruimen en verdachte plasjes, maar ik ben niet medisch … Had géén idee wat er speelde en zou nog graag wat met die dierenarts willen praten … Dokters, ze denken op de allereerste plaats alleen maar aan zichzelf of het nu een dieren-, of gewone arts is …
    Ik denk dus ook: Ben nu zesenzeventig en over 15 jaar ben ik éénennegentig als ik dan nog leef en dan ga je je kat niet wegbrengen, omdat het niet meer te doen is . . . Dat is gemeen! Ja, gezellig een kat in huis, maar ga er dan ook helemaal voor en breng hem of haar straks niet naar de poezenboot op de Prinsengracht, ook al betaal je `n rug per maand … Dat is géén stijl.
    Zó, ik steek zelf wel even een veer in me eigen reet, want `n ander doet het niet. Alleen Heidy was lief … Amsterdam, 17 juni 2020, 17.35 uur … * Friet gaat aan de worteltjes, doei!

    Gefällt 1 Person

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s