Van Willem

Willem F.H. was één van de Grote Drie: Harry Mulisch & Gerard Reve, met Willem F. Hermans

Geplukt van De Literaire KATTENKALENDER 2020!

Er zitten ook spreekwoorden tussen vanuit de hele wereld en zo kom je nog eens ergens en leer je schrijvers & dichters kennen, waarvan je nog nooit droomde.

Tante Friet zocht naar nog meer Nederlanders, Annie M.G. misschien: We hebben Willem, wat niet slecht is, naar wij dachten. Misschien ’t volgende jaar wat meer Nederlanders.

pexels-photo-749212.jpeg

Foto door Candid Snapshots op Pexels.com

„Αls een volwassen kat met z’n hoofd bij z’n werk is . . . , 

– „Wat nou?,“ vroeg ze geïrriteerd: „Een kat bij zijn werk? Heeft u ooit een kat dan zien werken? En, hoe doet hij dat dan?,“ wilde tante Friet er even tussendoor weten . . .

krijgt hij iets van deze jeugdige gelaatsuitdrukking terug.

Door de mens wordt deze niet zelden als „stoutigheid“ uitgelegd. En stoutigheid is natuurlijk de juiste term als een kat loert op een VLIEG OF VOGEL . . .“ 

Willem Frederik Hermans

‚Onder professoren‘, heel, erg, lang geleden was ze er aan begonnen, maar ’t deed en zei haar hellemaal niks, vond het een kutboek: 421 pagina’s misery & ellende in de personale vertelsituatie. Om ’n lang en triest verhaal kort te maken: Hij is de universiteit uit getreiterd, nam eervol ontslag, ging in 1973 dus niet in emiraat, maar in ballingschap in Parijs, om daar al zijn ellende en misverstanden van zich af te schrijven.

Willem stierf toen hij pas 73 was . . . 

Effe googelen, hè . . . : Geboren in 1921 te Amsterdam, promoveerde cum laude in 1955 tot doctor in de wiskunde en de natuurwetenschappen: Moeilijker is er niet, naar wij dachten, maar de dagbladen stonden bol van de roddels en de kinnesinne klotste, in die tijd, tegen alle plinten van alle Nederlandse universiteiten . . .  Als je persé wil zeiken, is er altijd wel wat, waarmee je iemand kan afzeiken, Uiteindelijk stierf hij op 27 april 1995 in Utrecht, pas drieënzeventig jaar jong . . .

Toch had Willem enorm véél boeken & gedichtenbundels, essays en nog véél-en-véél meer geschreven en in hun valse smoelen uitgekotst: zoals ‚Manderijnnen op zwavelzuur‘ & ‚Het sadistische universum‘ bijvoorbeeld: die titels alleen al zeggen genoeg . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

  

Spinnen

Ik had ze gedownload . . . , die spinnen . . . , waarom weet ik ook niet meer . . .

Ja, lekker, hè . . .

EINDELIJK!

ZO DEMENT ALS EEN DEUR.

Ik las in de krant dat J.Maarten A. Biesheuvel is overleden. Hij is éénentachtig geworden en vond het zo wel welletjes, dus ga ik alles lezen . . . Was hij ziek? Geen idee, hij rookte wel véél en had vijf katten met een hond . . .

Met Maarten ’t Hart gaat gelukkig alles goed. Hij viert zijn vakantie in de tuin met een klein glaasje wijn . . . , ja héél erg gereformeerd . . . Thuis, is hij het gelukkigst, heeft er alles bij de hand en hoeft niet zo nodig naar de Makediven of Tahiti en ik ook niet . . .

Nee, dat vatten ze niet, is te hoog gegrepen . . .  Gewoon thuis, zonder stress . . . , wat rommelen . . . , pizza’tje . . . , bloggen . . . , lezen en de was ophangen, ’t is meteen droog met dit warme weer . . . , muziek luisteren kan niet, heeft die Eikel hier boven me last van . . .  Ja, wel open voor hem gedaan: Hij had online wat besteld en daarvoor is die trut dan weer wel goed, hè . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

 

IK WIL BIJ JE BLIJVEN

In de zomer zat ’t kleine Dikkopvlindertje op een blauwe korenbloem zich op te warmen in Niedersachsen . . .

„Ik neem ze alle vijf en je hoeft ze niet in te pakken,“ zei Betty in Sylt . . .

♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥

Tante Friet wilde OP DE KOP VAN JUT schrijven . . . Maar, de eerlijkheid gebied, dat bij ons in Holland dergelijke zeldzame exemplaren zijn uitgestorven. Sterker nog: In Amsterdam komen amper vlinders voor, soms fladdert er ’n witje bij de buurvrouw in de tuin, die er vlug weer uitfladderde  . . .  Mijn vriendin Heidy schreef ’t op haar blog: * http://www.Puzzleblume.wordpress.com * Zelf heeft ze er géén erg in hoe poëtisch ze soms kan zijn:

„De Kieviten vliegen noordwaarts,“

schreef ze verleden jaar in het prille begin van de lente: ik had er kippenvel van en dacht: Dit is de titel voor me debuutje . . . Ongetwijfeld ’n schitterende titel, net zoiets als: ‚Een vlugt regenwulpen‘ van Maarten ’t Hart . . .  Maar, nu de rest nog . . . Dan stop ik met bloggen, want twee dingen te gelijk gaat niet. Ik doe ook nog ’t huishouden, daarnaast moet ik op me dieetje letten . . .

In feiten is dat nog ’t gemakkelijkste, om over te bloggen: „EET ALLEEN MAAR GROENTEN EN VEEL FRUIT!!! Ja, trek door die hap!“ Kost je helemaal niks . . . , cadeautje voor de buren die door alle gaatjes gluren, hè . . .  Kunnen ze alles meteen 100.000 keer beter weten, want god-o-god-oh, God, zeg! Wat doen ze hun best, want bij haar daarboven stinkt ’t altijd & eeuwig alleen maar naar vis uit de magnetron. Had ik Tijger-Mieppie maar iedere dag vis uit de magnetron gegeven: Gewoon puur natuur . . . Ze zou nu nog leven, omdat Raoul dacht, dat haar niertjes op waren . . .  Alleen haar hartje klopte nog, verder was ze te zwak, om nog op de bak te gaan . . . Me kleine keutel denkt dan: Laat ik maar liever sterven, want ik trek het niet meer . . . Tante Friet moest haar laten inslapen, haar hartje bleef kloppen . . .

Zo lief! Alsof ze wilde zeggen in lichaamstaal:

„IK BLIJF BIJ JE . . . ,

IK WIL NOG LANG NIET WEG!!!“

„Knuffel me & knuffel me nog meer???“

„IK BEN NOG WARM EN RUIK NOG LEKKER NOOTACHTIG.“

„Me hele leven lang klopte me hartje alleen voor jou & Hendrikje . . . 

IK BLEEF BIJ JE . . .“ 

pexels-photo-192384.jpeg

Foto door David Savochka op Pexels.com

Rot jij op!

Betty in Sylt gaf me een complimentje: „Je had éénentwintig jaar voor haar gezorgd, dat is echt waar geweldig goed van jou,“ dat zei ze . . .  Ja, soms dan spreken we elkaar via de telefoon en ’t liefst bel ik haar elke dag, maar zij werkt nog steeds keihard, want niemand komt het haar brengen . . .  Ik zou ook wel eens willen weten of zij een AOW’tje krijgt . . .  Ze is met de heer Schroeder getrouwd en is zij dan automatisch gedocumenteerd, met een Duitse nationaliteit . . . Zij was in Nederland geboren in 1948 en daar was ik zelf bij en weet nog, dat Nelleke me onmiddellijk van de hooiberg trapte en mamma Jos uit haar kraambed stapte en met me naar ’s-Hertogenbosch fietste vanuit Vlijmen . . . Me arm zat in een zwachtel en niet in het gips . . . , dus ’t viel nog mee . . .

Wel jankte ik heel erg . . . , in het Duits . . . , want een elleboog uit de kom doet erg zeer en die verpleegster of assistente ging toen al over haar nek . . .  Erg, hè . . . , me moeder had ’t helemaal verkeerd gedaan voor de Tweede Wereldoorlog. Ze had eerst naar dat ziekenhuis in Den Bosch moeten fietsen, vanuit Amsterdam, om aan die verpleegster te vragen of ze met mijn vader verkering mocht hebben.

Verpleegster in Den Bosch: „Fuck off Trut! Ik geil op hem en rot jij op!!!“

Toen, die Oosterrijker aan de macht kwam in Duitsland was opeens iedereen fout tot op het bot, tot op de dag van vandaag . . . „Nein, wir wuste aber gar nichts und wir auch nicht und wir hatte damals auch kein Fernsehn im Haus . . .  Solch eine Scheisse!!!“

„Meer, dan vijfenzeventig jaar onrecht poets je niet in één keer van de plaat,“ riep ze vertwijfeld naar Aletta Butterman, ’n trouwe bloglezeres . . .  „Ja, dat gaat op den duur ontzettend in je genen zitten . . . , ’t schuurt altijd en overal . . . Weet je . . . ,“ wat dat aangaat snapt tante Friet die allochtonen wel . . .  We zitten in het zelfde schuitje . . . Hollanders! Alleen . . . , als ze aan je kunnen verdienen . . .

Ja . . . , ik ga ’n bakkie doen: 16.45 uur . . . , ze was weer niet op schema, hoor . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Géén speld tussen te krijgen

Als ik Betty vraag: „Hoe is het in Sylt?“

„Toppie!,“ zegt ze, “ ’t kan niet beter! Echt wat je noemt één Top Seizoen: Er zijn op Sylt ook helemaal géén corona-besmettingen . . .“ Daarna begint ze Nederlands te spreken, waar tante Friet uit Groot Mokum géén speld meer tussen kan krijgen.

Alsof ze gisteren nog in Amsterdam woonde . . . , ze woont al meer dan vijftig jaar in Duitsland: Darmstad, Hamburg, in Kampen op Sylt . . .

GÉÉN SPELD TUSSEN TE KRIJGEN!!!

pexels-photo-1687831.jpeg

Foto door Xue Guangjian op Pexels.com

„IK ZOU GRAAG JULLIE KAT ZIJN, ALS JULLIE VOOR ME WILLEN ZORGEN,“ spinde hij en zijn ogen keken de beide dames ernstig aan. Natuurlijk stemden ze er mee in, omdat zijn borst en ’t topje van zijn staart zo prachtig wit waren, omdat hij zo virtuoos kon spinnen en zijn kattenzang zo gevarieerd klonk, en omdat hij echt

O N W E E R S T A A N B A A R

was.“

May Sarton

Om deze kat gaat het, met dat witte puntje aan zijn staart, ’t zijn niet exact de zelfde katten, maar wel alle twee lang harig: De foto’s zijn van Ursela Cupta.

Ik zelf vind ook, dat je de natuur de natuur moet laten. Tegenwoordig, worden zowel katten als honden helemaal doodziek door gefokt, louter & alleen om het geld, vooral als ze ook nog eens in de schoonheidsprijzen vallen, dan betaal je al gauw twee à drie duizend euro’s . . .  Kan ik raskatten op Marktplaats vinden? Googeltje kwam hier op de Kop van Jut ook via internet wonen . . .

Tijger-Mieppie blijft toch de mooste en de liefste!

Gedicht voor katten

„De SCHEMERING is het uur van de katten. / Ze ademen de dag uit, / sluipen zwart over de weg, / spelen treintje met hun ogen.

Katten dragen de maan weg. / Ze spreken in beelden, / lachen op daken om kattenkwaad, / spotten met de ouder wordende wind.

De jacht op vogels is uitgesteld. / Katten weten wat juist is: ze bestormen mijn kaartenhuis, / verslinden, ongelezen, mijn brieven.

Ik schrijf: we moeten katten prijzen in het uur van de schemering.“

FRIEDRICH CHRISTIAN DELIUS

pexels-photo-1367067.jpeg

Foto door eberhard grossgasteiger op Pexels.com

E   L   F   R   I   E   D   E

 

 

 

Vakantie

„Betty!Ik smijt echt géén €3000,– over de balk, om ’n weekje op me reet te kunnen liggen . . . Ik ga gewoon vroeg naar bed, snipperdag & laat me niet gek maken . . .“

♥   ♥   ♥

„NIEMAND WEET TOT WAAR HAAR KRACHTEN REIKEN TOT ZIJ HET HEEFT GEPROBEERD.“

Johann Wolfgang von Goethe (28 augustus 1749 – † 22 maart 1832)

♥ Op de Kop van Jut ♥

♥  ♥  ♥

P1050413Als je zo’n Snoeppie in je handen hebt . . . , dan ben je toch meteen totaal verkocht . . .

Nou, dan moet ik honderd worden, op zijn minst 98 à 99 jaar jong . . .  Nee, de eindstreep is niet voor Mevrouw XXXL weg gelegd: Wie dan leeft, wie dan zorgt . . .

Haar boekenkasten met boeken zijn dan verkocht en het geld is voor de Dieren Opvang. Maar, zonder boeken kan ze géén 130 worden . . .

Is dat stomme wijf wel aan ’t proberen, hoor . . . ⇓

Rustig! RUSTIG . . . 

Ze laat zich weer volkomen door dat Turkse Opperhoofd op de Kop van Jut opnaaien! „Jij kan op hun graven pissen! Laat je Godverdomme niet elke keer, om helemaal niks stapel gek maken! Soderjuu!!!,“ gilde Betty in Sylt . . . Waar tante Friet absoluut niet tegen kon, is . . . , als dat Zooitje Ongeregelde Gribus zich zó nodig moet bemoeien met haar sex-leven: „Heb amper ’n sex-leven,“ zei ze, „na me vijfenzeventigste is er helemaal niks meer: nog niet eens in me wilste & natste dromen . . .“

’t Meurt weer iedere dag naar vis uit de magnetron op twee hoog!

Wat ook zo erg is: Had Tijger-Mieppie op dinsdag 16 juni 2020 nog niet laten inslapen en je buren beginnen meteen met, wat je heb te moeten: „JIJ moet een ouwe kat nemen!“ Zo’n afgeleefd beestje van over de vijftien, met allerlei ouderdoms kwalen: Zakt door zijn artrose poten, springt nergens meer vanaf, zo dement als ’n deur, mag alleen maar gekookte vis eten . . . , ect. & enz. & „Jij moet géén kitten meer in huis nemen,“ kreeg tante Friet te verstaan . . .

Ze ging weer vreemd!

Wat tante Friet ook zo erg vindt is, dat ze altijd hun ouwe meuk, die ze niet meer nodig hebben en ’n sta in de weg is geworden, naar haartoe brengen . . .  Ja, alsof ze je ’n bos rode rozen cadeau gaven . . .  „Ik heb wat voor je!,“ en dan laat ze die junk nog binnen ook. Zo’n trut is zij en wil ’t een héél, klein beetje maar . . . , gezellig houden . . . ’t Turkse Opperhoofd op de Kop van Jut wist het zeker: Ze lag met de buurman weer te schimmelvozen, hoor . . .

Die Eikel wordt nooit zeventig

Dus, wil tante Friet NU onmiddellijk ’n klein pas geboren poesje bij de moederpoes vandaan rukken. Het enigste wat haar enigzins ’n héél, klein pasje op de plaats laat maken, zijn de onkosten. Ze betaalt zo € 500, — en dan begint ze pas en is er nog lang niet.

Henny wordt op 13 augustus zeventig en eind augustus koopt ze ’n kitten.

Nee, die Eikel redt over drie weken de zeventig niet eens!

„WEDDEN???“

Tijger-Mieppie was van twee hoog uit het slaapkamerraam gesprongen en brak haar rechter snijtandje. De dierenarts wilde hem er persé uithalen. Klootzak! Ze heeft meteen helemaal géén boven gebitje meer . . .  Pokkenlul! Kankerzak! Blijf met je rotpoten van me katje af! Pleurituslijer had alleen maar $-tekens in zijn ogen . . .

Van de Grote „Vakman“ had ik niet te horen gekregen, waarom ik haar moest laten inslapen.

Oké . . . , ze woog niks meer en er was niks meer van haar over: „Waardoor dan Truus?“

Ja, me geld alleen is goed genoeg, verder is dat wijf alleen maar lastig . . .

Ze schrok van die uitschuifbare lens en kijk: Als een echte TIJGER!

WAT EEN BEKKIE!!!

&

DIE SNORHAREN

&

ELKE DAG VRAT IK HAAR OORTJES OP

DSC_0769

E   L   F   R   I   E   D   E

OUD STUK SCHROOT

„De functie van een kat is …, zitten & bewonderd worden . . . „

Dr. Georgina Strickland Cates, Amerikaans psychologe en schrijfster

-Betty! Ik maak van elke poesje een aparte blog, met tekst . . .

Als het gras ver is gemaaid, ruikt het hier op de Kop van Jut Goddelijk en denk ze: Vandaag heb ik vakantie . . . , ga met me voeten in ’n grote bak warm-soda-water zitten en me Albert Heijn koop-zegeltjes inplakken.

Aldoor had ze al gedacht: Verzorg je voeten! Zó kan je niet worden op genomen op de ic met je virus . . . Je moet eerst doodziek worden voordat je, jezelf iets gunt . . . , dat gaat niet meer . . . En, iedereen maar denken: God! Wat kan dat wijf bloggen zeg! Niet te stoppen, dat Stuk Oud Schroot!

„Ze is doodop . . . , ja . . .“

Betty op Sylt: „Ja, maar je woont daar wel héél erg mooi aan ’t water!!!“

Tante Friet: „Kalm an, hè . . .  Anders bel ik voor de verandering 112, want degene die belt, die heeft altijd gelijk, is mijn ervaring. Die bellende hysterica’s . . . Eigenlijk, zouden die hysterica’s ’n boete van minstens € 500,– moeten krijgen van de politie in mijn optiek, omdat ze de politie onnodig lastig vallen met hun gezeik. Dat Stuk Oud Stinkende Schroot liet géén dooien, met bistro mesjes in hun beide ogen, op de trap slingeren . . . , ze pleurde ook géén nagels aan haar doodskist, in de vaart met ’n rugzak vol stoeptegels op hun lichamen vast gebonden . . .“

Betty op Silt: „Ja, maar . . . , je woont daar toch schitterend aan de vaart!!!“

Tante Friet: „Die nagels aan me doodskist geilen er gewoon op: „Oooo-OOOOOh! Hoor je dat? Jezus! Dat Oud Stuk Stinkend Schroot!!!“ Er is wat te geilen . . . Wat gaat ze weer te keer op d’r balkonnetje . . .  Als hete roomboter . . . , bloedje geil staat die Turkse Lul al aan zijn enorme, dikke pik te rukken, terwijl ’t Turkse Opperhoofd al op haar smarth-phone één-één-twee intoetste . . . Iedereen geniet hartstochtelijk mee: EINDELIJK! Ze maakt kattenbakken schoon, d’r stinkende, vieze, smerige, gore, stink kat is dood. We kunnen ons geluk niet op en die Eikel kwam spontaan klaar, zonder tissues en condooms en ook niet in de gore bek van ’t Turkse Opperhoofd op de Kop van Jut, met d’r stinkende pis kut . . .

Bety op Sylt: „Je woont daar prachtig, zo kalm aan het water met dat weidse uitzicht. Wat moet je nou?“

„Gelukkig!,“ hoorde tante Friet de algehele goegemeente hardop denken: „Ze maakt geen vis meer klaar, want dat stinkt als de pleuritus over de hele Kop van Jut, Marcantilaan en de algehele Hugo de Grootbuurt tot voorbij ’t Westerpark aan toe. Kortom: Zij hoeft alleen maar een scheet te laten en heel Nederland vergast . . .  Wat zijn we intens gelukkig: Haar gore kat had ze laten inslapen: Het mocht Godverdomme tijd worden!“

Betty op Sylt: „Je woont daar verschrikkelijk mooi, zo „rustig“ aan het water!!!

OEPS!!!

Dan neemt de politie haar mee, omdat ze haar bij die Bitches weg wilden hebben, houden haar vast op ’t bureau, zijn heftig met elkaar in discussie . . .  Wat te doen met dat Ouwe Stuk Stinkende Schroot, hè . . .

Op vrijdag 20 juni 2020, in de namiddag, had zij ze weer over de vloer, om te treiteren! In géén 100.000 jaar . . . , die mannetjes putters . . . , die matchos van de politie staan allemaal stijf van ’t testosteron & maar zoeken-zoeken-zoeken! Hadden we voor dat Ouwe Stinkende Stuk Schroot nog ergens ’n regeltje? Ze had haar balkon gedweild! Gaan we dat Stinkende Stuk Schroot nu opsluiten, omdat zij kattenbakken schoonmaakte? Zij zelf, dat Stuk Stinkend Schroot dus, zou zeggen: „Neem, die Hysterische Kanker-Wijven voor de verandering eens ’n keertje mee! Pleur die wijven onder ’n MRT-scan . . . , met hun eindeloze Turkse fokprogramma’s . . .  Ze wil liever vandaag nog, dan morgen oma worden en haar jongens zijn al ’t huis uit . . .  Géén idee waar & met wie ze neuken! Nee, niet hier bij ’t STINKENDE STUK OUD SCHROOT !!!! Wat ’n enorme geruststelling . . . Stel je voor zeg . . .  Ja, die pornofilm ziet ze al helemaal voor zich, hoor . . .

Betty in Sylt: „Ik vind toch, dat je daar héél erg mooi woont!,“ riep ze vol overtuiging vanuit Sylt . . .

Blaffende honden . . . ,  dooie blaadjes worden gewoon over boord gepleurd door ’t Turkse Opperhoofd van de Kop van Jut . . . , overal slingeren blikjes ook al staan er twee afvalbakken op de Kop van Jut . . . , altijd ’n hoop troep bij de Afvalbakken . . . , je afval gescheiden weggooien . . . , dat Ouwe Stinkende Stuk Stront kan het ze niet uitleggen, want opeens snapt ’t Turkse Opperhoofd van de Kop van Jut . . . , op énneu begrijpt niemand meer Nederlands . . . Opeens, spreekt iedereen alleen maar gebrekkig Engels en kunnen die Stinkende Snol niet verstaan en willen ook niets te maken hebben met dat Oud Stinkend Stuk Schroot . . . 

Betty op Sylt: „. . . Ja . . . , Jezus! Loop niet te zeiken,“ riep ze met grote stelligheid: „Je woont er mooi!!! !!! !!!“

P1050324

Me „Turkse schoonmoeder“ . . . of te wel:

’t GROOT TURKSE OPPERHOOFD VAN DE KOP VAN JUT!

De marteldood

En, dat was dus het hele eieren eten, psychologisch gezien, dat STINKENDE  STUK  SCHROOT  moet voor levenslang achter de tralies . . . Dat Ouwe Stinkende Stuk Schroot springt nog lieven van de Eifeltoren, dan dat ze ook maar met één van haar LULLEN de koffer in duikt: Voor géén €100.000,– miljoen! Die gigantische verbeelding van die wijven, hun kapsones, je wordt er gewoon stront ziek en misselijk van . . . Met alle genoegens laat ’t Stinkende Stuk Schroot haar „Turkse schoonmoeder“ de marteldood sterven en dat is pas ’n echt ’n lekker orgasme . . .

„Gaan we ’t over discriminatie hebben, vroeg Alette Bubberput?“ Ze had die 100 kilo, met 60 kilo overgewicht, al in haar professionele vakje gepropt, etiketje hoefde niet . . . , want zij kan er toch niks meer mee . . . , de doos zat vol en de deur kon op slot . . .

Betty op Sylt: „Je woont daar zo mooi . . . , iedereen is altijd zo jaloers op je . . .  Je hebt alles . . . Je kan alles . . .  Wat zeik je nou???“

Dat is ’t hem nu juist: Mensen hebben allemaal hun eigen opvattingen, voorstellingen, staren zich blind op die Kostverlorenvaart langs de Kop van Jut, zijn er nog nooit ooit geweest . . . , weten onmiddelijk alles beter . . . , houden vast aan hun visies en er bestaat gewoon géén andere . . .  Kortom: Kan er niet eens over bloggen, want dat Ouwe Stinkende Stuk Schroot heeft ’n veelste te dikke duim, de andere kant van het verhaal bestaat niet eens in hun optiek, daarvoor is géén enkele plaats, alleen hun kijk op de hele zaak, alleen hun visies hebben recht van bestaan, die Idioot kan de pot op met haar Tena Lady: „Je woont daar mooi, punt uit!,“ zei ze.

P1050398Daar gaat me woonboot voor zes ton . . .

A la de Haute Volée

De benedenbuurman verkoop zijn woning voor vijf ton en dan mag tante Friet de kattenbakken niet meer schoonmaken, de ramen niet meer lappen, ze mag ook niet meer hun pakketjes aannemen, die ze online hadden besteld, want dat OUWE STINKENDE STUK SCHROOT is daarvoor tè ordi en tè goedkoop  . . .  Ja, ook al stront jaloers op ’n STINKEND OUD STUK STRONT VAN OVER DE VIJFENZEVENTIG! Jewel, en ’t STINKENDE OUD STUK SCHROOT wist het helemaal zeker:

Over vijftig jaar ben je zo’n  VER- SCHRIK-KE-LIJK  ordinair Hollands Blond kurkdroog kutje, en die Spaanse Zakkenwasser van je had al -tig, -tig . . . exen, met nog meer vriendinnen en jou al op je vijfendertigste aan de kant gezet . . . , met al je arrogantie, drukte en verbeelding . . . Daar draaien Spaanse Zakkenwassers in hun tè dure badkamers hun . . . , hun . . . , hun valse treiters niet voor om. Ze geilen al op Hollands Blond, sinds 1568 . . .

Tante Friet gaat aan de bak en wilde nog een versje citeren van Annie M.G. Schmidt: ’t Was iets met . . . ‚Eindelijk iets liefs van Peter, // en toen ging het beter . . .‘  Maar, ze wil niet de gedichten van Annie M.G. Schmidt verkrachten . . .

„Sommige dagen

Er zijn nu eenmaal van die dagen / dat men de briefbesteller haat / en ’t wandelend publiek op straat / met stokken uit elkaar wil jagen.

Ik haat vandaag de groenteman / en alle wezens in het huis, / die het toch ook niet helpen kan.

Zo woedend ben ik anders nooit. / Wat gek. Wat zou dat nou toch wezen? / Ik ga een streeknovelle lezen / over een boer, die vredig hooit.

Ik haat de boer en ook de schrijver / en ook het hooi. Ik zou zo graag / mijn veertig vijanden vandaag / door ’t ijs zien zakken, in de vijver. 

Maar zoiets wordt mij niet gegund: / ze gaan niet alle veertig samen / op ’t ijs. / En vast niet voor mijn ramen. / ’t Is jammer, maar ’t gebeurt niet. Punt.

Komt het misschien door een hormoon / dat ik zo wrokkig ben vanbinnen / en  marteldoden ga verzinnen / voor meneer Karels en zijn zoon? 

Ik haat ze grondig en intens. / Maar ’k weet het, morgen, na een brief / ben ik weer zonder wrok en grief, / heb ik de kat van Kooi weer lief / en ben ik weer een aardig mens.“ Annie M.G. Schmidt

E   L   F   R   I   E   D   E

Zen

„Allemaal de schuld van dat Kanker-Kut-Wijf,“ zei die Trut op twee hoog . . .

„Hoezo, dat nou weer,“ vroeg Peter in Groningen.

Grote bek

Toen zij daar kwam wonen aan de Kostverlorenvaart, voeren er, tot zo ongeveer 1995, nog ijsbrekers door de vaart, als ze ’t nu anno 2020 over ijsbrekers heeft, die de vaart open hielden, denken ze: Dat Kanker-Kut-Wijf is niet helemaal tof … „Hé MONGOOL!!! Doe effe normaal?!?,“ schreeuwen ze tegen je en die Ouwe Kut was weer lastig, hoor . . .  Oh, wat is dat Kanker-Kut-Wijf weer nadrukkelijk aanwezig, daar zit géén hond op te wachten . . . Sneeuw . . . , sneeuw dus . . . , kennen ze alleen maar van de wintersport. Dat Kanker-Kut-Wijf hoopt van harte, dat ze allemaal hun poten breken en in het corona-virus stikken met hun giga, grote bekken . . .

Dit is Zaandam, Schermerhorn, De Rijp en dat groene huisje met tuintje stond in Wormerveer . . .  Voor die antieke huisje zocht me man even een parkeerplekje en dan wilde ik tegen David in Ontario/Ganada zeggen: „Polders zijn droog gemalen meren.“ Ik zelf vind het nog steeds ingewikkeld: De molen maalt ’t in de Boezem en rondom de polder ligt de ringvaart, waarop je kunt varen . . . Nu zijn er ijzer-sterke elektrische gemalen.

Een grote smoel is héél normaal in de Hema bijvoorbeeld. Je denkt: Nu heb ik toch ’n zekere leeftijd. Vroeger, toen keken wij daar met respect tegenop . . .  Ik wil er wel met Allette over praten, als ik het niet vergeet, over die botte ombeschoftheid bij jonge mensen . . .

Deze opnames zijn van woensdag ochtend, 15 juli 2020, 6.45 uur . . . * Hollandse tijd . . . * Kruising: Bilderdijkgracht/Westerlijkmarktkanaal en de Kostverlorenvaart in stadsdeel: Westerpark * AMSTERDAM * Holland *

♥   ♥   ♥   ♥

Wat een rust, hè . . .

P1050358Toen ik later op de dag bezig was in de keuken: hoor je de filé in de vaart ronken: De Beltbrug stond open, de hele Jan van Galenstraat is dan ook één lange & grote file . . .

„Ja . . . , we benne met Zen bezig, hè . . . ,“ zeg er wat van Tèring-Kanker-Kut-Wijf?!?

P1050382

Eind 2020 kan je er ’n appartementje kopen of huren voor € 2000, — per maand, wel voor 55 plussers, hè . . .  Het oude van dagen tehuis (helemaal vergeten hoe het heette) kon ’t niet meer bolwerken: De manager verdiende te weinig . . . , er waren géén keukenhulpen en als je ’t niet op tijd kon redden met je rollator en je had al in je broek of Tena Lady gescheten of gezeken . . . , mocht je niet op het knopje drukken voor hulp . . .  Nee . . . , zoekt ’t zelf maar uit met je stijve poten . . .  De Zorg is op! Als ’t niks oplevert, kan je de pleuris krijgen . . .  Dus, zak lekker door je stront met je AOW’tje . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

Kleuterfeestje op de Kop van Jut

P1050325Het was nog „vroeg“ en tante Friet deed eerst maar ’n bakkie . . .

Er was overal aan gedacht: Ze kon zelfs een stuk pizza krijgen.

Pappa leerde zijn grote meid fietsen, wat belangrijk is, als je in Amsterdam woont . . .

Bewogen beweging met kinderen, hè . . .

Dus, vliegens vlug afdrukken . . . 

Ze waren al uit beeld . . .

Theo Thijssenschool in de Jordaan

Ik denk, dus ik ben er nog steeds, hè . . .  Dacht dus, dat de vader van me buurmeisje dacht: Vandaag schijnt lekker ’t zonnetje: We gaan ’n feestje geven voor die lieve schat van mij, met al haar vriendjes & vriendinnetjes van de Montessori school in de Jordaan. Nee, niet de Theo Thijssenschool: Heeft er naast gelegen, want zover is ze nog lang niet.

P1050332Ik denk, dat ’t kleine feestvarkentje ’n fietsje had gekregen . . .

Er zijn nog pizza’s . . . , op ’t tafeltje . . .

Er wordt niet op straat gespeeld

Ik gaf haar dus van Annie M.G. Schmidt ‚Jip & Janneke‘ en haar moeder vroeg of het voor haar was . . .  Ik knikte maar voorzichtig: Ja . . . , omdat haar dochtertje niet eens weet wat een boekje is . . .

Betty in Sylt: „Dat is al driftig aan het zwijpen & schwiepen over haar tablet . . . “

Tante Friet: „Een boek is zo ouderwets! Zo antiek . . . , hè . . . ,“ zei ze, „die kinderen gaan naar de basisschool en hebben al meer verstand van smarth-phone’s, laptop’s, tablet’s en spelen met & op internet, alsof het ’n . . . , ’nneu . . . , alsof ’t . . .  Knikkers bijvoorbeeld, die bestaan niet eens meer, omdat kinderen niet eens meer op straat kunnen spelen . . .“

Gefrustreerde coaches

Ze mag van haar moeder op de Kop van Jut spelen en niet verder . . . Alsof ’t daar veilig is met die Marokkaanse dealers, zodra het mooi weer is . . .  Ja, hoor . . . , daar zijn ze weer op hun scooters . . .  En, dan hebben ze van tante Friet last, zo werken die dingen. Ze zeiden tegen de Straatcoaches, dat ze met rotte eieren gooide, die Coaches hadden meteen medelijden met die schoffies, dat ze zó werden gepest door zo’n Tèringwijf en konden zich er meteen alles bij voorstellen . . .  Tuurlijk, ’t waren zelf ook gefrustreerde lullen . . .

P1050333Daar staat mamma, met haar handen in haar zij en ’n ‚big smile‘ met prachtige witte tanden . . .

Tante Friet zat op dat witte klapstoeltje: Het staat er gelukkig nog, want ze zakte er zowat doorheen . . .

P1050230

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Oké!

EEN BLOCKBUSTER OP DE KOP VAN JUT

P1050303

Voor beeld & geluidprovider met een stekkerdoos voor acht stekkers!

P1050306Omdat tante Friet luie ogen heeft of bijziend is, compleet met ’n leesbrilletje en lensen voor veraf, pleurt ze ’t hele zwikkie op wieltjes tegen de salontafel, meestal lazeren al die wandel plattegronden van Amsterdam en omgeving dan op de grond.

Honderden keren struikelde ze over dat witte snoer, maar  nu weet ze dan eindelijk waar ze hem weer in kan pluggen.

Ze kan alleen de tv. aan en uitzetten: meer niet!

Ja, daarvoor moet ’t mannetje eventjes geduld hebben, hè . . . Heeftie wel voor de buurvrouw, rent onmiddellijk drie keer naar beneden, alleen zijn eigen vrouw . . .

Ja, lastig wijf!!!

Daar heb je d’r, met haar gelæserde Rotharzes, als ze dan eindelijk tien à twintig kilo is afgevallen, moet de algehele studio worden gelift, hè …

E   L   F   R   I   E   D   E

Koffie provider

P1050309Ja lekker, hè . . . ,

P1050315 & haar groenten-provider . . . ,

dacht ze . . . , die ouwe trut dus . . . , héél erg moeizaam met haar seniele, dementerende, parkinson treiter. „Heb alles in huis en meer dan genoeg voor vandaag: Italiaanse Kip filé reepje, al twee dagen over de houdbaarheids-datum . . . , op ’n wrap of tortilla, wat jij wilt,“ riep ze op haar ‚world wide web‘ . . .

„Zonder warp en helemaal géén tortilla’s, doe maar zo’n burritosje & nog beter: met wat gekookte rijst,“ zei Raoul van het Gezondheidscentrum . . .

Kijk, verder dan twee tomaten en ’n half gaar preitje komt die seniele, dementerende parkinson trut niet eens & alles-en-iedereen doet ’t beter, weet het vooral véél-en-véél beter . . . , kunnen alles véél-en-véél beter, zoals afvallen . . .

Wanneer, ze dan eindelijk zo’n anorexia gevalletjes is van onder de veertig kilo, meer dood dan levend . . . , is het nog niet goed . . .

P1050308De instructies moet ze nog bestuderen, ’n te klein water reservoirtje, ze houdt haar vinger op ’t knopje, anders komt dat kleine DE-kopje niet eens half vol . . .

Kortom: elke verandering is nog géén verbetering . . .

Ja hoor . . . , doet d‘r nog maar eentje . . . , en

P1050312die dementerende, seniele, parkinson-trut spiegelt zich, met haar kut-camera . . .

P1050302Nee, opruimen is niet haar sterkste punt & we vinden altijd wel wat, om te kunnen afzeiken, hè . . .

P1050300

E   L   F   R   I   E   D   E

P.S.:  Het regent weer . . . Ik had nog iets . . . , ben moe . . .