Truus Soepjurk!

„Groeit wel weer aan,“ zei Hendrikje de Brave

Ik heb ook géén tijd tot in alle eeuwigheid . . . , wilde je Mieppie laten zien en doe géén groene strikjes achter haar oortjes. Ze loopt al weer te zeuren en Hendrikje is alweer voor de tweede keer vandaag gaan liggen. Vanochtend dacht ik ook: Ik hoef niet naar de Ballearen of de Canarische eilanden ook al begrijp ik de weledelzeergeleerde vrouwe drs. Marjo J.J. Dankers volkomen . . . , als Hendrikje voor ’n weekje gaat wieberen, heb ik al genoeg vakantie . . .  Gaat er niet in! Ja, zo schizo als een stekker . . . , me buren kunnen het krijgen zoals ze het hebben willen . . .  „Krijg toch allemaal de kèlere, val allemaal toch dood!“

Frietje denkt . . . , dat Hendrikje de huur heeft betaald voor Thea … , ze kan niet internet bankieren … , Hendrikje wel … , hij gaf de bezorger van Het Parool ook ’n juutje en zei: „Die jongen gaat al vier jaar lang door weer en wind, om ’n kleine grijpstuiver te verdienen … Hij moet zijn hele familie en schoonfamilie in Afrika onderhouden, die denken dat hij in Amsterdam een spekkoper is geworden . . . “

Friet: „Straks gaan alle bezorgers ook met hun fietsen & Gele Hesjes naar het Malieveld. „ALS U STERKE ARM HET WIL, LIGT ALLES PLAT!“

Stelletje debielen: „In de supermarkt bla-bla-bla … “ En, toen scheten ze de pot vol.

Friet: „Bij mooi weer staat het bij Primera op de stoep, ook bij alle boekenwinkels en op het Spui, in alle stations over heel Nederland. Maar, bij slecht weer moet je voor je krantje toch zelf even je kuierlatten aantrekken, hè . . . “

Ja, Truussoepjurk!

Met de Kerst vreet die Soepjurk een wereldgerecht en die gore bende gaat meteen de vuilnisbak in.

E   L   F   R   I   E   D   E

 

K E R S T

♥ Dinsdag 10 december 2019 ♥ op de Kop van Jut ♥ Westerpark ♥

♥ H O L L A N D ♥

♥ ♥ ♥

Betty in Sylt: „Doe een klein beetje gezellig? Houw op met je gesacherijn en ga je bietjes maken!,“ gilde ze vanuit Sylt en dacht: Hier heb ik echt géén zin meer in . . .

KUTWIJF  IS  AL  WEG

Woensdag 11 december 2019 – Ik wil beginnen en het is alweer etenstijd, dacht ze . . .

Betty in Sylt: „Hou ’t kort, want ik heb helemaal géén tijd voor je.“

Friet: „Daarom blog ik toch . . . “ Kankerwijven! Ze zullen eens tijd voor je hebben, laat helemaal staan, dat je ook iets van feedback krijgt . . .  Nee, het feit alleen al dat je überhaupt blogt zit ze al dwars . . . Bij géén enkele trut kan ze het goed doen!

Jesse lacht in ieder geval naar haar en daaruit moet ze dan maar wat moed putten en aan haar vreten beginnen. Nee, ze heeft helemaal géén honger . . .

E S S E N T I E 

„Laten we ons verliezen in de  L I E F D E,  want dat is de essentie van ons zijn.

Sven Staes

Waar Frietje (Ouwe-Amsterdamse-Pokken-Pest-Pleuritis-Temeier dus voor me lijpe schoonfamilie, anders begrijpen ze het niet) ook zo ontzettend moe van wordt, is iedere keer weer die „Eerste Zin“ . . . Er zijn auteurs die debuteren, daarna lukt het hen nog ’n keertje, om met haken-en-ogen & persen-en-wringen-en-héél-véél-duwen-en-trekken moeizaam nog iets te publiceren: ’t zij een roman met ’n filosofie of nog ’n filosofie van ’t leven in een roman: Wat maar twee beginnetjes zijn.

„Je moet ergens beginnen, oké . . . ,“ gilde ze hysterisch de wereld in.

Deze Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Muts blogt dus al vanaf 6 augustus 2015, reken uit! Per jaar zijn dat afgerond 50 blogs X vier jaar = 200 blogs met ruim tweehonderd Eerste Zinnen …

„Ja, veeg gerust je reet er mee af, hè . . .,“ brulde zij de wereld weer in.

„Wat zit die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe-Amsterdamse-Temeier nou te mierenmeieren?,“ hoorde ze de algemene goegemeente onmiddellijk hardop denken, „laat toch lekker gaan die Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, met haar eindeloze gezeik! Ze blogt toch voor d’r eigen plezier . . .  Ja, toch? Of niet soms?!?“

„Ja,“ roept ’n ander onmiddellijk, „ze verdient er helemaal niets mee, want die Pest-Pokken-Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier heeft géén reclame op haar blogs.“ Nee, gelukkig niet, dacht die Ouwe-Pest-Pokken-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier, want dan zien ze helemaal groen-geel-en-pimpelpaars van afgunst, haat en nijd . . . , met nog meer kinnesinne van de buren, waar helemaal nooit ooit een einde aan komt . . .  Nee, maakt helemaal géén énnèu reet uit, waar je naar toe verhuist in Verweggisstan: Het is overal het zelfde liedje . . .  Dat komt, omdat die Gore-Geile-Pest-Pokken-Ouwe-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum té sexy is, hè . . .  Wordt ’t vriendinnetje jaloers . . . , ook de buurvrouw . . . , met al die andere wijven . . .  Zelfs meiden van drieëntwintig zijn bang dat ze iets te kort komen en zijn ontzettend jaloers op die Ouwe-Stinkende-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum: ’t is overal meteen raak . . . Altijd! Altijd en overal onmiddellijk die denigrerende blikken . . . , van teen tot top . . . Zo van: Kijk haar! Wat moet die bitch hier op de camping? „Herman!!! Herman, Godverdomme zit je weer met die Besmetbak uit Amsterdam te klooien?“

„Nee,“ riep Herman toen hij met Pucky kwam aanklooien, „Pucky! Niet hier schijten! Truus! Geef effies een plasticpoepzakkie? Hij schijt weer voor de tent van die Ouwe-Stinkende Besmetbak uit Rotterdam.“

Truus: „Nee, die Amsterdamse Besmetbak komt uit Mokum . . . , “ en hoe ze je in de gaten houdt, waar je ook gaat en staat . . . Overal of ik nu zeven jaar oud ben of zeventig jaar jong . . .

-Von: „Friet! Als je haar maar goed zit! Zeven jaar over me ouwehoeren, zeven jaar me de Maas likken, hebben ze de eerst komende vijftig jaar wat te doen . . .“

„Ja, en dan nog meer stront & nog meer bagger over je heen op internet!,“ riep Betty in Sylt . . . „Meer zit er ook niet in, in dat ongeregelde zooitje gribus!,“ brulde Friet terug . . .

Laatst kwam er ook iemand „op de koffie“ op haar blog . . . , blijkbaar had ze last van die Ouwe-Pest-Pokken-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier, ondanks het feit dat ze reacties op haar blogs erg kon waarderen & enorm appricieerde . . . Ze smeekte bijna om reacties! Toen reageerde die Pest-Pokken-Ouwe-Kut-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum en daarop zat ze nauw net niet te wachten en die kon die Ouwe-Kut-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum helemaal volgen.

Flash back

– Frietje zal ’t opzoeken . . . , ’n maand geleden op 4 november 2019, blog: ‚Voor David in Ontario‘ . . .  Ja, opeens . . .  Effies snuiven, dacht rietepietsie, wat die Gore-Grijze-Geile-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig Groot Mokum met David heeft te neukepitten . . .  „De hefbrug in Boskoop werd vervangen,“ gilde dat Zeikwijf uit Groot Mokum. „Ga naar ’n pornosite kom je beter aan je trekken . . .“

Betty in Sylt: „Ze woonde toch niet naast je?“ „Nee,“ zei Friet, „ergens in de buurt van Scheveningen, want daar gingen ze vaak zondags wandelen.“

„Wat kan ’n mens zich vergissen, zeg . . . ,“ brulde ze weer de wereld in . . . „Wat ’n vergissing!“

Dus, schreef die Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, als antwoord . . . , dat ze wel veel volgers in het buitenland had: Pakistan, Japan, Alaska, Canada & vooral vele in Duitsland en die giftige ‚IK OOK BITCH‘ spatte van jaloezie alle kanten op en die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe Amsterdamse-Temeier begon meteen al die kinnesinne van de keukenvloer op te dweilen: Het zat tegen alle muren, de keukenkastjes en zelfs tegen het plafon. „De computer kan wel woordjes vertalen,“ vond mevrouw rietepietsie met haar overhangende enkels, „maar als hij hele zinnen moet vertalen, raakt hij de draad kwijt, helemaal in ’n stukje tekst, raakt de computer totaal de algehele essentie volkomen kwijt . . .“ Ja, met zulke dingen had zij thuis ruimschoots ervaring . . .

Die Ouwe-Stinkende-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum brulde onmiddellijk: „Ja, vooral in ’t Pakistaans, hè . . . , laat ’t Japans maar helemaal zitten!!! Die schrijven van boven naar beneden! Géén touw meer aan vast te knopen,“ gilde ze nog net op tijd, voordat ze die muts haar keuken uit trapte. Ja . . . , daar kon die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe-Stinkende-Temeier-uit-dat-ongezellige-Groot-Mokum ’t weer even mee doen . . .

Betty in Sylt: „Dat soort wijven, daar is géén kruid tegen opgewassen: dat valt zonder te kloppen bij je binnen en begint meteen je keukenmatjes uit te kloppen en te vertellen, wat je allemaal heb te moeten.“

„Ja,“ zei die Ouwe-Groot-Mokumse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, „die types kom ik overal meteen tegen en dan moet ik witregels tussen me blogs doen en er titels tussen proppen: Zo’n blog met zeventig titels . . .  Zie je het voor je?“

Betty uit Sylt: „Waarom moet dat?“

Friet: „Om de aandacht vast te houden,“ schreeuwde ze naar Sylt, „want ik schrijf van die kleine kut blogjes . . .  Ja, hoe vindt je ze?“ Die Ouwe-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum had de gore moed, om er gewoon foto’s tussen te pleuren. Waar bemoeien ze zich mee?!? Had ze soms € 70,– betaald voor ’n workshop bloggen? Het is toch haar Kut-blog & haar eigen Kut-Creativiteit en niet die van hun . . . , ze kon zich er zo kwaad om maken: Het liefst nam ze ’n grote hakbijl en legde hun seniele-kanker-harsessen allemaal één-voor-één op ’n héél, groot hakblok . . . Zij zag het genietend helemaal voor zich: bloed dat alle kanten op spuit en daar rolt haar kunstgebit uit haar grote smoel en die Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Pest-Pokken-Typhus-Temeier zocht ’n enorme mokerhamer, om dat klapperende kreng helemaal tot gruis te stampen. Heerlijk! Ja, jij ook een gelukkig nieuwjaar en nog vele, vele jaren erbij . . .

Betty in Sylt: „Friet! Ik ruik wat! Kookt je melk niet over?“  En, ook al denkt die Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier: Laat ik ’t héél, erg, kort houden voor dat algehele zooitje ongeregelde gribus en iets citeren . . .

„Jezus!#@&*$+%GEEN.GEDICHT!,“

„Op  Poot

HIER LIGT POOT:

HIJ IS DOOD.“

brulde Betty in Sylt, „toch niet “V R E D E“ van Leo Vroman?! Dat zijn vijf coupleten! Minstens twintig regels per stuk over drie pagina’s. Ik moet effe pissen!“

„Nee,“ schreewde ze naar Sylt, „dat is te véél verlangt voor hun IQ!!! !!!! !!!!!!!!“

〈’Op Poot‘ wordt toe geschreven aan DE SCHOOLMEESTER??? Jacob van Lennep van de Jacob van Lennepstraat dus, had het per ongeluk opgenomen bij zijn ‚Grafschriften‘, in 1859 dus . . . Hij had het toen destijds gejat uit ‚De gedichten van de schoolmeester‘ de derde en verbeterde druk kwam in 1979, dus helemaal herspelt door de heer Kruseman.〉 Nog meer? ’t Is maar ’n twee regelig gedichtje, als die Ouwe-T . . .  Oké!

Friet: „Betty, wat denk je?“

Betty in Sylt: „Zijn je bietjes op?“

Friet: „Ja . . .  Open einde? Mieppie?“

Betty in Sylt: “ . . . , (hele diepe zucht), . . .  Laat ze allemaal in de stront zakken! Als ze aan jou komen, komen ze ook aan mij . . . „

E    L    F    R    I    E    D    E

♥   ♥   ♥

 

 

Kerst

♥ Op de Kop van Jut ♥ Westerpark ♥ Amsterdam ♥ HOLLAND ♥

Géén enkel idee! Friet is ook helemaal niet ’in the mood for it‘ . . . , zij vindt december ’n kutmaand, want er moet zoveel. Vooral dat mee rennen in die ratrace zo van: Kijk mij eens GEWELDIG Kerst vieren & Sinterklaas + Oud-en-Nieuw, met kerstkaartjes, cadeautjes!!! KÈLÉRE . . .

Het hele jaar door ziet Friet géén hond, als ze de gore moed heeft om te bellen krijgt ze voicemail, zo’n antwoordapparaat: „Wilt u het verzenden: kies 1. Als u het terug wilt horen: kies 2. Als u het opnieuw wilt inspreken: kies 3 . . .“  En, die Ouwe Muts . . . , Friet dus, voor het Lijpe Zooitje Schoonfamilie, hè . . . Ze wordt nooit ooit en te nimmer terug gebeld. Het zal ze aan hun stinkende reten roesten. Nee, dat Kutwijf deugt voor géén fuck, hè . . .  Ruik eerst maar eens even aan je eigen stinkende stront lul . . .  Hij hing de gore was niet buiten . . .  En maar zoeken en stiekem door alle sleutel gaatjes gluren bij dat wijf of ze iets kunnen vinden op internet, om haar daarmee de stront in te kunnen trappen, dan pas genieten ze . . . Na, twintig jaar zaten ze nog vast . . .  Kankerlijers! Ook hele prettige kerstdagen! Ja, Friet hangt al kotsend over de pot rand . . .  In Duitsland meteen vijftig views, in Nederland ééntje. Drie keer raden wie elke keer de eerst is!?

Met MIEPPIE . . .

Ik zal nog ijverig verder zoeken naar ’n kerstgedicht, maar nu moeten jullie maar even tevreden zijn met psalm LXII – 〈fragment〉 door Dirk Rafaelsz Camphuysen.

Geschreven op 21 september 1618; in 1624 in een afwijkende versie gebundeld in STICHTELYCKE  RYMEN,  Om te lezen of te zingen.

„Daar moet veel strijds gestreden zijn,

VEEL  KRUIS  EN  LEEDS  GELEDEN  ZIJN,

Daar moeten heilige zeden zijn,

Een nauwen weg bereden zijn,

Zo lang wij hier beneden zijn, / Zo zal ’t hier na in vreden zijn.“

Wat is Kerstmis, hè . . . , eventjes diep nadenken, hè . . . 

– Zo hier en daar loopt er nog wel ’n hele ouwe trut rond met een rooms katholieke achtergrond, maar verder is het hele kerstfeest ontaard in iets commercieels in deze consumptiemaatschappij vol haat en nijd . . .  Het feest van het Licht? Ze gunnen elkaar het licht nog niet eens in de ogen . . .  Het Grote Licht zover gaat hun IQ niet . . .

Oké, Friet dacht ook meteen aan geld uitgeven en cadeautjes.

Ze wil dit witte schatje ⇑ graag hebben, met dat grijze streepje over z’n koppetje . . .

♥  Wat een heerlijk knuffeltje!  ♥

E   L   F   R   I   E   D   E

Sinterklaas

Het lijkt helemaal nergens op, maar de ‚view at London‘ is wel mooi.

Wat ik zoek zijn kerstkleuren: groen, rood, wit . . . Zal wel aan Friet liggen, die zit weer te klunzen. „Doet ze altijd, het is haar hobby . . . , “ zei Von.

Afzeikende viswijven! Je kan erop wachten . . . , ze vroeg nog of ze moest oprotten, maar ze had al op gehangen . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

Sinterklaas

♥ ♥ ♥  Op de Kop van Jut  ♥ ♥ ♥

Friet is helemaal van het padje . . .

Komt goed!

people walking near st basil s cathedral in moscow

Foto door Artem Beliaikin op Pexels.com

Voorproefje . . .

En? Frietjes kerstblog . . . „So what!,“ schreeuwde ze . . .

Moet nog een hele maand wachten tot de Kerst!

„SO  WHAT?!?“