Opnieuw proberen

♥ ♥ ♥ Op de Kop van Jut ♥ ♥ ♥

„WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG!“

Nederlands spreekwoord

Al meer dan vier weken niet geblogd . . .

Ja, ik ben het helemaal verleerd . . . , kan het niet meer . . . , met heel veel moeite pers ik er vijfenveertig woorden uit . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

97,5 kilo . . .

♥ ♥ ♥ Op de Kop van Jut ♥ ♥ ♥

Mieppie!

„Mieppie!,“ en haar oortjes steken boven ’t dekbed uit . . . „Met haar zintuigelijk gehoor is helemaal niks mis,“ hoorde ik de  hoogzeerweledelegeleerde emeritus professor dr. Maarten van Buuren zeggen.

Frietje: „Zij is mijn zonnestraaltje, ook al is ze ’n eeuwige zeur, die net zo lang blijft door drammen tot ze haar zin krijgt. Ze slaapt nu . . . , als ze wakker wordt, wil ze meteen haar visje . . . Ze is geprogrammeerd op eten & slapen. Gisteren, had ik ’n grote, mooie, ronde avocado pit voor haar afgewassen. Ze keek hoe hij door de kamer rolde. Toen hij achter ’n stoelpoot bleef liggen, moest ze het even nader bekijken, maar ze kwam er niet aan met haar pootje . . . Dus, rolde ik die pit weer door de kamer, naar de keuken en dan huppelt ze er nieuwsgierig achteraan . . .“

P1040887Ze ging er even goed voor zitten. Ze is van ’t voorjaar 1999 . . . , dus reken uit: Ze wordt honderddertig jaar jong in mei 2020 . . .

„VROUWE  VENUS  EN  HET  GELD  ZIJN  OP  DE  WERELD  AL  WAT  TELT.“ 

Het is ’n Duits spreekwoord & volledig op mijn lijf geschreven . . .

Hoe gingie ook al weer? En, van wie was deze: „Om nog één keer je lieve oortjes te kunnen zien, loop ik zeven keer de wereld voor je rond.“ Wanneer Friet haar nog even wat kan aaien & een beetje knuffelen . . .  Ze is zo lief, als ze straks weer op haar benen ligt, wanneer ze achter de tv. in slaap valt.

Als Friet dan wakker wordt, kan ze haar hoofd niet meer rechtop krijgen: artrose vanaf haar tenen tot aan d’r kruintje . . .  En . . . ? Wat heeft die verschrikkelijke Ouwe Trut nu weer allemaal te moeten? Pilatus voor de nekspieren? Yoga op ’n matje met een kaars rechte rug? Honderd-duizend keer zou ’t vééééééééééeéél-en-nog-beter zijn geweest, wanneer die Ouwe Trut verleden week was overleden in plaats van Jules Deelder (75 jaar jong!). Die Ouwe Kut kan ’t bloggen en voor Jules loopt ze niet zeven keer de wereld rond . . . – In d’r blote kont.

Ja, zonder haar hempie op te lichten, kan die Ouwe Trut ook noch rijmen en dichten.

Zo, de kop is eraf: Even Mieppie verwennen, met ’n bakkie troost . . .

P1040851

E L F R I E D E

Truus Soepjurk!

„Groeit wel weer aan,“ zei Hendrikje de Brave

Ik heb ook géén tijd tot in alle eeuwigheid . . . , wilde je Mieppie laten zien en doe géén groene strikjes achter haar oortjes. Ze loopt al weer te zeuren en Hendrikje is alweer voor de tweede keer vandaag gaan liggen. Vanochtend dacht ik ook: Ik hoef niet naar de Ballearen of de Canarische eilanden ook al begrijp ik de weledelzeergeleerde vrouwe drs. Marjo J.J. Dankers volkomen . . . , als Hendrikje voor ’n weekje gaat wieberen, heb ik al genoeg vakantie . . .  Gaat er niet in! Ja, zo schizo als een stekker . . . , me buren kunnen het krijgen zoals ze het hebben willen . . .  „Krijg toch allemaal de kèlere, val allemaal toch dood!“

Frietje denkt . . . , dat Hendrikje de huur heeft betaald voor Thea … , ze kan niet internet bankieren … , Hendrikje wel … , hij gaf de bezorger van Het Parool ook ’n juutje en zei: „Die jongen gaat al vier jaar lang door weer en wind, om ’n kleine grijpstuiver te verdienen … Hij moet zijn hele familie en schoonfamilie in Afrika onderhouden, die denken dat hij in Amsterdam een spekkoper is geworden . . . “

Friet: „Straks gaan alle bezorgers ook met hun fietsen & Gele Hesjes naar het Malieveld. „ALS U STERKE ARM HET WIL, LIGT ALLES PLAT!“

Stelletje debielen: „In de supermarkt bla-bla-bla … “ En, toen scheten ze de pot vol.

Friet: „Bij mooi weer staat het bij Primera op de stoep, ook bij alle boekenwinkels en op het Spui, in alle stations over heel Nederland. Maar, bij slecht weer moet je voor je krantje toch zelf even je kuierlatten aantrekken, hè . . . “

Ja, Truussoepjurk!

Met de Kerst vreet die Soepjurk een wereldgerecht en die gore bende gaat meteen de vuilnisbak in.

E   L   F   R   I   E   D   E

 

K E R S T

♥ Dinsdag 10 december 2019 ♥ op de Kop van Jut ♥ Westerpark ♥

♥ H O L L A N D ♥

♥ ♥ ♥

Betty in Sylt: „Doe een klein beetje gezellig? Houw op met je gesacherijn en ga je bietjes maken!,“ gilde ze vanuit Sylt en dacht: Hier heb ik echt géén zin meer in . . .

KUTWIJF  IS  AL  WEG

Woensdag 11 december 2019 – Ik wil beginnen en het is alweer etenstijd, dacht ze . . .

Betty in Sylt: „Hou ’t kort, want ik heb helemaal géén tijd voor je.“

Friet: „Daarom blog ik toch . . . “ Kankerwijven! Ze zullen eens tijd voor je hebben, laat helemaal staan, dat je ook iets van feedback krijgt . . .  Nee, het feit alleen al dat je überhaupt blogt zit ze al dwars . . . Bij géén enkele trut kan ze het goed doen!

Jesse lacht in ieder geval naar haar en daaruit moet ze dan maar wat moed putten en aan haar vreten beginnen. Nee, ze heeft helemaal géén honger . . .

E S S E N T I E 

„Laten we ons verliezen in de  L I E F D E,  want dat is de essentie van ons zijn.

Sven Staes

Waar Frietje (Ouwe-Amsterdamse-Pokken-Pest-Pleuritis-Temeier dus voor me lijpe schoonfamilie, anders begrijpen ze het niet) ook zo ontzettend moe van wordt, is iedere keer weer die „Eerste Zin“ . . . Er zijn auteurs die debuteren, daarna lukt het hen nog ’n keertje, om met haken-en-ogen & persen-en-wringen-en-héél-véél-duwen-en-trekken moeizaam nog iets te publiceren: ’t zij een roman met ’n filosofie of nog ’n filosofie van ’t leven in een roman: Wat maar twee beginnetjes zijn.

„Je moet ergens beginnen, oké . . . ,“ gilde ze hysterisch de wereld in.

Deze Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Muts blogt dus al vanaf 6 augustus 2015, reken uit! Per jaar zijn dat afgerond 50 blogs X vier jaar = 200 blogs met ruim tweehonderd Eerste Zinnen …

„Ja, veeg gerust je reet er mee af, hè . . .,“ brulde zij de wereld weer in.

„Wat zit die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe-Amsterdamse-Temeier nou te mierenmeieren?,“ hoorde ze de algemene goegemeente onmiddellijk hardop denken, „laat toch lekker gaan die Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, met haar eindeloze gezeik! Ze blogt toch voor d’r eigen plezier . . .  Ja, toch? Of niet soms?!?“

„Ja,“ roept ’n ander onmiddellijk, „ze verdient er helemaal niets mee, want die Pest-Pokken-Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier heeft géén reclame op haar blogs.“ Nee, gelukkig niet, dacht die Ouwe-Pest-Pokken-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier, want dan zien ze helemaal groen-geel-en-pimpelpaars van afgunst, haat en nijd . . . , met nog meer kinnesinne van de buren, waar helemaal nooit ooit een einde aan komt . . .  Nee, maakt helemaal géén énnèu reet uit, waar je naar toe verhuist in Verweggisstan: Het is overal het zelfde liedje . . .  Dat komt, omdat die Gore-Geile-Pest-Pokken-Ouwe-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum té sexy is, hè . . .  Wordt ’t vriendinnetje jaloers . . . , ook de buurvrouw . . . , met al die andere wijven . . .  Zelfs meiden van drieëntwintig zijn bang dat ze iets te kort komen en zijn ontzettend jaloers op die Ouwe-Stinkende-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum: ’t is overal meteen raak . . . Altijd! Altijd en overal onmiddellijk die denigrerende blikken . . . , van teen tot top . . . Zo van: Kijk haar! Wat moet die bitch hier op de camping? „Herman!!! Herman, Godverdomme zit je weer met die Besmetbak uit Amsterdam te klooien?“

„Nee,“ riep Herman toen hij met Pucky kwam aanklooien, „Pucky! Niet hier schijten! Truus! Geef effies een plasticpoepzakkie? Hij schijt weer voor de tent van die Ouwe-Stinkende Besmetbak uit Rotterdam.“

Truus: „Nee, die Amsterdamse Besmetbak komt uit Mokum . . . , “ en hoe ze je in de gaten houdt, waar je ook gaat en staat . . . Overal of ik nu zeven jaar oud ben of zeventig jaar jong . . .

-Von: „Friet! Als je haar maar goed zit! Zeven jaar over me ouwehoeren, zeven jaar me de Maas likken, hebben ze de eerst komende vijftig jaar wat te doen . . .“

„Ja, en dan nog meer stront & nog meer bagger over je heen op internet!,“ riep Betty in Sylt . . . „Meer zit er ook niet in, in dat ongeregelde zooitje gribus!,“ brulde Friet terug . . .

Laatst kwam er ook iemand „op de koffie“ op haar blog . . . , blijkbaar had ze last van die Ouwe-Pest-Pokken-Amsterdamse-Pleuritis-Temeier, ondanks het feit dat ze reacties op haar blogs erg kon waarderen & enorm appricieerde . . . Ze smeekte bijna om reacties! Toen reageerde die Pest-Pokken-Ouwe-Kut-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum en daarop zat ze nauw net niet te wachten en die kon die Ouwe-Kut-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum helemaal volgen.

Flash back

– Frietje zal ’t opzoeken . . . , ’n maand geleden op 4 november 2019, blog: ‚Voor David in Ontario‘ . . .  Ja, opeens . . .  Effies snuiven, dacht rietepietsie, wat die Gore-Grijze-Geile-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig Groot Mokum met David heeft te neukepitten . . .  „De hefbrug in Boskoop werd vervangen,“ gilde dat Zeikwijf uit Groot Mokum. „Ga naar ’n pornosite kom je beter aan je trekken . . .“

Betty in Sylt: „Ze woonde toch niet naast je?“ „Nee,“ zei Friet, „ergens in de buurt van Scheveningen, want daar gingen ze vaak zondags wandelen.“

„Wat kan ’n mens zich vergissen, zeg . . . ,“ brulde ze weer de wereld in . . . „Wat ’n vergissing!“

Dus, schreef die Ouwe-Amsterdamse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, als antwoord . . . , dat ze wel veel volgers in het buitenland had: Pakistan, Japan, Alaska, Canada & vooral vele in Duitsland en die giftige ‚IK OOK BITCH‘ spatte van jaloezie alle kanten op en die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe Amsterdamse-Temeier begon meteen al die kinnesinne van de keukenvloer op te dweilen: Het zat tegen alle muren, de keukenkastjes en zelfs tegen het plafon. „De computer kan wel woordjes vertalen,“ vond mevrouw rietepietsie met haar overhangende enkels, „maar als hij hele zinnen moet vertalen, raakt hij de draad kwijt, helemaal in ’n stukje tekst, raakt de computer totaal de algehele essentie volkomen kwijt . . .“ Ja, met zulke dingen had zij thuis ruimschoots ervaring . . .

Die Ouwe-Stinkende-Pleuritis-Temeier-uit-ongezellig-Groot Mokum brulde onmiddellijk: „Ja, vooral in ’t Pakistaans, hè . . . , laat ’t Japans maar helemaal zitten!!! Die schrijven van boven naar beneden! Géén touw meer aan vast te knopen,“ gilde ze nog net op tijd, voordat ze die muts haar keuken uit trapte. Ja . . . , daar kon die Pest-Pokken-Pleuritis-Ouwe-Stinkende-Temeier-uit-dat-ongezellige-Groot-Mokum ’t weer even mee doen . . .

Betty in Sylt: „Dat soort wijven, daar is géén kruid tegen opgewassen: dat valt zonder te kloppen bij je binnen en begint meteen je keukenmatjes uit te kloppen en te vertellen, wat je allemaal heb te moeten.“

„Ja,“ zei die Ouwe-Groot-Mokumse-Pest-Pokken-Pleuritis-Temeier, „die types kom ik overal meteen tegen en dan moet ik witregels tussen me blogs doen en er titels tussen proppen: Zo’n blog met zeventig titels . . .  Zie je het voor je?“

Betty uit Sylt: „Waarom moet dat?“

Friet: „Om de aandacht vast te houden,“ schreeuwde ze naar Sylt, „want ik schrijf van die kleine kut blogjes . . .  Ja, hoe vindt je ze?“ Die Ouwe-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier-uit-ongezellig-Groot-Mokum had de gore moed, om er gewoon foto’s tussen te pleuren. Waar bemoeien ze zich mee?!? Had ze soms € 70,– betaald voor ’n workshop bloggen? Het is toch haar Kut-blog & haar eigen Kut-Creativiteit en niet die van hun . . . , ze kon zich er zo kwaad om maken: Het liefst nam ze ’n grote hakbijl en legde hun seniele-kanker-harsessen allemaal één-voor-één op ’n héél, groot hakblok . . . Zij zag het genietend helemaal voor zich: bloed dat alle kanten op spuit en daar rolt haar kunstgebit uit haar grote smoel en die Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Pest-Pokken-Typhus-Temeier zocht ’n enorme mokerhamer, om dat klapperende kreng helemaal tot gruis te stampen. Heerlijk! Ja, jij ook een gelukkig nieuwjaar en nog vele, vele jaren erbij . . .

Betty in Sylt: „Friet! Ik ruik wat! Kookt je melk niet over?“  En, ook al denkt die Ouwe-Amsterdamse-Pleuritis-Pest-Pokken-Temeier: Laat ik ’t héél, erg, kort houden voor dat algehele zooitje ongeregelde gribus en iets citeren . . .

„Jezus!#@&*$+%GEEN.GEDICHT!,“

„Op  Poot

HIER LIGT POOT:

HIJ IS DOOD.“

brulde Betty in Sylt, „toch niet “V R E D E“ van Leo Vroman?! Dat zijn vijf coupleten! Minstens twintig regels per stuk over drie pagina’s. Ik moet effe pissen!“

„Nee,“ schreewde ze naar Sylt, „dat is te véél verlangt voor hun IQ!!! !!!! !!!!!!!!“

〈’Op Poot‘ wordt toe geschreven aan DE SCHOOLMEESTER??? Jacob van Lennep van de Jacob van Lennepstraat dus, had het per ongeluk opgenomen bij zijn ‚Grafschriften‘, in 1859 dus . . . Hij had het toen destijds gejat uit ‚De gedichten van de schoolmeester‘ de derde en verbeterde druk kwam in 1979, dus helemaal herspelt door de heer Kruseman.〉 Nog meer? ’t Is maar ’n twee regelig gedichtje, als die Ouwe-T . . .  Oké!

Friet: „Betty, wat denk je?“

Betty in Sylt: „Zijn je bietjes op?“

Friet: „Ja . . .  Open einde? Mieppie?“

Betty in Sylt: “ . . . , (hele diepe zucht), . . .  Laat ze allemaal in de stront zakken! Als ze aan jou komen, komen ze ook aan mij . . . „

E    L    F    R    I    E    D    E

♥   ♥   ♥

 

 

Pluk de dag!

F L A S H   B A C K 

Dus, in oktober 2015 plaatste Frietje deze foto’s . . . , toen ze met Hanneke op excursie was in Alkmaar. Het ging . . . , alleen had Frietje niets aan haar, want als ik me bij de groep voegde, liep zij als een haas verder en dan had ze ’t weer te warm en moest ze haar rode  coltruitje uittrekken. Als we dan de hoek om gingen, tochtte het weer te erg en moet ze haar rode coltruitje weer aantrekken . . .  In de verte zag zij de hele groep voor het stadhuis van Leiden, als zij het zich goed herinnert, staan lispelen & roddelen: „Die Ouwe Trut kan ons niet bijhouden . . .  Ja, er mag wel wat vanaf . . . “ Wat ook verbeelding uit haar grote duim kan zijn en verder zocht ze naar foto’s uit die verleden tijd . . .

Frietje deed met de weledelgeleerde vrouwe historicus drs. Hanneke Blijham: de Tachtigjarige Oorlog en in Alkmaar begon de victorie . . .  Die steden-excursies vindt zij mooi en erg leuk en als je er via de VrijeAcademie er de allerbeste gidsen bij krijgt, is ’t wel zaak de boel met haar ouwe artrose poten ’n beetje bij kunnen benen . . .

Haarlem ook, dat was geweldig. Ook al was ze er al eerder geweest met di Maestro, de weledelgeleerde heer drs. Jean Hubert van Tongeren en toen ging het nog enigszins zo rond haar zeventigste . . . , dat was dus zo rond 2014 . . . , 2015 naar wij dachten . . .  Hij dacht er heel anders over en wilde haar er niet meer bij hebben. In het Teylers hofje had zij eventje contact met di Maestro . . .

„Het leven moet vooruit geleefd worden‚

maar kan alleen terugkijkend begrepen worden.“

Sören Kriekegaard

koala beertje

E   L   F   R   I   E   D   E

Nog meer?

„Doet eerst maar een bakkie en ga je aankleden,“ riep Betty uit Sylt . . .

Ja, het wordt de hoogste tijd voor een bakkie . . . , effe kijken . . .

De stompe toren van Ransdorp en als ik dat kreng zoek kan ik het nergens vinden.

Ik zoek nog even verder . . . DSC_0048In de winter! Dan zit ik toch in de buurt van die kut vuurwerkfoto’s . . .  Ken je dat? Honderd keer kom je ze tegen, behalve als je ze nodig hebt.

Betty in Sylt: „Kijk dan even bij december 2015 of zo, 2018 kijk daar maar even,“ ze wist het weer beter. Het zit ergens tussen in een jaar . . .

DSC_0081Ik laat het hierbij. Kijk, bij mij is altijd het gras stukken groener en die ‚IK OOK BITCHES‘ zijn altijd en eeuwig bang, dat ze iets te kort komen . . .  Groener kan echt niet en ik wil weer zo gaan trekken op me tachtigste: Fuck an Duck!

E   L   F   R   I   E   D   E