Annie M.G. Schmidt

„Follow you blise and the universe will open doors for you where there were only walls.“  

Joseph Campbell

pexels-photo-1374064.jpeg

Foto door julie aagaard op Pexels.com

„Ik wil het u niet opdringen, tante

Nu is tante Jozien dood. Wat is er van haar overgebleven? Stof, en dat is nu zo jammer, want ze was de grootste vijand van stof. Ze had drie aapjes op haar etagère: zie geen kwaad, hoor geen kwaad, spreek geen kwaad. Viermaal per dag stofte zij ze af en ik moet zeggen, tante Jozien zag en hoorde en sprak niet veel kwaad. Ze zag stof, ze hoorde het nonnenkoor door de radio en sprak alleen kwaad van de politie, omdat ze haar matje niet mocht uitslaan wanneer het haar beliefde en het beliefde haar altijd.

Zij was een levend verlengstuk van haar stofdoek en haar wrijflap. Nu is ze dood en nu heb ik zo’n spijt dat ik niet achter haar aan gehold heb door het huis, terwijl ze stofte, terwijl ze van het dressoir naar het raam liep en weer terug naar de etagère. Ik had er haar wellicht op attent kunnen maken dat er een wereld bestond. Er is een wereld, tante Jozien, weet u dat er een wereld bestaat? Gaat u nu eens op de divan liggen, tante Jozien … (Op de divan liggen, ’s ochtends om halfelf, en m’n slaapkamerzeil dan? …)

Nee, tante, ga nu eens even op de divan liggen en kijk dan naar de vaas met prunus, roze prunus tegen ’t blauwe vierkant van het raam, en daarbuiten vliegen grote witte meeuwen, ziet u wel, en nog verder weg zij schepen op blauw water en nog verder weg zijn ezeltjes in Algiers en nog veel verder weg zijn de sneeuwtoppen van de Himalaya. Wel heel ver weg, maar het is er allemaal. (Ja, nou je ’t zegt, de ramen moeten gezeemd …)

Och, tante Jozien, blijf nog even liggen en denk eens in … Gelooft u dat we van de lancetvisjes afstammen? En dáárdoor? Eens moet het toch begonnen zijn. En waarom zijn we er eigenlijk? Waarom zijn we er niet niet? Zouden we dat ooit te weten komen, tante? (Hou op, m’n knolletjes moeten nog schoon voor de middag …)

En liefde, tante Jozien, wat denkt u ervan, wat zou het eigenlijk zijn, die liefde? (Je oom was een brave man, dat weet je …)

Nee, blijf nog even liggen, tante, het is waar, de sneeuwtoppen van de Himalaya zijn te ver en ook de ezeltjes van Algiers zijn te ver voor ons, maar de boekenkast staat hier in de kamer, dichtbij, en daar zit het ook allemaal in. Het lijkt nu alleen een paar rijen stoffige boeken … (Stoffig, zeg je? Waar is me stofdoek, zie je stof in ooms boekenkast? …)

pexels-photo-3989845.jpeg

Foto door James Wheeler op Pexels.com

Och, daar heb ik het weer bedorven, nee tante, stil, we hadden het over de wereld, weet u nog wel? Die zit nog méér in de boeken dan erbuiten. Wilt u een kussen onder uw hoofd, tante? Wie op de divan ligt en het stof een paar uur laat waaien, kan het allemaal meebeleven. Grote avonturen van gedachte. Verzen, waar je helemaal doorheen kunt kijken en waar je dronken van wordt. (Dronken? Het is hier een fatsoenlijk huis! …)

Tante Jozien, en als je moe bent geworden van de boeken: er is nog veel meer. Muziek, nóg mooier dan het nonnenkoor. Daar moet u dan niet onderwijl bij afstoffen. En tante, ik wil het u niet opdringen, daar gaat het helemaal niet om, maar de heel gewone dingen … Kijk eens naar de poes. Hij ligt zo elegant en mollig met zijn roze tenen over de leuning. Zijn ogen zijn halfedelstenen, wat zijn het, topazen? Maar dan levende topazen met heel diepe Egyptische poezengedachten erin. (Ligt hij weer op de grote stoel? Zo meteen ligt alles weer met haren …)

Misschien had het helemaal niet geholpen wanneer ik achter tante Jozien was gehold bij het stof afnemen. Ook al had ik haar op de divan gekregen. Maar het wás ’t proberen geweest. En nu is het te laat. Nu heeft ze nooit geweten dat er een wereld bestond.“

ANNIE  M.G.  SCHMIDT

„You have arrived, enjoy breathing.“

Thich Nhat Hanh

Poesjes voor Betty in Sylt

 ♥ Aan dr. prof. Maarten van Buuren in emeritaat ♥ 

„Hij zal nu wel ’n oud en krakkemikkig mannetje zijn geworden . . . “ zei Elfriede, maar ze wilde toch van die laatste twee ijscoups snoepen, met dr. prof. Maarten van Buuren, de zeerweledele lieve hooggeleerde Heer in emeritaat, mijn professor in ruste dus . . .  Wat nooit zal gebeuren . . . , omdat het te veel gedoe is. We blijven voor altijd „vrij gezellig alleen“ . . .  Ze krijgt zelfs geen mailtje van hem, als hij in Amsterdam op de Keizersgracht nog wel, of in de Hermitage aan de Amstel, weer een college geeft en iets vertelt over de Oosterse filosofieën . . . , waar echt géén enkel touwtje aan is vast te knopen en daarzo aan de Amstel kan je in het museum restaurant ook even zitten. Nee, we hoeven niet persé helemaal naar de Hallen aan het Bellamyplein . . .

Ouwe Lijk op Krukken

Altijd het zelfde liedje: Honderden mensen op Facebook die vrienden met me willen worden . . , Bloggers die ’t echt, héél, erg gezellig zouden vinden, om me te ontmoeten . . .  Ik wil ook wel een retourtje Utrecht nemen, om hem daar in ’n ijssalon te ontmoeten . . . Kortom, ik ga echt waar, nooit ooit meer ergens naartoe voor een excursie, of stads wandeling, lezingen . . .  Op dat Ouwe Lijk op Krukken zit niemand te wachten . . .

Maar, hoe hij daar stond . . . , hoe hij daar stond te vertellen . . .  Iedereen hing ademloos aan zijn lippen . . .  Die filosofieën over al die Boedha’s en Zen is niet iets om te begrijpen, maar ’t is één beleving . . .  Je moet je er in onderdompelen, daarom denk ik, dat ik toch Kung Fu ga doen, als die corona toestand is versoepeld . . . , met ’n vaccin, naar wij dachten. Want, als ik het krijg, wil ik meteen dood. Moet ik drie maanden aan zo’n beademingsapparaat? Daarna, meteen ’t verpleeghuis in, met alle soa’s die er zijn, inclusief HIV . . . , in de vurige hoop dat ze er héél erg snel komt te overlijden . . .

Kung Fu heb ik fysiek, maar vooral geestelijk héél erg nodig! Gewoon . . . , één uurtje per week me eigen helemaal lens vechten: 1,2, en BAM! 1-2-3 en BAM! BAM-BENG-BENG-BAMMMMMMMMMMMM! Knog out! En terwijl ik dat doe, spring ik drie meter hoog IN DE LUCHT . . .  Trap ze allemaal voor hun KANKERTREITERS . . .

Ja, tante Friet ziet ze in ’n deuk liggen, totdat dat Ouwe Lijk op Krukken ze allemaal in hun treiter spuugt!

Bel 112

Jos van den Linden: „Hoe is ’t met je? Moet ik weer langs komen? Ik wil je psychologisch wel masseren, hoor . . . “

„Die Turkse Nieges naast mij belt 112 niet meer,“ zei Elfriede. „We weten nu wel dat zij, die Turkse Trut van Troje naast Elfriede dus, met ’n smarthphone in haar klauwen loopt tè pronken. Kan ze onmiddellijk 112 bellen, ja . . .  Het Grote Gevaar voor de maatschappij, maar hoe gemeen, gevaarlijk en vooral vals de algehele maatschappij altijd voor Elfriede is geweest, daar vegen we onze stinkende reten mee af . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Tèring

Op de Kop van Jut

Ik had er al tien hoor . . . , die me ‚Gelazer in de keuken‘, van vandaag 23 mei, leuk vonden. Ik kwam er effies niet meer uit en dacht: Tèring! Nee, hè . . . , want die nieuwe editor met de verbeterde lay-out van WordPress daar kan ik géén kant mee op. Hun heel optimisties: „We zijn met de Nederlandse vertaling bezig.“ Maar, dan snapt tante Friet er nog de ballen niet van en blijft, oneindig klooien tot ze ’n ons weegt.

Als je schrijft, dan schrijf je altijd in ’t klad, daarna komen de herzieningen en reviews, je jat van Einfachtilda wat bloemen van haar blog, en maakt er een lekker zooitje van.

G E W E L D I G !!!

SONY DSC

SONY DSC

„Ja, voor iemand die de Huishoudschool nooit ooit had afgemaakt ziet het er geweldig uit, “ lul niet uit je reet, dat schreef tante Friet toch . . . Zeikers! Druppelen nog ’n beetje na . . . Ja, dat vindt ze heerlijk, zit ze op te wachten al dat gezeik . . .  Peter, uitgezonderd natuurlijk, want hij is altijd erg lief. Sterker nog! Tante Friet is teleur gesteld, als hij niets had te melden . . .

Tante Friet dacht echt: Ik gaat klunzen en probeer gewoon alles één-voor-één uit. Ze doet ook vaak dingen die dan gewoon lukken, als je dan aan haar vraagt: „Hoe deed je dat?“ Géén idee! Het lukte gewoon, omgekeerd komt ook voor, dan probeert tante Friet zich in de nesten . . . Ze zei tegen haar man: „Als je een dure Longy koopt, zo’n automatisch koffiezetapparaat, dan krijg je er gratis een workshop bij. Maar, niet bij WordPress met hun verbeterde lay-out en vernieuwde editor. Ik snap dat niet en blijf er met me poten vanaf, want ik kluns me eigen driedubbel in de rondte en kom er nooit meer uit!“

photo of amsterdam cityscape at night

Foto door Antone Adi op Pexels.com

De kat had weer gekotst!

Iedereen leeft in zijn eigen straatje, met z’n eigen praatjes en rubriekjes . . .  Kortom, iedereen zit te klooien in zijn eigen bubbel, en die is niet van mij, maar van Sartre en we hebben absoluut géén contact met elkaar & vooral tussen al die Hollandse wijven is er, ENKEL & ALLEEN maar: HAAR & NIJD! Wat je ook doet en wat je ook laat: afzeiken & verzieken . . . Dat weet tante Friet al, sinds ik hierzo in de zandbak speelde . . . , bleef er ook liever alleen verder in spelen, toen iedereen weer naar binnen ging . . .  Dus, Elfilein spijbelde vaak en niet alleen op de kleuterschool, ook op de basisschool werd ze stevig gepest . . .  Soms, vergeet tante Friet dat en speelt Elfilein gewoon door en heeft ze schijt aan al die heksen, die haar het licht niet eens in haar ogen gunnen . . .

DIE  OUWE  TRUT  HOEFT  HELEMAAL  NIKS!!!

Iedereen is driftig bezig met hun eigen blogs en de blogs van ’n ander . . .  Opeens, hebben ze weer héél, erg, véél, ontzettend véél te moeten . . .  De kat had gekotst, die ouwe trut noemt maar wat en Tante Friet gaat ook aan de bak!

VON  EINFACHTILDA

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Gelazer in de keuken

♥ Op de kop van Jut ♥ Westerpark ♥ AMSTERDAM ♥

Terug naar de kroontjespen met inktpot

WordPress is weer lekker bezig! Ik heb er Godverdorrie vijf jaar over gedaan, om dit vlekkeloos onder de knie te krijgen. Ik ga weer schrijven netzo als Gerard van Reve met een kroontjespen en ’n potje inkt . . .  Terwijl je dan langzaam bezig bent, valt er nog van alles in je hoofd en bedenk je waar je naartoe wilt . . . Of je denkt: Ik blog en dat is een lekker rommelzooitje aan categorieën en tags . . .  Volgens mij zijn tags die aanvullingen en moderen of zoiets . . .  Ik spreek die taal in San Fransico niet eens, laat helemaal staan die WordPress-computertaal . . .

Monumentje!

Buntes im Mai…..

Tante Friet aus Amsterdam jat mei weer van Enfachtilda. Het ziet er heerlijk uit en ik heb zin om een lange fietstocht te gaan maken. Gewoon hierzo, rondom Halfweg en Spaarndam, Noordzeekanaal … God! Wat laat ik allemaal links liggen. * http://www.friedabblog.wordpress.com * Amsterdam, 22 mei 2020 LIEFS VON HOLLAND!

einfachtilda

……von unterwegs und aus meinem Garten.

Windmühle mit lädierten Flügeln

Mein schönes, plattes Land.

Ursprünglichen Post anzeigen

Beobachtungen im Juli

Juli gefiel mir, aber mein blokje met de Zaan, blijft niet hangen. Valt het weg, omdat het een oude blog is die iemand opeens naar voren had getrokken met 237 reacties. Ik probeer maar wat en kom steeds weer voor nieuwe verassingnen te staan. http://www.friedabblog.wordpress.com * Amsterdam, 21 mei 2020, 15.05 uur … BAKKIE!!!!!!!!!!!

einfachtilda

Der Juli neigt sich dem Ende zu und ich möchte gerne noch viele Fotos mit euch teilen.

Sonnenblume

Kokardenblume

Admiral

Ursprünglichen Post anzeigen