H E L P !!!

Jezus! Wat doen ze me aan, dit is toch géén doen, omdat je ieder blokje aan het uitvogelen bent en op die manier niet toe komt aan schrijven. Nee, dat was géén hoogstaande literatuur, hè . . . Maar, ik blog wel met me lijpe harses op een Hemingwayblog en daar liggen ze niet wakker van bij WordPress.

Gisteren stuurde ze me al een mealtje: Geen probleem!!! In je nieuwe editor zit een blok klassieke tools, dan kan je op de oude voet verder bloggen.

Nou-ou-ou-ou . . . , meteen op de oude voet verder bloggen . . . Ik zit het nog steeds paragraaf voor paragraafje uit te vogelen. Gelukkig, die rechter kant van het scherm heeft iets met aanwijzingen, waaraan ik me paniekerig aan vast klamp en ik had een „Uitgelichte foto“ gemaakt voor me Hemingway-blog. Ik dacht: ik gaat bloggen als de nieuwe Hemingway, hè . . . , vatten die jongens meteen in San Francisco . . .

Nee, hunnie zijn zo goed met hun geweldige nieuwe tools, waarvan ik er 99,9 van de 100 niet nodig heb. Bovendien was ik iemand van de plaatjes.

Betty in Sylt: „Ouwehoer niet zo! Laat effe was zien?!?“

Koekenbakkeers ik wilde een tegeltablauw . . . Dat worden een hele boel kneusjes, hoor . . . Wat denken ze Godverdomme nou wel bij WordPress?!!!? Dat ik het meteen onder de knie heb, vooral hun kuttablauws . . .

Betty in Sylt: „Probeer het nog een keer met foto’s van poesjes?“

Zo kannie wel weer, hè . . .

Amsterdam staat er niet in en ook niet me tag: „Uitgelichte foto“ geprobeerd! Friet moet het nog leren en dan staat er aan de rechterkant in de zijlijn: ‚AMP instellingen‘ . . . Géén idee! AMP-Zeikers! A. Ik kan géén Engels en B. , kan helemaal géén WordPress-computer-software-taal.

Betty in Sylt: „Probeer gewoon!“ „Dat wordt de tekst automatically in een container gefit. Nou jij weer?“

8 Gedanken zu “H E L P !!!

  1. Je kan nou wel mooi in kleurtjes schrijven Elfriede! Ik moest lachen om de regel dat je dacht met je Hemingway-blog ook meteen als Hemingway te gaan schrijven. 🙂 Ik hoop het niet! Aan één De oude man en de zee hebben we genoeg. Wij willen vintage Elfriede. Een beetje door oefenen nog maar denk ik, en, zoals ze zelf schrijven, je kan altijd als je wilt nog gebruik maken van de oude, vertrouwde methode.

    Gefällt 1 Person

    • Weet je wat zo literair is aan de ‚Oude man en de zee‘?
      Peter: „Vertel?! Ik ben reuze benieuwd.“ Ik wil dus ook zo schrijven: Ben jaren aan het bloggen, in me eentje … , er gebeurd niks in dat duffe leventje van mij … , ik moest persé in het lijpe vakje „Duffe Huisvrouw“ passen … , wat uiteindelijk ook is gelukt … , want ik doet niks anders dan klooien in de keuken en bij WordPress … , uiteindelijk is het dan toch nog mooi geworden, dankzij de vele katenfoto’s. Bij die oude man op zee gebeurde toch ook helemaal niks, hij zat daar maar te wachten tottie beet had en toen vraten de haaien alles op en ging hij weer naar zijn vrouw terug, met lege handen … Oké, ze was gelukkig, om hem weer levend en „wel“ terug te zien: tien jaar ouder geworden … , volkomen & totaal uitgehongerd, dat weer wel …
      Kijk, ik blog ook een boek, dus over niks, hè … Ik ga zoals ik kwam, met lege handen, kan nog steeds niet bloggen . . .
      Wat is het verschil dan? Mensen hebben altijd wat te jurken!!! Ik ga publiceren onder een mannelijk pseudoniem, want zo’n Ouwe Kut! Nee, dat kan nooit ooit wat wezen.
      Hemingway had maar voor 1 à 10 % inspiratie: van de Eerste Wereldoorlog en die pistijd daarna … Dus, het enigste wat hij kon was zeiken. Maar, hij werkte zich: 100.000 SLAGEN IN DE RONTE! Hij was de best betaalde schrijver ooit en daarop staren mensen zich blind.
      ‚Vijftig tinten grijs‘ loopt ook binnen als een blockbuster … , pageturner … , the bestseller aller tijden …, en nog veel meer, maar daarom is het wel een prul: gewoon porno in een keurig jasje … Voor al die Duffe Huisvrouwen die anaal een hoop te kort kwamen.
      Ik googel nog eventjes naar die ouwe van Hemingway.
      Ik geloof er heilig in, als je netjes en goed schrijft, dat je dan al een heel end komt.
      „MAKKELIJK LEZEN IS HARD SCHRIJVEN.“ Hemingway
      Amsterdam, 19 – 8 – 2020

      Gefällt 1 Person

      • Ik proef altijd zoveel degeneratie … Kan aan mij liggen, omdat ik een vrouw ben en dan ben je meteen ook een hoer, die dingen gaan zo lekker samen … Ja, dat is mijn ziekte en ik weet niet of het een naam heeft . . .
        Gebruik ik me zondagse naam: Elfriede, dan is daar is ook niemand van onder de indruk. „Oh! Doe maar lekker op ze plat Amsterdams: tante Friet,“ waarna nog wat een riedeltjes komen … Het houdt nooit op! Het zit aan me reet gebakken …
        Pas als ik gecremeerd ben: „Ze was zo gek nog niet.“
        Hendrikje de Brave: „Nee, ze stond ook nooit ooit rood. Ze was nog te gieren om haar eigen reet af te vegen.“
        De buurvrouw: „Ja … , maar ze had wel altijd een mooie witte was.“ Het komt amper uit hun strotten en over hun smoelen, maar daar issie dan eindelijk héél, erg voorzichtig . . . „Ze … , blogde wel . . . , gezellig . . . “
        Betty in Sylt: „Ja, ze kon gezellig bloggen en jullie waren daar allemaal te stom voor. Jullie konden niet eens typen, maar wel naast je stinkend stront schoenen sloffen, hè … , met die stomme Kanker-Harsessen.“
        Amsterdam, 19-8-2020

        Gefällt mir

      • Dit heb ik een paar keer gelezen, niet omdat ik het niet begrijp maar omdat het diep is. Je weet veel meer van Hemmingway dan ik. Ik geloof dat ik eens gelezen heb dat de (eerste?) vrouw of vriendin van H. al zijn manuscripten tot dan toe in de fik stak of verscheurde, of weet ik wat. In elk geval, hij was alles kwijt. Toen was hij nog jong. En, schreef de verteller van deze anekdote, dat was een verborgen zegen want omdat hij helemaal opnieuw moest beginnen, moest hij zichzelf ook opnieuw uitvinden en zo is hij tot de stijl gekomen waarmee hij beroemd geworden is.

        Het verhaal van de Oude man en de zee is passend als je het over bloggen hebt. Je begint met niks en je eindig met niks. Het gaat erom wat er tussenin zit: hoop, verlangen, verwachting, teleurstelling, blijdschap, geluk, liefde – samengevat ín het begrip ‚leven‘. Niet de vangst is belangrijk, het gaat om het vangen. Of, meer cliché: Het is niet de bestemming, het is de reis. Op je sterfbed zijn je handen leeg, maar is hopelijk de ziel vol, die van jezelf en die van degenen die van je gehouden hebben en die je niet zullen vergeten. De vangst is niet een in flarden gescheurde tonijn waarvan alleen de kop nog zielloos achter je bootje bungelt. De vangst is het verhaal.

        Daarom kun jij natuurlijk wél bloggen. Je zit vol verhalen, ook al gaan die soms over niks. Bovendien kun jij geweldig schrijven. Want mensen die van alles meemaken maar er niet over kunnen vertellen, die hebben geen verhaal. Een verhaal gaat niet over wat er gebeurd is, het gaat over hoe het wordt opgedist. Hemmingway wist door zeer veel te schrijven hoe hij een verhaal moest vertellen.

        Ik ben het zeer met Hemmingway eens: Makkelijk lezen is hard schrijven. Of dat ook per se netjes schrijven is weet ik niet. Dat is iets wat ik me de laatste maanden vaak heb afgevraagd.

        O ja! Ik zou zeker geen mannelijk pseudoniem nemen! Een boek van Zo’n Ouwe Kut, dat zou ik ongezien kopen.

        Gefällt 1 Person

  2. Weet je mijn professor: de hoogweledelgeleerde heer dr. prof. in emiraat Maarten van Buuren is de enigste die mijn blogs kan pruimen . . . Hij kijkt daarna met een professionele blik en kan het analyseren, ziet hoe ik worstel en weer zink … Weer opnieuw naar boven krabbel en dat laat hij zo, bemoeit zich nergens mee … , geniet een beetje … Wenst me het allerbeste en dat is het grote verschil …
    Ja … , stel je voor ze gaat lekker! Dan pleuren we er meteen de beuk erin, want succes gunnen wij die teef niet … Zo werkt het en over vijfentwintig jaar is er nog niets veranderd . . . Amsterdam, 19-8-2020

    Gefällt mir

    • O ja, bis: Gezellig is je blog niet! Maar dat is juist een van de redenen dat ik je zo graag lees! Wat je ook over dr. prof. in emiraat Maarten van Buuren zegt, en je hebt zonder enige twijfel helemaal gelijk, het is niet waar dat hij de enige is die je blogs kan pruimen. Er zijn er zeker meer en een van hen ben ik. 🙂

      Gefällt 1 Person

      • Peter!!! Hallo, was je er nog eventjes?!? Alles begint met netjes schrijven, want daarmee vang je je fans in het netje schrijven, zeg maar … Ze haken af, als ze iedere keer struikelen over type fouten en slordigheden. Kortom: schrijven is ook een ambacht … Net zoiets als koken, zeg maar … Je eerste stapje met koken is één eitje. Wil je het zacht: 3 à 4 minuutjes koken in heet water en je kan het niet pellen, dat moet je uitlepelen. Ik kook me eitjes wat langer dan 5 minuutjes, dan kunnen ze gepeld worden, dat vindt hij lekker, om een eitje uit de ijskast te rauzen … Hij kan niet pellen, dus dan moet ik het eerst vragen … Met uitlepelen heeft hij ook problemen. Kijk, als je dat kan, hè … Gaat ook niet vanzelf, hè … Zo zijn er nog meer dingen in het huishouden.
        Ik hoorde het van meerdere vrouwen, dat ze liever hun eigen bedoening hadden, met of zonder kinderen en dat ze zich altijd gediscrimineerd voelde … , waar of wat ze ook deden …
        Ik ben ook zo`n type, want in de ogen van andere, wijven vooral … , kan je niks en moeten ze ook niks van je hebben … Ik weet ook niet wat dat is … Mijn persoonlijkheid?!? Nee, daar kan niks en niemand tegenop, want als ik ergens kom, dan ben ik er ook, met of zonder lippenstift … Noem iets? Als ik naar het Winkelcentrum ga …
        Peter: „Ja, je gaat naar het Gelderlandplein, want daarzo heb je wat armslag.“
        Friet: „Hel hele Gelderlandplein is nog te klein voor tante Friet & en altijd „feest“ met die trut, dat bedoel ik.“ Amsterdam, zondagochtend, 6 september 2020, 12.30 uur … BAKKIE!
        (Mooi toch schrijven met een computer, die onderstreept Gelderlandplein, dan kijk ik het na en dat is goed. Hij denkt dat het drie woorden zijn, denkt ook dat hij alles beter weet.)

        Gefällt mir

  3. Wat gezellig Elfriede, zo’n zondagochtend-net-na-de-middag-berichtje! Ambachtelijk correct schrijven is wel belangrijk, dat ben ik met je eens, maar té netjes schrijven is saai. Net al met fotograferen. Een ‚goeie‘ nette foto, alles op zijn plek, keurige compositie, goed belicht – niks mis mee. En toch…. kun je daar je schouders over ophalen. Maar dan die foto die technisch nergens op lijkt, maar waar je oog toch aan blijft haken, en kijkt en je kijkt en je vraagt je af: waarom vind ik dit zo interessant? Dat is waar we naar zoeken. Jouw blog is altijd interessant. Een goed eitje koken is óók een kunst! En dat mensen je zíen, daar twijfel ik geen seconde aan. Goeie zondag Elfriede!

    Gefällt 1 Person

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s