Mecki de foto van het jaar!

Dit is weer voor Betty op Sylt, omdat tante Friet haar nog niet had gevraag of ze op de blog van Mathilda had gekeken: * http://www.einfachtilda.wordpress.com * ???

Mathilda had visite van een egeltje of hij bij haar in de tuin woont weet ze niet, maar Mathilda zet een schoteltje water voor Mecki neer . . . , ze strooit eten voor hem op de tuintegels . . . Egels zijn scharrelaars en zoeken naar slakjes en wormen. Ik zou zeggen googel eventjes bij: egel en je weet meteen veel meer dan die ouwe dikke trut . . .

Langs de weg in Amstelveen vond ze, heel erg lang geleden, ongeveer vijf jaar geleden, een aangereden egel en wist zich géén raad . . . Gewoon laten liggen en doorfietsen, dacht ze, of meenemen en dan wat? Al worden honderden mensen dood gereden: Lauwloenen! Dat is ‚De ver van me bed show‘ . . .

Sterker nog! Tante Friet is zo`n sadist: Zij vind het nog lekker ook . . . Het zal toch ook een ieder een rot zorg zijn, als ze in honderd-duizend-en-één stukjes word verbrijzeld op het circuit van Zandvoort . . . , met haar blogs en al . . .

Vijftig jaar geleden werkte ze in Zandvoort, dus . . . Ja, de grootste temeier uit Amsterdam kwam in Zandvoort wat verdienen, hè . . . Stel je voor! Nee, dat kunnen we niet hebben . . . Kortom, die pooier was in géén velden en wegen nog te zien . . . Maar iedereen in Zandvoort was er voor 100.000 % van overtuigd, dat zij een Amsterdamse temeier was . . . Liep ze met zo`n zwart pruikkie rond: Irma la Douce met twee erwtjes op een plankje. Als andere je een stinkende Soa Slet vinden . . . Mannen geilde op me bij bosjes, toen ze wegliep en niet meer in die tent de afwas deed, hadden ze opeens géén klandizie meer . . . Zeikers!

Ik wilde naar de foto van het jaar voor Mathida, want op haar blog is zij een project begonnen en ik doe mee:

Twee fuutjes was de foto van de week. Mecki van het jaar, met Tijger-Mieppie van de maand september & oktober . . . Ik moet het eerst publiceren en dan pas kan ik me ‚Fuutjes van de week‘ bewonderen.

Betty je ziet het, hè . . . „Ja,“ zei Betty in Sylt, „dat was een hele verbouwing met dat rolgordijn . . . “

„Echt waar!,“ riep tante Friet, „ik had het drie keer met Hendrikje de Brave geprobeerd en de vierde keer zei ze: „Nu doen we het op mijn manier!“ „Toen hing hij, vraag niet hoe en hij hangt nog niet goed . . . , maar hij hangt: Overal van afblijven! We lagen al in een echtscheiding: Jezus! Wat een ellende en hij hoefde me alleen maar met het rolgordijn te helpen . . .“

Betty in Sylt: „Ja . . . , en de computer weer aansluiten.“

Tante Friet: „Dat kon ook drie dagen later, als het gordijn maar hing, want de buren naast me zaten er weer bovenop te genieten . . .“ Je woont hier op- en-in-elkaar: Een scheet en de hele buurt stinkt, hè . . . Ze letten op alles en ieder dingetje, vooral nu iedereen zo`n beetje thuis zit en géén kant meer op kan, hebben ze niks beters te doen, om bij elk & ieder wissewasje 112 te bellen: Daar geilen ze op . . . Na drie kinderen, wordt er dus nooit meer geneukt, dan bel je de politie voor de buren, want dat is pas echt kicken . . .

Stom, hè . . . Ik wilde het alleen maar een HEEL klein beetje gezellig hebben, was gewoon nieuwsgierig wie me buren waren: Daarop zaten ze echt niet te wachten . . . Voor nog géén moment! Meteen de beuk d’r in! Hing hij een pissoir op zijn balkon, zo’n mannen pisbak en zei tegen mij: „Als je wat te zeiken hebt, kan je hem daarin hangen . . .“ Hij kan het krijgen zo alssie het hebben wil: De toon was meteen & onmiddellijk gezet . . . Een paar dagen later kwam zijn jongste dochter Bonny een kopje suiker bij me lenen . . . . Ja, ook zo’n cliché – effe kijken! wat gaat die trut doen? Die trut gaf Bonny een kopje suiker, hè . . . Klein meisje van amper vier . . .

Die Turken: „Wat moet dat wijf? Wat wil die HOER . . .“

Kuthoer: „Ja, wat zou die nou moeten, hè . . . Ergens last van? Koop een appartementje in het bejaarden tehuis De Werf aan de overkant en in september zijn er ook koopwoningen beschikbaar in het Food Centre Amsterdam tegenover de Marcantilaan. OPROTTEN!!!“

Die kankerlijer boven me werd met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht, vertelde een andere buurvrouw en die Kuthoer op twee hoog hoopt dat hij nooit meer terug komt.

Tijger-Mieppie

Het mooiste en liefste poesje ooit . . .

Oké . . . , twee dowloads was niet de bedoeling: Als dat maar goed gaat. Het is Tijger-Mieppie die helemaal niet nieuwsgierig is, alleen alles graag wil weten . . .

E L F R I E D E

Rufus

Tante Friet de eeuwige kluns!!!

Was nog niet eens begonnen met foto’s downloaden, hij was er al . . . , Rufus!!!

Mamma Jos stierf op 28 0f 29 september 1999 en lag voor tante Friet nog een hele week in de diepvries . . . , dat was éénentwintig jaar geleden . . . Wat gaat het hard, alsof het gisteren . . . , verleden week dan . . . , was . . .

Maar Mara & Mia zijn er bij gekomen, met Tijger-Mieppie en dat was ook niet meer dan een poep & een zucht . . .

De tekst moet naast elkaar staan en is van STELLA WHITELAW . . .

„Rufus was prachtig. Een langharige kat met levendige groene ogen, snorharen als ruitenwissers, klauwen geleend van Dracula en een staart die krachtig en met extatisch plezier door de lucht zwiepte.“

En die trut moet weer aan de bak hoor, dus hij gaat eventjes in de wacht. Goed, dat ik opnieuw begon! Kan ik die bovenste foto nog verwisselen? Ik zit al de hele dag tegen dat oude van dagen tehuis De Werf aan te koekeloeren, het ging me om het weer, op de eerste plaats en de boten op de vaart op de tweede plaats . . .

Het zal eens in één keer goed gaan. Nee, natuurlijk niet: Tante Friet de eeuwige kluns!!!

Moest ik er nog onder? Oké, tante Friet op de sportschool in Amstelveen. Wat een trut, hè … Fietst ze helemaal naar de Van der Hooplaan in Amstelveen, door het Vondelpark, de Amstelveenseweg op, voorbij de Kalfjeslaan de Amsterdamseweg op, voorbij de A9, helemaal op het end de Van der Hooplaan, terwijl er naast de Wiegbrug over het Westerlijkmarktkanaal, aan de Jan van Galenstraat op een steenworp afstand van die dikke trut vandaan, ook een sportschool is. Hoeft ze al die troep niet mee te nemen en rent zo in d`r onderbroek de sportschool in, kan ze zich thuis douchen en verder géén gezeik met slotjes op lockertjes die niet meewerken en dan is ze haar nieuwe das weer kwijt. Ik zeg niks! Stom wijf liet altijd overal alles slingeren, hè . . .

Dus, ik train daar op de fiets voor soepele gewrichten en probeer weer te lopen, kom ik die LUL beneden mij op de trap tegen. Het zal niet: „Ga jij vreemd?“

Tante Friet: „Ja, elke ochtend om 9.30 en dat op mijn leeftijd, hè . . . „

Lul de Behanger: „Oh, wat zielig voor Hendrikje de Brave . . . Wat verschrikkelijk, hij was altijd zo goed geweest voor die Slet.“

Tante Friet: „Iedereen is juist gelukkig! Eindelijk kunnen we dat Stuk Stront voorgoed van de Kop van Jut trappen, hè . . . “

„E L F R I E D E !!!“

Kleiner Mecki….

Met foto graag van Mecki de Kleine . . . Het is een verjaardagscadeautje.

Nee, geen kevertjes of bloemen, behalve de klaprozen natuurlijk . . . , de bovenste foto is in Leiden gemaakt en ik kan hem misschien . . . , die lantaarnpaal is nog mooi antiek, dus die jatten we ook als tuin verlichting.

In die ouwe binnenstadjes kom je nog wel eens iets tegen, maar we willen zitten want de pizza’s bij Domino waren goedkoop en de hele stad lag vol met pizza dozen . . . We hadden kibbelingetjes met patat gescoord . . . Ik kon niet meer . . . Eerst op excursie met Hanneke en Hendrikje de Brave kon me natuurlijk weer nergens vinden. In Haarlem ook. Ik appen: „Ik zit voor het raam bij de Hema!“ Ik moest pissen, was op de Grote Markt bij de VVV en vroeg of ik even kon pissen . . . „Mevrouw, daar is de Hema, gewoon recht doorlopen.“

Hendrikje de Brave: „Dr benne wel vijf Hema`s in Haarlem.“

Tante Friet: „Klootzak! Ik kan niet meer op me benen staan!,“ en daar ging ze weer . . . , over de Grote Markt en links rechtdoor en bij de waag kwamen we elkaar tegen. „Ik sta voor het Teyler Museum,“ zei hij en wil meteen weg, anders mag ik weer een boete betalen: Fout parkeren, ik moet in de parkeergarage parkeren . . . “ Op het nippertje scheelde dat weer een meier en onderweg kregen we een stortbui . . . Die ons bijna van de weg af spoelde bij Halfweg . . . Nee, we waren niet naar IKEA gegaan voor een prakkie: We waren aan het overleven! Ik stiekem blij, dat ik niet met die jongen nog eens op sleeptouw moest in Haarlem . . .

We gaan nog eens naar het Frans Halsmuseum, Groot Heiligland 62, tel. 023 – 31 91 80 – Sinds 1913 gevestigd in het voormalige Burgerweeshuis = een 17e eeuws gebouw met vier vleugels, rondom een in de Franse stijl aangelede binnentuin. Er is ook nog een nieuwe vleugel voor moderne kunst. Dan zijn er ook nog dependances in de Vis-, & Vleeshal op de Grote Markt en de Sint Bavo is ook schitterend met een geweldig orgel . . .

Museum De Preekstoel in Haarlem hebben ze opgeruimd: Rommel uit de kerk . . . , wat nu dus moskeeën zijn geworden . . .

HET TEYLERSHOFJE AAN DE SPAARNE . . .

Effe klunzen tot ik een ons weeg. * http://www.einfachtilda.wordpress.com *

Amsterdam, woensdag 16,55 uur . . . Hollandse „Zomertijd“ . . .

VOOR BETTY IN SYLT

Ik was nog steeds fan van Theun de Vries en van hem heb ik de meeste boeken . . . Generatie van Mamma Jos en dat komt tweede hands allemaal op de markt … Dan ben ik hele lijsten aan het afstrepen en dan ben ik die lijsten weer kwijt.

Betty in Sylt: „En dan heb je ook nog eens alles dubbel.“ „Ach,“ zei Tante Friet, „dat valt reuze mee, want ik heb steeds weer `n nieuwe vlam …“

"Tussen Schore en Goes

Tussen Schore en Goes
woont een cyperse poes
die nauwkeurig de jaartallen kent
van Philips de Tweede,
Christina van Zweden 
en de Pacificatie van Gent.

En vraagt men die kat:
Vertel eens even wat
over Dante, dan doet ze `t direct, 
en als je haar vraagt:
Wanneer leefde de Maagd  
van Orléans? weet ze`t perfect. 

Maar vraag je een feit
uit de vroegere tijd,
zo bijvoorbeeld uit Hellas en Rome,
dan weet ze het niet, 
zodat je dus ziet:
haar ontwikkeling is onvolkomen.

Het is knap van die poes
tussen Schore en Goes ~
o stellig, daar gaat het niet om,
maar vraag je: Citeer`s 
een vers van Homerus
dan kan ze het niet. Dat is dom.
Annie M.G. Schmidt

Het gaat niet . . . Ik moet giga bites kopen . . .

Van Harte Gefeliciteerd dan maar zonder kattenfoto’s

Ik wilde dat egeltje jatten van * http://www.einfachtilda.wordpress.com * en dan kijk je zelf even, want ik moet daar even voor gaan zitten en het is nu al laat. Morgen, schrijf ik er nog wat kleine gedichtjes bij en dan stootte ik steeds me hoofd op „En toen ik verloofd was met Renee, hield ik zo van Hemingway . . . “ Kan ik dat kutding weer nergens vinden en dan moet ik het juist hebben, hè . . . Maar goed, ga even naar Mathildes blog. Zij maakt iedere dag een foto van de natuur . . .

Ze heeft een egeltje in de tuin . . .

KATTEMIE

Stelletje Zeikers bij WordPress: Die Kattemie begint opnieuw te schrijven. Natuurlijk, die Amsterdamse Kattemie had haar eigen tekst weg gedrukt.

Nee, Lulhannessen jullie hebben NIET al me concepten om zeep geholpen! ‚BEWAAR CONCEPT‘ staat er en dan bewaarde die Kattemie uit Amsterdam dit concept en dan pleuren jullie de algehele kluit weer onderste boven en op zijn kop. Iedere keer weer iets anders. „Mevrouw, gaat u lekker?,“ vroegen ze in San Francisco aan die Ouwe Kattenmie in Amsterdam.

„N E E !!!“

„Laat het er nooit, nooit, nooit, never-ever, ooit bij zitten.“

Winston Churchill

PISNICHTEN!!!

Stelletje klootzakken in San Francisco . . .

Dan moet die Ouwe Kattenmie vertrekken ergens ver weg in de natuur met haar katten. Gewoon, héél erg ver weg van de mensen, want als haar katten vrij en blij willen gaan en staan waar ze willen, heeft iedereen er last van , hè . . .

Een barende moeder poes in je achtertuin tussen de bosjes en onder de heg: Enig . . . ! Schattig! Oh, wat poezelig lief . . . Maar, zodra ze klaar is met baren: Wieberen met het hele gezinnetje . . . „Nee, daar beginnen we niet aan, hoor . . . Echt helemaal géén tijd voor! Straks komen de kleinkinderen, want ik ben oppas oma en géén kattenoppad! Moet nog even croissantjes & Chocomel voor ze in huis halen,“ zei ze tegen de vrijwilligsters van de Stichting Amsterdamse Zwerfkatten en stapte in haar auto . . .

http://www.SAZ.amsterdam

e: info@amsterdamsezwerfkatten.nl

SAZ * Vrije Geer 2 * 1066 EG Amsterdam * 020 – 619 03 57

Kattemie: „Een of twee honden dan . . . , kleintjes . . . ,“ vroeg ze heel voorzichtig. „FUCK OF!!! Moet je niet naar New Zealand? Canada, daar is ruimte genoeg in de vrije natuur, hè . . . Heb je bij je ontbijt hertjes en vosjes . . . , wasbeertjes op je veranda van je blokhut . . . Maar, die wilde kater van jouw terroriseert het hele eiland . . . Zo’n lief katje is een wolf in schaapsvacht . . . , vergis je niet . . .

Tijger-Mieppie – geboren in het vroege voorjaar van 1999 en laten inslapen op 16 juni 2020 „RUST IN VREDE ME LIEVE SCHAT!!!

„Héél erg hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag … , LIEVE BETTY!“

Zó, voor tante Friet het vergeet, hè! Ja, zo dement als een deur.

Zuletzt …

„Was het weer vergeten . . . ,“ zei tante Friet terwijl zij diep nadacht . . .

Betty in Sylt: „Je wilde die tabel van de kattenleeftijden op schrijven.“

M a u

  • Kat———…………..mens——————–katje——————–mens
  • 3 maanden = 5 jaar —————–11 jaar ==== zijn 60 mensenjaren
  • 6 “ = 10 “ ==========12 jaar„„` “ 64 „
  • 1 jaar = 15 “ ~~~~~~~~~~13 jaar****** “ 68 „
  • 2 jaar = 24 „~~~~~~~~~~ 14 jaar ~~~~~~“ 72 „
  • 3 jaar = 28 “ ~~~~~~~~~~15 jaar ~~~~~ = 76 „
  • 4 jaar = 32 „~~~~~~~~~~ 16 jaartjes jong is 80 in mens jaren!
  • 5 jaar = 36 “ & 17 kattenjaren zijn 85 mens-jaartjes.
  • 6 jaar = 40 “ & 18 “ “ 90 „
  • 7 jaar = 44 “ & 19 “ “ 95 „
  • 8 jaar = 48 “ & 20 “ “ 100 „
  • 9 jaar = 52 “ & 21 “ “ 105 „
  • 10 jaren = 56 “ & 22, dan zou ze nu nog leven en in het vroege voorjaar van 2021 honderdtien . . . Kijk, ze zegt het met haar oortjes, die lens is tè dicht bij, maar het was mijn prof. Fotomodelletje en nergens bang voor . . . Éénentwintig is voor een katje geweldig . . . De algehele Marcanti-katten-clan heeft zij ver overleefd . . . Haar broer bij Petra bij mij op de Kop van Jut was ook opeens weg . . . We denken, dat hij door honden of andere katers is opgejaagd en de Jan van Galenstraat niet had overleefd . . . Misschien, lag hij ergens gewond dood te bloeden in de bosjes . . . Daarom moet je je kat laten chippen, ook al is hij morsdood aangereden, hij kan gescannt worden en dan weten we iets . . .
  • Bij de egyptian magic waren het goden . . . , gingen gebalsemd mee het graf in . . .

Dus, in 2009 zat die kleine schat van me al over de helft, ze kon slapen waar ze wilde: Op elk plekje, in ieder hoekje, bij Hendrikje op bed of ze kwam bij mij, maar dan moest ik er op een gegeven moment toch weer uit en de slaapkamerdeur voor haar open maken . . . Ja, ze ging wat eten en drinken . . .

Pissen & Kotsen en Keutels Poepen

O, man! Ik zie d`r nog zó zielig zitten met haar staartje in de urine. Ze kon haar staart niet meer omhoog houden, alles werd vies en nat . . . Ze was niet dement, begreep heel goed, dat ze zo niet bij me kon kruipen . . . Ze had twee pisbakken en twee poepbakken, wat samen vier bakken zijn, maar op het laatst was ze de kluts wel kwijt en poepte ze onder de tafel of ze kotste onder me bed . . . Op haar manier hield ze rekening met mij en wilde ze de woning schoon houden . . .

Mocht je dure vloerbedekking in huis hebben, dan moet je er wel rekening mee houden, dat katten kotsen & sproeien . . . Op me keukenbank had ze ook één keer gepist: „Ik woon hier! Dit is mijn keukenbank . . . Gelazer in de glazen . . . ,“ is wat ze daarmee wil zeggen . . . Haar territorium, niet alleen de keuken, maar het hele huis, met het balkonnetje vooral was allemaal van haar . . .

Tant Friet had éénentwintig jaar een kat en om nu te kunnen zeggen: „Ze is doctorandus in de kattenkunde.“ Nee, echt niet! Ze zat met haar handen in haar haar, Hendrikje de Brave maakte in die lockdowntijd met de dierenarts een afspraak, die je ook liever zagen gaan, dan komen . . . Zij kreeg daar géén college . . . Ze wilde Tijger-Mieppie niet meer laten onderzoeken, om te weten te komen, wat er nu aan de hand was . . .

Elfriede, begreep niets van Tijger-Mieppie . . .

Me hele tabel zakt als een plumpudding in elkaar, als ik het publiceer.

Alzheimerkatje . . .

Tante Friet begint even met het belangrijkste: Tijger-Mieppie is 103 à 104 jaar geworden op de schaal van Richter . . .

De wetenschapper zijn er nog niet helemaal over uit. Sommige beweren dat twee kattenjaren gelijk staan met 25 jaren van een mensenleven en dan heeft Tante Friet wel even een calculator nodig, want haar dementerende, seniele hersen zijn niet meer in staat, om dat te berekenen . . .

Betty in Sylt: „Dan was Mieppie 2×25=50 x 21 = 1050 jaar geworden in haar kattenleven. Ze was in het vroege voorjaar van 1999 geboren. Mamma Jos leefde toen nog en vond het géén goed idee, dat je een katje nam . . .“

Wat voor Tante Friet ook een brug te ver was . . . Maar, wij hadden Marijntje, waar zij nog een foto van heeft met Mara . . . , dat zijn in het leven de leuke dingen en meer is er niet, geloof Tante Friet nu maar: ze hobbelt al wat langer mee, dan vandaag . . .

Stond Marijntje beneden te miauwen, dan lieten wij de wasmand zakken, waar ze in sprong, zodat wij haar naar boven konden trekken . . . Mamma Jos stond er niet alleen voor: Zij had twee mooie dochters die haar in het huishouden hielpen met de afwas en Marijntje. Toen Mara ook nog kwam, werd het een beetje te vol op één hoog 175 FerdinandBolstraat . . . Tante Friet dacht: Ik ga naar Zandvoort aan de Zee, dan hebben jullie van mij géén last. Maar goed: ho-re-ca bleef wel horeca waar ze volkomen werd uit gezogen . . .

Vijfentwintig kilo afviel . . .

Moet ik er een kutgedicht van maken: In Zandtvoord scheen iedere dag de zon, ze bleef er buffelen tot ze niet meer kon.

Gelukkig huurde Mamma Jos in Zandvoort, zodat ze iets te eten had, voor haar kinderen had zij haar allerlaatste dubbeltje over.

Die kleine schat kon lekker in het pierebadje spelen en spetteren tot de vloed opkwam, ze was de allerliefste peuter, wat staat als een huis.

Blijf er vanaf met jullie geile typhus-treiters, want ik ben in staat om jullie allemaal na vijftig jaar nog steeds te vermoorden.

Hilter had sterke vrouwen nodig, om het Derde Rijk waar niets meer van over was, weer op te bouwen.

Betty in Sylt: „Rustig nou!!! Het is veelste mooi weer weer . . .“ Bel 112! Dat Gestoorde Wijf maakt zich na vijftig jaar nog steeds kwaad!

Mag ik foto’s gaan downloaden? „Schrijven wil nog wel lukken,“ brulde ze arrogant . . . De rest . . . , ongestructureerd . . ., zonder begin en einde . . .

Oh, MAN!!!

Tante Friet komt er niet meer uit, haar fotobestand is propvol denk ze . . .

Peter: „Je moet giga-bites kopen!“

Dat brulde hij naar me vanaf Terschelling, klom helemaal naar boven in de Brandaris en begon een liefdeslied voor me te zingen. Echt waar!

Betty in Sylt: „Jij bent gek“ „Maakt géén flausaus,“ zei ze: Zij was gek geboren, altijd gek geweest, dat Gekke Wijf Van Amsterdam is gek gebleven tot ze uiteindelijk, als een normaal mens stierf . . . Dan kan dat gekke wijf blijven bloggen totdat zij één ons weegt . . .

Betty in Sylt: „Géén hond die je leest, zonde van hun tijd . . . Hierbij komt nog, dat je véélste gretig publiceert. Je moet het eerst eventjes laten rusten.“

„Nee!,“ schreeuwde Tante Friet, “ want het komt op als poepen en dan trek ik die hap ook minstens drie keer door.“

Betty in Sylt: „Doe effe normaal!“

„Oké,“ zei tante Friet en ging een foto maken van Miipi in het zonnetje.

E L F R I E D E

Altijd en overal problemen!

ELFRIEDE KATHARINA

„Doe rustig aan, dan breek het lijntje niet,“ zei ze op z’n visserslatijns, want ze was rustig begonnen aan die „Oude Man en de Zee‘ van Hemingway. Tante Friet heeft de vijfde druk van juli 2020 . . . , niet aan te slepen, want over de hele wereld in alle talen wordt hij nog steeds hartstochtelijk gelezen. Kijken of ik wat kwijt kan op wat tegels . . .

Poesjes hebben honger. Het is een prachtig boek: ingebonden, glanspapier, met schitterende illustraties van C.F. Tunnicliffe & Raymond Sheppard en waar het hier om gaat is, dat jullie even weten, dat ze op haar blog niet een beetje slap zit te ouwe hoeren . . .

Mevrouw De Laatbloeier . . .

Ze is haar nest aan het verschonen!

Die ouwe man heet Santiago en heeft beet, de aller grootste en zwaarste zwaartvis die ooit of te immer is/was gevangen . . . Bijna drie maanden op zee en hij werd al bespot en belachelijk gemaakt . . . Waar ken ik dat van, hè . . . Voor de katjes blijft er slechts: de kop en de staart over of mag ik dat niet verklappen . . .

Betty in Sylt: „Nee, dat mag je niet.“ „In de vertaling staat dat niet,“ zei ze en dat ze in de aap was gelogeerd. Ze wilde het rolgordijn tot op de vensterbank naar beneden trekken en trok hem uit zijn sponning. Ze had de keukentafel al helemaal schoon gemaakt, om de computer en alles te verhuizen naar de keuken, want de keukentrap moest er weer aan te pas komen, om samen dat rolgordijn weer op te hangen in zijn sponning . . .

Hendrikje de Brave: „Morgen, ik voel me niet zo lekker,“ en mevrouw de Laatbloeier is maar met haar slaapkamer begonnen. Vijftig jaar geleden deed zij in één dag vijf panden op de Leidse Kade. Nu heeft ze vijf dagen nodig, om een slaapkamer te doen. Het is dat de buren het even weten, dat zij niet voor eeuwig in haar pisnest ligt te meuren . . .

Stel je voor ze missen wat!

Haar rolgordijn is uit de sponning gedonderd.

Mooi? Ik heb Marieke Lucas en ben helemaal bij: Mevrouw De Laatbloeier met haar Hemingway loopt honderd jaar achter, hè … „Ja,“ zei Betty in Sylt, „als je pot maar schoon is.“

Precies: „Van boven bond, van onder stront . . . „

E L F R I E D E

Tijger-Mieppie 1999 – 2020

Tijger-Mieppie in de prullenbak, daar kon ik ook uren naar zoeken en ik zal je bloggen, dat ik met zoeken meer tijd kwijt ben, dan met schrijven: Ik zoek veel & langdurig, pieker veel, maar me vingers kunnen vlugger typen dan me verstand kan denken. Daarom maak ik ook heel, veel typefouten . . . Kost ook ontzettend veel tijd, want na drie dagen opnieuw weer alles zorgvuldig door-lezen, kom ik toch steeds weer iets tegen . . .

Wat een lekker dikkertje, hè . . .

Boven op de boekenkast, de vloerbedekking ging er uit en toen hadden we alles betegeld, zeg maar . . . Kon de boekenkast weer op zijn plek . . .

Gôh, ik heb hier wel gewoond, hoor . . .

SONY DSC

E L F R I E D E

Niks . . .

Ik dacht natuurlijk meteen BINGO!!! Daar benne de emmers stront, tante Friet kan er op wachten . . . Maar helaal pindakaas: Me uitgelichte prakkie op me Hemingwayblog. Ja, valt reuze tegen, hè . . .

Ik … , tante Friet dus . . . , is aan het blog-klooien, oké . . .

Een paar foto`s . . . , ja . . .

Toch nog gelukt en dan ga ik nu catorogiseren

Ik schrijf dus en wat nu?