Non Fictie

„He was an old man who fished alone in a skiff in the Gulf Stream and he had gone eighty-four days now without taking a fish.“ Eerste zin uit Hemingway’s short novelle: ‚THE OLD MAN AND THE SEA‘ …

Hij was weer terug van weg geweest en tante Friet had een natte rug: Heel de kamer eerst gestofzuigerd, toen kon ze de bank naar voren schuiven voor wat armslag en daar dook ze in die stofnesten, die er eeuwig blijven liggen en tussen de katten-, & kookboeken lag Ernest te verstoffen. Hij is wel in het Engels en Derrick zou zeggen: „Oké, dan kan je meteen je Engels ook een beetje afstoffen.“ Maar, ik kijk even bij de Slegte of ze daar een Hollandse vertaling voor me hebben, dan kan ik die er naast leggen, anders schiet het niet op met tante Friet . . .

Dus . . . , tante Friet op de Moeder-mavo deed Engels en wilde die ‚Ouwe Man op Zee‘ van Hemingway op haar lijst hebben, maar . . . Ja, vijftig jaar geleden . . . Nee, toen was ze nog géén moeder en ook nooit geworden, maar die trut bleef wel boeken kopen . . .

„Leuke verkoper?“

Tante Friet: „Je haalt de woorden uit me mond! Zó hebben we allemaal een tik van de malle molen en omdat zij het niet zo doet als haar bloglezers, want die doen het allemaal stukken beter, ken ze meteen bij het grofvuil, MET HAAR OUWE MEUK . . . Ze zit er echt niet mee:

It is the story of my life!

Van Hemingway heb ik ook nog hele ouwe boeken van voor 1950, met illustraties en harde kaft. Tante Friet kocht ze tweede hands voor vijf guldens en nu wil ik ze nog voor géén 500,– euro’s kwijt, de titel is ‚OVER DE RIVIER EN ONDER DE BOMEN‘, in MCMLXXV uitgegeven in het Nederlands en in New York de eerste druk in 1950 met de titel: ‚Across the river and into the trees‘ . . .

Ja, neemt die ouwe trut mee naar het Grofvuil.

Ik wil die Ouwe man op Zee persé lezen, omdat ik me afvraag hoe hij zich in leven hield. Zijn vrouw kon niet even een prakkie voor hem opwarmen en hem zij biertje brengen . . . Waarvan leefde hij . . .

„Hij vocht met de elementen, zou jij ook moeten doen en effe opstaan uit dat stinkende grove vuil . . . “ Tante Friet dacht al: Waar blijft die LUL?

E L F R I E D E

4 Gedanken zu “Non Fictie

  1. De novelle heb ik vroeger wel gelezen, maar dat is ongeveer 386 en een half jaar geleden en ik was vergeten hoe het ook al weer ging. Nu, over dat eten, lees ik in Wikipedia…. nee, dat vertel ik niet. Ik zal de bundel waar dat verhaal in staat zelf ook weer eens zoeken. Achter de bank, zeg je, tussen stofnesten en katten- en kookboeken. Binnenkort die bank maar eens van de kant.

    Gefällt mir

  2. Acht landen hadden geliked: Japan, Pakistan, Oostenrijk, Engeland, België, Amerika ééntje, Duitsland en in Nederland een Zeikertje natuurlijk …, kom er eentje tekort …
    Gelukkig, ik heb géén contact met die buitenlanders, maar ze zijn me altijd trouw, soms zelfs meerdere in Japan … In den beginne dacht ik: Laat die Japanners & Arabieren, wat moet ik met die klootzakken? Laat die Chinezen maar komen en juist die types zijn na vijf jaar nog steeds je „Grote Liefde Voor Het Hele Leven“ … Via Google kunnen ze me lezen, schreven ze me …
    Twee opties: Stoppen dacht ik zelf, om van die zeikers af te zijn en Betty dan …
    Dat is ook altijd zo’n ding: Voor die Zeikers blog je niet en juist die komen niet meer van je rug af … Ik blog voor Betty in Sylt, de rest kan me gestolen worden … Gemierenmeier van hier tot Groningen!
    Ik noem ze altijd ‚De ik ook bitches‘. Ze zijn altijd ontzettend bang . . . , dat ze iets te kort komen: „Ik ook!“ „Ja, doet ik ook!“ „Heb ik ook gelezen,“ Nee, ik niet. „Ben ik ook geweest.“ „Heb ik ook,“ „Ga ik ook naartoe.“ Ik was een pondje afgevallen. „Ik ook!“ Doodziek word ik van dat gezeik . . . , komtie weeran: „Ik ook.“ Doei! Amsterdam, dinsdag 8 september 2020

    Gefällt mir

    • Zes Spanjaarden!!! Gelukkig ken ik géén Spaans … Mensen! Geef mij maar twintig haaien, maakt niet uit wat voor soort, dat bedoelt ik …
      Als ik in Engeland blog, geniet ik van al het moois in Derrick zijn tuin en dan is die Kop van Jut wel véél-en-veel-groter, hè . . . Maar, alleen in de lente groeier er krokusjes en gele narcissen, dacht ik … En dan wor ik totaal mesjokke, hè … Want meer zit er niet in, alleen ergenissen aan de lopende band: haat van de buren en nog meer nijd van al die wijven, waar me broek van afzakt. Ja, hoor vijfentwintig en jaloers op een oud wijf van vijfenzeventig … Jatte ze me fiets: HEERLIJK!!! Ik ben er te stom voor, om het te begrijpen . . .
      Ik zeg altijd, als je de mensen een beetje leert kennen, geef mij dan maar een katje en oprotten met je stinkende kak. Nee, ik zit er ook helemaal niet op te wachten . . . Amsterdam, 8 september 2020

      Gefällt mir

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s