Frieda-Elsje

Toen ik naar Nederland kwam, werd ik onmiddellijk gepest in de Rusten Burgerstraat of was het in de Van Ostadestraat . . . Ja, in de Van Ostadestraat waren verschillende kleuter-, & basisscholen: Katholieke, gewone Amsterdamse basis-, of gereformeerde scholen, want dit was de tijd van de verzuilingen. Tegenwoordig leven we in de tijd van de vervuilingen, maar dan stuur ik me blog weer uit de koers . . .

Toen dat juffie op het kleuterschooltje, waar ik altijd alleen in de zandbak speelde, aan mij vroeg hoe ik hete . . . , en meer contact is er met die Juffies nooit geweest, omdat ik toen al te . . . , te . . . , tè vies voor woorden was . . . Ik was zo fout als de typhus! Maar, ik zelf was me daarvan niet bewust op zo`n jonge leeftijd. Nee, ik had nog géén geschiedenis in me „pretpakketje“ op de Moedermavo, hè . . . Nu ik er op terug kijk, denk ik: „GÔH! Was amper binnen en werd al gediscrimineerd, omdat ik Elfi hete en géén Nederlands sprak . . . Die andere kinderen konden ook amper praten, maar ze kwamen uit een gezond Hollands nest, wat een flinke slok op een borrel scheelde . . .

Juffie op de kleuterschool: „Hoe heet jij?“

Tante Friet: „Elfilein … ,“ en ze kon meteen weer inpakken, haar school carrière was al afgelopen nog voor ze eraan begon. Ja, Frieda-Elsje wilde ergens naartoe . . . Ze vaart ook iedere keer de verkeerde kant op! Kortom: Hopeloos met dat Amsterdamse Mokkel . . .

Oké, me tegel mozaïek . . . Ze heeft tot nu toe alles doorstaan en overleeft en hoe wassie ook al weer?

„Het is hoe het was, het gaat hoe het komt.“

Even een kleine pauze, want ik had géén tegelmozaïek besteld . . . Ben je je eigen autobiografie aan het bloggen met een nieuwe editor van WordPress, pleur het meteen de wereld in, omdat ik al over de vijfenzeventig ben en er géén tijd meer voor heb, om netzo als Marieke Lucals Rijneveld zes jaar over een debuutje te doen. Ze was in 1991 geboren en schrijft meteen WERELDLITERATUUR . . . Dan denk ik: Als uitgevers er brood in zien, ze doen hun best maar . . . Over zes jaar ben ik éénentachtig, kom ik amper me nest nog uit. Maar, gelukkig de weledelgeleerde vrouwe drs. Marjo belde me en vroeg hoe het met me ging . . . Ik zei: „Ik type nog even een E’tje tussen de Rijnveld en dan kan je hem meteen lezen.“ Aan haar had ik wat: „Gewoon netjes Nederlands schrijven en verder kan iedereen de pleuris krijgen, want aan jou hebben ze ook géén boodschap . . .“

Betty in Sylt: „Dat zei ze helemaal niet!“

Tante Friet: „Als je het beter weet, schrijf dan zelf een blog.“

Hij is nog steeds bezig met foto’s downloaden.

Al de computer klaar is, roep ik ook: „Wat goe-oe-oe-oe-oed!!! Netzo als Martin in Chateau Meiland.

Voor de carona-crises in Spakenburg.

Betty in Sylt: „Ga verder met je autobiografie? Wat gebeurde er toen je naar de basisschool ging?“

E l s

Tante Friet: „Toen de juffrouw in de eerste klas aan me vroeg hoe ik hete zij ik: „Elsje … ,“ omdat ik werd gepest met Elfie. Allerlei getreiter: „Elfje ga dan vliegen . . . Elfje waar zijn dan je vleugeltjes.“ Er was er altijd wel ééntje die begon, andere kinderen deden graag mee, waar zich groepen van andere scholen zich bij aansloten en ik had meteen een hele hordes joelende en gillende kinderen achter me aan. Wat geregeld na schooltijd gebeurde en ik rennen of me leven er vanaf hing: Rende zo de Ceintuurbaan over het Sarphatipark in, zonder op of om te kijken en daar plaste ik in me broek . . . Kon ook naar tante Nel gaan, maar zelfs dat redde ik niet meer . . . Mamma Jos helemaal over haar toeren . . . Vreselijk! Zo rolde het balletje verder: Het was de blauwdruk van mijn ongemak van me hele bestaan in Amsterdam.“

Frieda-Elsje

Toen tante Friet eindelijk aan haar moeder vertelde dat zij gepest werd met haar Duitse naam, zei Mamma Jos: „Als je naar de grote school gaat zeg je gewoon dat je Els heet.“ Probleem opgelost, maar het ging van kwaad tot nog erger . . . Tot dat Marieke op 20 december 1966 werd geboren en zij noemde me FRIEDA-ELSJE, want haar familie was van een totaal andere orde . . . Haar opa leende Trump 40 miljoen dollars, zodat hij uit de nesten kwam . . . Ik kan ook stellen: De opa van Marieke zorgde ervoor dat Donald Trump de president van Amerika werd . . . Ja, dat is dus weer een heel ander verhaal . . .

Gôh, Kutwijf vaart weer uit de koers, hoor . . .

Me buurman . . . , Nico . . .

We schieten op, we zijn nog niet aangeland bij tante Friet, maar dat is jou een biet . . .

Op een zondag was ik geboren in 1944 en mijn moeder noemde me:

E L F R I E D E

„WAT GOE-OE-OE-OE-OE-OE-OE-OE-OE-OE-OED!!!“

Het lukt niet om mezelf terug te vinden.
O, God!!! Hij kwam thuis met een kerstboeket van drie meter lang en ik was met de stoofpeertjes bezig … Ik had het onuitgepakt in de gootsteen gezet en dacht: Jezus! Wat doe je me aan? Wat moet ik ermee? Zulke enorme vazen heb ik niet. „Er moet minstens een halve meter vanaf,“ zei ik.
Hij: „In de bloemenwinkel hebben ze er al tien centimeter vanaf gehaald.“
„Ja, gôh! Wat wordt die trut grijs, zeg . . . ,“ zei tante Friet . . .

Betty in Sylt: „Ja . . . „

Probeersel nummer 11

Genieten!!! Kutwijf kan het niet meer . . . Ja, daar gaan we helemaal voor, hoor . . . Ja, zo geil als gesmolten roomboter . . .

Wij schrijven eventjes in het groen, want dan kan ik via me categorie naar me uit gelichte foto op mijn domeinblog Hemingway. Problemen Trutje met je droge kutje???

Dit is de paardenmarkt in Middenbeemster.

iN MUSEUM ‚HET HOUTEN HUIS‘ IN DE RIJP.

Was nog steeds in de Beemsterpolder en durf niks meer.

En? Beter?!?

Nummer 10

Blog: ‚Van Willem‘ op 1 augustus 2020 daarzo, in die goeie ouwe tijd . . . , blogde ik nog op met classieke tools van WordPress … Géén centje pijn. Jezus! Wat een ellende!

Voor Derrick het oude stadhuisje van Gouda en dan kijkt hij niet = SONY DSC

Ik had die ‚Getegelde galerij‘ aangeklikt. Zo heet dat in me nieuwe edictor van WordPress en die ‚Getegelde galerij‘ maakt géén eigen compositie, hè … Nee, je kan géén Fuck meer aan de computer overlaten: Eerst programmeren, hoeveel foto’s je wil betegelen of wil je er liever een ‚Diashow‘ van maken? Kutje met haar powerpoint presentatie, hè . . . „Nee,“ gilde die Trut van Troje wanhopig . . .

Me uitgelichte foto, helemaal bovenaan dus, in mijn ‚FRIEDABBLOG‘ Hemingwayblog-domein . . . Ja, hebben we hem? De eerste foto helemaal bovenaan . . . , is een bruggetje in De Rijp, dus ken dat weer niet, omdat op deze blog foto’s staan van Gouda … Helaas pindakaas! En, je moet je editor-rijtje afgaan en niet iedere keer verspringen naar je ‚Classiek tools‘ merkte ik. Kortom: De hele maand augustus met al die hitte golven kan in de prullenmand, dacht ik zelf . . .

Zal ik dan nog maar een ‚Collage‘ doen, met me nieuwe editor, van De Rijp?

TOESTAND IN MAROKKO!

Er was in De Rijp opendag en ik wilde in het stadhuisje van Leegwater . . . Ja, effies googelen, hè … Ja-ja-ja-jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaha, die Hufter die de polders droog had gemalen. En, viel het kwartje? Moet trutje met d`r . . . Laat maar . . . Waar waren we?

Dus ik ga naar dat stadhuisje in De Rijp: Is het gesloten, omdat De Rijp onder de gemeente Alkmaar valt en niet onder Amsterdam . . . Nou jij weer! Ik heb al een punthoofd . . .

Het lukte! JAMMER, hè . . . Zeikwijven!!! Nou, dus die kerk ernaast was wel zo gastvrij . . .

Kutwijven kwamen al klaar van geluk en zaligheid . . . Ze dachten: tant Friet is zo dement als een deur geworden . . . Ja, ze wisten het zeker, de hele Huisartsenpraktijd Haarlemmerpoort geniet mee.

Dat dat pokkenzooitje dat nog mee mag maken!!!

Weet je wat helemaal genieten is voor die BITCHES??? Drie keer raden! De kanker & de pest hebben ze erover in, dat die Ouwe Kut nog géén zelfmoord heeft gepleegd, want dat wordt met champange gevierd . . . ELFRIEDE

Probeerseltje

Kutblog!!!

Hij sprong op groen en toen had ik al wat geschreven! De hele maand augustus kan de prullenbak in, maar Derrick is op visite, dus . . . Hij vond het wel leuk.

Géén idee waar dat kutding mee bezig is. Voor Derrick in Engeland doet ik nog maar iets uit Gouda er was markt, maar het lukt voor géén meter . . .

Ja, uitslover springt opeen op groen. Nou jij weer . . .K

Kut ding doet gewoon wattie zelf wil …

Ik word hier mesjokke van en ga het publiceren of moet het de prullenbak in . . .  Weet je?! Ik dacht met me beperkte middelen gewoon doen en zien waar het schip strand, maar dit is géén doen meer: SORRY!

Koffie provider

P1050309Ja lekker, hè . . . ,

P1050315 & haar groenten-provider . . . ,

dacht ze . . . , die ouwe trut dus . . . , héél erg moeizaam met haar seniele, dementerende, parkinson treiter. „Heb alles in huis en meer dan genoeg voor vandaag: Italiaanse Kip filé reepje, al twee dagen over de houdbaarheids-datum . . . , op ’n wrap of tortilla, wat jij wilt,“ riep ze op haar ‚world wide web‘ . . .

„Zonder warp en helemaal géén tortilla’s, doe maar zo’n burritosje & nog beter: met wat gekookte rijst,“ zei Raoul van het Gezondheidscentrum . . .

Kijk, verder dan twee tomaten en ’n half gaar preitje komt die seniele, dementerende parkinson trut niet eens & alles-en-iedereen doet ’t beter, weet het vooral véél-en-véél beter . . . , kunnen alles véél-en-véél beter, zoals afvallen . . .

Wanneer, ze dan eindelijk zo’n anorexia gevalletjes is van onder de veertig kilo, meer dood dan levend . . . , is het nog niet goed . . .

P1050308De instructies moet ze nog bestuderen, ’n te klein water reservoirtje, ze houdt haar vinger op ’t knopje, anders komt dat kleine DE-kopje niet eens half vol . . .

Kortom: elke verandering is nog géén verbetering . . .

Ja hoor . . . , doet d‘r nog maar eentje . . . , en

P1050312die dementerende, seniele, parkinson-trut spiegelt zich, met haar kut-camera . . .

P1050302Nee, opruimen is niet haar sterkste punt & we vinden altijd wel wat, om te kunnen afzeiken, hè . . .

P1050300

E   L   F   R   I   E   D   E

P.S.:  Het regent weer . . . Ik had nog iets . . . , ben moe . . .

Mijn Grote Liefde . . .

Hoofdstuk 1

Ik weet niet meer waar ik het vandaan plukte en van wie die was . . . , hij stond in de Groene Amsterdammer dacht ik . . . , ergens bij Annie M.G. Schmidt . . .  Letten we wel een beetje op?! Dat KUTWIJF wordt zo dement als een deur, met haar grote scheur. 

De pen, hè . . . Mijn bloggen zijn nog machtiger dan het zwaard . . . , als het ’n beetje mee zit, verzuipt niet heel Nederland in ’n te hoge waterstand, maar ze verzuipen allemaal in hun eigen bloed . . .  Ja, dat dementerende KUTWIJF was aan het bloggen!

Peter: „Hoe ging die? Straks fietstie opeens weer voorbij, dat heb ik ook zo vaak.“

Frietje: „Toch, zijn dat de eerste tekenen van ouderdom, met ’t volle gewicht op DOM natuurlijk . . . Je wilt iets vertellen en al bij voorbaat bang, dat je niet meteen op ’t moeilijke woord kunt komen . . .  Sterker nog: Je kan echt even niet op die aandoening komen, toch probeer je stoer te zijn en geeft je er een slinger aan . . .  Tijger-Mieppie was ’n anorexia katje, géén obesitas-geval . . .  Was ze altijd angstig gestressed voor de gemene bose buitenwereld?“

Op ouwe artrose poten

Dus . . . , ergens las ik dat de schrijfster de wereld zeven keer helemaal rondom wilde lopen, om hem nog eventjes bij zich te kunnen hebben . . .  Zelfs, als ze nog leven, hebben ze schijt aan me, hoor . . .  Ja, die Grote Temeier op de Kop van Jut, hè . . .  Maar, zo voelt het: Is Tijger-Mieppie in Rome? Ik kruip op me pijnlijke artrose poten naar je toe Lieve Schat . . .

„Überall herrscht der zufall, lass deine angel nur hängen …

Wo du’s am weinigsten glaubst, sitzt im strudel der Fisch.“  Ovid

Dit was uit zo’n schattig boekje: ‚Quellen Römischer Weisheit‘ die ik onmogellijk kon laten liggen . . . Er liggen nog meerdere ‚Quellen…‘ op me te wachten: Trostes . . . , viele Weisheiten von Chesterton bis OskarWilde und dazu die Heiterkeit . . .

Zo krols als een konijn

Ik bedoel maar in het struikgewas had Tijger-Mieppie zich verstopt. Waar waren we? In dat vakantiepark stierf het van de wilde katten en dan houdt je zo’n klein opdondertje niet tegen: Ze was uit ’n smal bovenlichtje, zo’n klapraampje gesprongen . . . , ze ziet een kiertje en ze pastte er tussen . . .  Ik kon toch niet zonder Mieppie terug gaan naar Amsterdam. Dus, ik was de hele nacht aan ’t zoeken tussen de bosjes & struiken, holden ’n troep katten achterna, omdat ik dacht dat ik Tijger-Mieppie daar tussen zag . . . Die beesten zijn zo vlug als water! Waar was ik mee bezig en ging rustig voor het huisje zitten wachten tot het lichter werd en liep wat verder ’t gras op en kijken . . .  Daar zat ze, ’n klein stukje verderop, zeg maar bij de buren, haar oogjes waren nog uitstekend, ze zag me en ik haar en we renden in elkaar armen/pootjes. O, God! Wat was ik ziels gelukkig! Ik verwende haar met wat lekkers, liet haar op me bed slapen . . .

Ze had er wel een bende van gemaakt, want ze was toch al een beetje krols en klom de gordijnen in . . .  Ze sprong ook tegen die houten Ikea boekenkasten en klom naar boven, nu kan ik al die rommel weggooien en alles opruimen . . .  Hoe droevig het ook is: Er gaan geen katjes meer over de boeken-, & keukenkasten wandelen . . .

Alsof het heel gewoon en alledaags was, maar ’t was ‚Het mooiste in mijn leven‘ en dat is MIJN leven . . .  Wat jij en jij en de professor, met al die andere stomme truttenbellen ‚ALL OVER THE WORLD‘ er van denken of ervan vinden vooral: Zal me aan me vette obesitasreet roesten!

E   L   F   R   I   E   D   E

Ik zit op slot

P1000029

Ik zit in een lockdown en kijk eventjes of ik er zo uit kan komen.

Ik denk, dat ’t gaat lukken, wil er wel graag zelf uitkomen, want hoe meer mensen zich er mee gaan bemoeien, hoe ingewikkelder het wordt en dan kom ik er helemaal niet meer uit met paswoorden en creditnummers: HALLOOTJE! Ja, Kutwijf is wel gek, maar niet helemaal op haar achterhoofd gevallen.

Ja, ontzettend jammer!

De computer is op slot gegaan, omdat hij denkt dat ik ’n bezoeker ben, maar ik rommel op me eigen blog . . .  Ja, ’t is wat!

Ik denk . . . , dat ’t Innhotel in Zaandam er een stokje voor had gestoken.

Kan je nagaan hoe stom ik ben met computers.

Kutwijf  woont  in  Amsterdam

Ik zeik gezellig nog wat verder, want waar ik ook zo ontzettend moe van wordt, is dat je het niemand naar de zin kunt maken. Dat ik in Amsterdam woon: Man! Van jaloezie, haat & nijd vooral barsten ze zowat uit elkaar . . .  Ja, je komt toch wel een hoop te kort, hè . . . , wanneer je in zo’n gat woont heel diep in de provincie met alleen maar veehouders en daar gaan wij nu juist graag naartoe. Nee, zover benne ze nog niet. Fuck off!!! Ik blog een heel end in de verkeerde richting en iedereen doet het 1000.000.000 keer stukken beter, dus . . . „Héél erg GEFELICITEERD!“  

Ik heb één fan en dat is Peter: JA . . . , geil, hè . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Ouwe Kop

Na erg lang zoeken, vond ik . . . , in Schermerhorn notabene, toch eindelijk die rotkop . . .

Ja, die ouwe kanker-botox-treiter . . . , van die Ouwe Trut van over de 75, hè . . .

P1000029Zo, die eventjes heel goed onthouden!

Ja, Kutwijf eerste klas!

Voor Peter zet ik haar ook even nog aan de schandpaal.

Jisp in de Wormermeer.

SONY DSC

Het ligt boven Zaandam, „kat in bakkie“!

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Move on!

♥ ♥ ♥

OP DE KOP VAN JUT

De dag begon veel belovend: windstil, strak blauwe lucht en toen . . .

P1050098Met ’n bescheiden maantje voor David in ⇑ Ontario, recht boven de schoorsteenpijp. Kijk, dan weet ik dat: in Canada, hè . . .  Nee, hij fotografeert niet in Australië, wat ontzettend jammer is voor Tante Truus: Trut van Troje had hem allang in gepikt . . .

Als ik ’t afknip precies boven de maan, ⇑dan kan je hem beter zien: hij is niet groter dan de c . . . , zelfs kleiner! Nou, dat vindt David geil! En!?! „Move Trut!!!“

Vrij vertaald: „Pleur op!“

Peter: „Jezus! Doe effe rustig! Dat kan je niet maken: HEEL CHINA KIJKT MEE.“

Friet: „Ja, Azië wordt wakker . . . Ik heb ook ’n ‚Gestrande eenzame auteur‘ in de Dominicaanse Republiek, leg ergens bij de Malle Dieven.

Peter: „Naast Haiti.“

Friet: „Ja, De Grote Antillen, naast de Boven Windse Eilanden . . .  Ik moet weer even schijten!,“ en hij wilde ook nog weten of ze haar fototoestel had los gekoppeld. „Jahaaaaaaaa . . . ,“ riep ze terwijl ze met een spurtje weg rende: ze kon beter vijf keer voor niks spurten, nadat ze koffie had gedronken, dan één keer te laat komen . . .“

„Ha-ha-ha-ha-ha . . . ,“ brulde de algehele valse goegemeente.

„Poeh-poeh . . . , dat lucht op.“

Dit is Nederland vijf uur later: 11.30 uur . . . , Hollandse tijd . . 

P1050113

Raoul: „Lukte het ’n beetje?“

„Ja,“ zei Friet, „het was een flinke jongen. Ik had hem nog gedag gezegd en ik lig lekker op schema. We eten worteltjes van avond . . .  Ik haal effe wat uit de diepvries. Monumentje!!!“

Prachtige advocados . . . , soms heeft die ouwe trut de Jackpot.

Graftakkies

En weetje?!? Laat die €1000,00 maar zitten. Je wordt er door verleidt, om mee te spelen en wat je allemaal niet hebt! De vriendenloterij, Nationale POSTCODE loterij, De Jackpot: je wordt er gek van, kost je klauwen met geld en wat win je?

Betty in Sylt: „Helemaal niks!“  Hendrikje de Brave is zo gek als ’n deurbel: Ja, zó zonde van zijn geld en koopt die loten van mijn AOW’tje. Ik zei: „Als ik ’n ton win of nog meer, dan is alles van mij! Ik rot dan meteen op! Naar de Malle Dieven.“

Ruim 4 uur later, zo rond 16.00 uur . . . , Hollandse tijd: zonnetje aan de blauwe hemel, hier-en-daar wat schapenwolkjes . . .

Mieppie heeft mij helemaal & totaal onder haar pootjes en blijft net zo lang zeuren tot ze haar zin krijgt . . .  Als ze dan haar visje heeft, lust ze het niet eens: Gewoon aandacht is wat ze wil. Ja, HET IS ’N WIJFFIE, hè . . . Nu begint ze weer! Ik kan toch niet de hele dag met haar knuffelen. Ik had haar zusje en dat zwarte katje . . .  Ja, alles moeten houden, dan was/is ze niet zo alleen . . . 

Friet gaat aan de bak en de worteltjes schrappen, ze had ook nog de Maldiven eilandengroep voor ’t geteisem op gezocht: Het ligt beneden, naast Indië in de Indische Oceaan . . . Zo goed voor de Graftakkies? 

P1050107

E   L   F   R   I   E  D  E