Ausdauern

Het centrum van Amsterdam heeft zijn langste tijd gehad: Kades en bruggen storten in . . . , oer oude bomen moeten wijken . . . , auto verbod, maar het sterft er nog steeds van de drugstoeristen . . .

Op tv was ook iets op BBC 2, om 21.00 uur . . . , de documentairereeks ‚Saving live at Sea‘, die ik dus volg . . . Maar, vanavond niet . . . Ik heb eventjes géén zin in ellende . . . Nee . . .

En hoe download ik nu iets moois uit de zee?

Hoe doe ik dat???

Volgens Bartje moet ik er zes hebben, wat doet ik verkeerd?

SONY DSC

Aan die chique grachten is al veel vertimmerd in de loop der jaren. In de tijd dat het vervoer met paard en wagen ging, werden die straten en bruggen dus gebouwd . . . Ik kon er amper overheen fietsen, liep naar boven en wilde dan opstappen bovenop de brug en dan lopen ze pontificaal voor je wielen . . . , auto’s in de file . . . Ik slingerde van de stoep tussen de Amsterdammertjes door weer op de weg en die tijd is geweest . . . Ik ga me hometrainer afstoffen . . .

E L F R I E D E

Non Fictie

„He was an old man who fished alone in a skiff in the Gulf Stream and he had gone eighty-four days now without taking a fish.“ Eerste zin uit Hemingway’s short novelle: ‚THE OLD MAN AND THE SEA‘ …

Hij was weer terug van weg geweest en tante Friet had een natte rug: Heel de kamer eerst gestofzuigerd, toen kon ze de bank naar voren schuiven voor wat armslag en daar dook ze in die stofnesten, die er eeuwig blijven liggen en tussen de katten-, & kookboeken lag Ernest te verstoffen. Hij is wel in het Engels en Derrick zou zeggen: „Oké, dan kan je meteen je Engels ook een beetje afstoffen.“ Maar, ik kijk even bij de Slegte of ze daar een Hollandse vertaling voor me hebben, dan kan ik die er naast leggen, anders schiet het niet op met tante Friet . . .

Dus . . . , tante Friet op de Moeder-mavo deed Engels en wilde die ‚Ouwe Man op Zee‘ van Hemingway op haar lijst hebben, maar . . . Ja, vijftig jaar geleden . . . Nee, toen was ze nog géén moeder en ook nooit geworden, maar die trut bleef wel boeken kopen . . .

„Leuke verkoper?“

Tante Friet: „Je haalt de woorden uit me mond! Zó hebben we allemaal een tik van de malle molen en omdat zij het niet zo doet als haar bloglezers, want die doen het allemaal stukken beter, ken ze meteen bij het grofvuil, MET HAAR OUWE MEUK . . . Ze zit er echt niet mee:

It is the story of my life!

Van Hemingway heb ik ook nog hele ouwe boeken van voor 1950, met illustraties en harde kaft. Tante Friet kocht ze tweede hands voor vijf guldens en nu wil ik ze nog voor géén 500,– euro’s kwijt, de titel is ‚OVER DE RIVIER EN ONDER DE BOMEN‘, in MCMLXXV uitgegeven in het Nederlands en in New York de eerste druk in 1950 met de titel: ‚Across the river and into the trees‘ . . .

Ja, neemt die ouwe trut mee naar het Grofvuil.

Ik wil die Ouwe man op Zee persé lezen, omdat ik me afvraag hoe hij zich in leven hield. Zijn vrouw kon niet even een prakkie voor hem opwarmen en hem zij biertje brengen . . . Waarvan leefde hij . . .

„Hij vocht met de elementen, zou jij ook moeten doen en effe opstaan uit dat stinkende grove vuil . . . “ Tante Friet dacht al: Waar blijft die LUL?

E L F R I E D E

In Papa We Trust!

Bill Clinton

Hij had een mooie rooie kater die Bill Clinton hete en loop niet te eikelen met me, die dingen verzin je niet. Hij schreef héél, véél brieven en al die brievenboeken wilde ik persé hebben . . . Lezen is weer een ander verhaal. Ook van Jan . . .

Peter: „Jan Slauerhoff.“

Tante Friet: „Ja . . . , in boekwinkels lukte het me wel, om geld uit te geven, hoor. Maar, met nieuwe schoenen of zo iets . . . , dat vond ik nou weer zonde van het geld . . .

„We kunnen nooit naar oude dingen terugkeren of proberen uit iets weer „de oude kick“ te halen of dingen terug te vinden, zoals we ons die herinneren. We hebben ze zoals we ze ons herinneren en dat is ook heerlijk en we moeten verder en andere dingen zien te krijgen, omdat de oude dingen nu nog slechts in onze gedachten bestaan.“

Ernest Miller Hemingway, Parijs 1923

Ik kan dus die ouwe van hem op zee niet terug vinden . . . Komt goed. Ik dacht kopen is één ding en dat was heerlijk en nu lezen in deze kuttijd …

Ik wor echt gek! Altijd . . . , moet ik eerst het hele huis overhoop halen, als ik een boek zoek en ik word daar zó giftig van:

„IK HEB HET GODVERDOMME!“

Peter: „Doet effe normaal! Kijk even naast je bed . . . „

Zijn schrijfmachine en een klein beetje schrijver heeft altijd een kat en ga het niet beter weten, want dan kom ik effe . . . Kleine kutletter, hè . . .

Ik gaat afwassen. Is dat normaal genoeg?

E L F R I E D E

Tijger-Mieppie

Me blog van 19 augustus 2020, met de titel ‚HELP!‘ sprong er met kop en schouders uit . . . Maar, naar me beste & mooiste blog kijkt géén hond, dus gaat ik gewoon lekker verder met me geklooi . . .

Moet jij even opletten!

Godverdomme!

Niet te geloven . . . – Tante Friet . . . , maak je niet dik!

Hij vergat wel de hofjes in Leiden, die met dat Molentje is Leiden en de hofjes zijn in Haarlem. Ben benieuwd of er nog meer komt.

Peter: „Vroeg die nieuwe editor van WordPress niet aan je hoeveel hofjes van Leiden je kwijt wilde.“

Tante Friet: „Nee . . . Ja, een punthooft van hier tot Tokio . . . „

Peter: „Misschien dacht de computer: Je zit aan het strand van Katwijk aan Zee en blijf daar dan ook en spring niet steeds van de hak op de tak. Dan zit je Leiden en dan weer in Lisse met je bollenvelden en opeens weer met je hofjes in Alkmaar, Haarlem & Amsterdam, dat kennie we niet bijbenen.“

Tante Friet: „O! Gôh . . . , nieuwe computer kopen, denk je?“

Wat ik nu weer deed, dat zie ik pas als ik het publiceer . . .

E L F R I E D E

Voor Peter

Kijk, zelfmoord plegen, daar wordt je niet vrolijk van, maar het ergste vond en vindt ik nog steeds, dat Ernest Hemingway het op zijn éénenzestigste deed . . . Jezus Christus! Dan kom je net kijken en het grote verschil met hem en mij is dus, dat hij toen al zijn Nobelprijs in de wacht had gesleept en ik begon pas meer dan tien jaar daarna . . .

Zijn grote Amerikaanse thema’s waren: liefde, oorlog, verlies en wildernis, zoals jagen, boksen daar hield Ernest ook van en vrouwen dus . . . Al het andere doet er niet zoveel toe, want tot op de dag van vandaag lezen ze hem nog steeds met rode oortjes, hè . . .

„Ja . . . , “ beaamde Peter: „SEX SELLS!“

Zijn grote voordeel nummer één was, dat hij een man was en géén duffe huismus . . . , hij had een avontuurlijk leven en daarvan smulde de mensen en het gaf hem status ook nog . . .

Dus, waar is die trut mee bezig? Ga lekker breien, hè . . .





Ik kijk even of ik nog een uitgelichte foto kan weergeven, dan probeer ik maar weer op goed geluk de ‚Voorgeformatteerde‘

Amen

Even kijken of ik het nog een beetje maar kan, hè . . . Ja, na vier jaren bloggen. Wat een trut, hè . . . Ook haar kattenfoto’s zijn hopeloos en te erg voor woorden: Kutwijf met haar katten! Ondertussen ben ik er doodziek van . . .

Oké … , dus die klassieke tools elke keer weer opnieuw er tussen voegen er ziet een muziekje tussen . . . Noord-Hollandse Polders (1) Dus, ik kan polders van Noord-Holland er tussen voegen, maar er gebeurd weer helemaal niks . . . 

Onder in beeld moet je het aanklikken en dan komt het op het beeldscherm. Ooit had ik daarmee gegoocheld . . . Nu nog het ‚Uitgelichte beeld‘ . . .

Het kinderfeestje was het meest bekeken . . .

Tablauwtje werkt niet en deze lettertype krijg ik ook graties en voor niets cadeau ... Laat maar ... Wel moet ik twee keer per dag oefenen, anders kan ik het helemaal niet meer . . . 

Spinnen

Ik had ze gedownload . . . , die spinnen . . . , waarom weet ik ook niet meer . . .

Ja, lekker, hè . . .

EINDELIJK!

ZO DEMENT ALS EEN DEUR.

Ik las in de krant dat J.Maarten A. Biesheuvel is overleden. Hij is éénentachtig geworden en vond het zo wel welletjes, dus ga ik alles lezen . . . Was hij ziek? Geen idee, hij rookte wel véél en had vijf katten met een hond . . .

Met Maarten ’t Hart gaat gelukkig alles goed. Hij viert zijn vakantie in de tuin met een klein glaasje wijn . . . , ja héél erg gereformeerd . . . Thuis, is hij het gelukkigst, heeft er alles bij de hand en hoeft niet zo nodig naar de Makediven of Tahiti en ik ook niet . . .

Nee, dat vatten ze niet, is te hoog gegrepen . . .  Gewoon thuis, zonder stress . . . , wat rommelen . . . , pizza’tje . . . , bloggen . . . , lezen en de was ophangen, ’t is meteen droog met dit warme weer . . . , muziek luisteren kan niet, heeft die Eikel hier boven me last van . . .  Ja, wel open voor hem gedaan: Hij had online wat besteld en daarvoor is die trut dan weer wel goed, hè . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

 

IK WIL BIJ JE BLIJVEN

In de zomer zat ’t kleine Dikkopvlindertje op een blauwe korenbloem zich op te warmen in Niedersachsen . . .

„Ik neem ze alle vijf en je hoeft ze niet in te pakken,“ zei Betty in Sylt . . .

♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥

Tante Friet wilde OP DE KOP VAN JUT schrijven . . . Maar, de eerlijkheid gebied, dat bij ons in Holland dergelijke zeldzame exemplaren zijn uitgestorven. Sterker nog: In Amsterdam komen amper vlinders voor, soms fladdert er ’n witje bij de buurvrouw in de tuin, die er vlug weer uitfladderde  . . .  Mijn vriendin Heidy schreef ’t op haar blog: * http://www.Puzzleblume.wordpress.com * Zelf heeft ze er géén erg in hoe poëtisch ze soms kan zijn:

„De Kieviten vliegen noordwaarts,“

schreef ze verleden jaar in het prille begin van de lente: ik had er kippenvel van en dacht: Dit is de titel voor me debuutje . . . Ongetwijfeld ’n schitterende titel, net zoiets als: ‚Een vlugt regenwulpen‘ van Maarten ’t Hart . . .  Maar, nu de rest nog . . . Dan stop ik met bloggen, want twee dingen te gelijk gaat niet. Ik doe ook nog ’t huishouden, daarnaast moet ik op me dieetje letten . . .

In feiten is dat nog ’t gemakkelijkste, om over te bloggen: „EET ALLEEN MAAR GROENTEN EN VEEL FRUIT!!! Ja, trek door die hap!“ Kost je helemaal niks . . . , cadeautje voor de buren die door alle gaatjes gluren, hè . . .  Kunnen ze alles meteen 100.000 keer beter weten, want god-o-god-oh, God, zeg! Wat doen ze hun best, want bij haar daarboven stinkt ’t altijd & eeuwig alleen maar naar vis uit de magnetron. Had ik Tijger-Mieppie maar iedere dag vis uit de magnetron gegeven: Gewoon puur natuur . . . Ze zou nu nog leven, omdat Raoul dacht, dat haar niertjes op waren . . .  Alleen haar hartje klopte nog, verder was ze te zwak, om nog op de bak te gaan . . . Me kleine keutel denkt dan: Laat ik maar liever sterven, want ik trek het niet meer . . . Tante Friet moest haar laten inslapen, haar hartje bleef kloppen . . .

Zo lief! Alsof ze wilde zeggen in lichaamstaal:

„IK BLIJF BIJ JE . . . ,

IK WIL NOG LANG NIET WEG!!!“

„Knuffel me & knuffel me nog meer???“

„IK BEN NOG WARM EN RUIK NOG LEKKER NOOTACHTIG.“

„Me hele leven lang klopte me hartje alleen voor jou & Hendrikje . . . 

IK BLEEF BIJ JE . . .“ 

pexels-photo-192384.jpeg

Foto door David Savochka op Pexels.com

Rot jij op!

Betty in Sylt gaf me een complimentje: „Je had éénentwintig jaar voor haar gezorgd, dat is echt waar geweldig goed van jou,“ dat zei ze . . .  Ja, soms dan spreken we elkaar via de telefoon en ’t liefst bel ik haar elke dag, maar zij werkt nog steeds keihard, want niemand komt het haar brengen . . .  Ik zou ook wel eens willen weten of zij een AOW’tje krijgt . . .  Ze is met de heer Schroeder getrouwd en is zij dan automatisch gedocumenteerd, met een Duitse nationaliteit . . . Zij was in Nederland geboren in 1948 en daar was ik zelf bij en weet nog, dat Nelleke me onmiddellijk van de hooiberg trapte en mamma Jos uit haar kraambed stapte en met me naar ’s-Hertogenbosch fietste vanuit Vlijmen . . . Me arm zat in een zwachtel en niet in het gips . . . , dus ’t viel nog mee . . .

Wel jankte ik heel erg . . . , in het Duits . . . , want een elleboog uit de kom doet erg zeer en die verpleegster of assistente ging toen al over haar nek . . .  Erg, hè . . . , me moeder had ’t helemaal verkeerd gedaan voor de Tweede Wereldoorlog. Ze had eerst naar dat ziekenhuis in Den Bosch moeten fietsen, vanuit Amsterdam, om aan die verpleegster te vragen of ze met mijn vader verkering mocht hebben.

Verpleegster in Den Bosch: „Fuck off Trut! Ik geil op hem en rot jij op!!!“

Toen, die Oosterrijker aan de macht kwam in Duitsland was opeens iedereen fout tot op het bot, tot op de dag van vandaag . . . „Nein, wir wuste aber gar nichts und wir auch nicht und wir hatte damals auch kein Fernsehn im Haus . . .  Solch eine Scheisse!!!“

„Meer, dan vijfenzeventig jaar onrecht poets je niet in één keer van de plaat,“ riep ze vertwijfeld naar Aletta Butterman, ’n trouwe bloglezeres . . .  „Ja, dat gaat op den duur ontzettend in je genen zitten . . . , ’t schuurt altijd en overal . . . Weet je . . . ,“ wat dat aangaat snapt tante Friet die allochtonen wel . . .  We zitten in het zelfde schuitje . . . Hollanders! Alleen . . . , als ze aan je kunnen verdienen . . .

Ja . . . , ik ga ’n bakkie doen: 16.45 uur . . . , ze was weer niet op schema, hoor . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Zen

„Allemaal de schuld van dat Kanker-Kut-Wijf,“ zei die Trut op twee hoog . . .

„Hoezo, dat nou weer,“ vroeg Peter in Groningen.

Grote bek

Toen zij daar kwam wonen aan de Kostverlorenvaart, voeren er, tot zo ongeveer 1995, nog ijsbrekers door de vaart, als ze ’t nu anno 2020 over ijsbrekers heeft, die de vaart open hielden, denken ze: Dat Kanker-Kut-Wijf is niet helemaal tof … „Hé MONGOOL!!! Doe effe normaal?!?,“ schreeuwen ze tegen je en die Ouwe Kut was weer lastig, hoor . . .  Oh, wat is dat Kanker-Kut-Wijf weer nadrukkelijk aanwezig, daar zit géén hond op te wachten . . . Sneeuw . . . , sneeuw dus . . . , kennen ze alleen maar van de wintersport. Dat Kanker-Kut-Wijf hoopt van harte, dat ze allemaal hun poten breken en in het corona-virus stikken met hun giga, grote bekken . . .

Dit is Zaandam, Schermerhorn, De Rijp en dat groene huisje met tuintje stond in Wormerveer . . .  Voor die antieke huisje zocht me man even een parkeerplekje en dan wilde ik tegen David in Ontario/Ganada zeggen: „Polders zijn droog gemalen meren.“ Ik zelf vind het nog steeds ingewikkeld: De molen maalt ’t in de Boezem en rondom de polder ligt de ringvaart, waarop je kunt varen . . . Nu zijn er ijzer-sterke elektrische gemalen.

Een grote smoel is héél normaal in de Hema bijvoorbeeld. Je denkt: Nu heb ik toch ’n zekere leeftijd. Vroeger, toen keken wij daar met respect tegenop . . .  Ik wil er wel met Allette over praten, als ik het niet vergeet, over die botte ombeschoftheid bij jonge mensen . . .

Deze opnames zijn van woensdag ochtend, 15 juli 2020, 6.45 uur . . . * Hollandse tijd . . . * Kruising: Bilderdijkgracht/Westerlijkmarktkanaal en de Kostverlorenvaart in stadsdeel: Westerpark * AMSTERDAM * Holland *

♥   ♥   ♥   ♥

Wat een rust, hè . . .

P1050358Toen ik later op de dag bezig was in de keuken: hoor je de filé in de vaart ronken: De Beltbrug stond open, de hele Jan van Galenstraat is dan ook één lange & grote file . . .

„Ja . . . , we benne met Zen bezig, hè . . . ,“ zeg er wat van Tèring-Kanker-Kut-Wijf?!?

P1050382

Eind 2020 kan je er ’n appartementje kopen of huren voor € 2000, — per maand, wel voor 55 plussers, hè . . .  Het oude van dagen tehuis (helemaal vergeten hoe het heette) kon ’t niet meer bolwerken: De manager verdiende te weinig . . . , er waren géén keukenhulpen en als je ’t niet op tijd kon redden met je rollator en je had al in je broek of Tena Lady gescheten of gezeken . . . , mocht je niet op het knopje drukken voor hulp . . .  Nee . . . , zoekt ’t zelf maar uit met je stijve poten . . .  De Zorg is op! Als ’t niks oplevert, kan je de pleuris krijgen . . .  Dus, zak lekker door je stront met je AOW’tje . . .

E   L   F   R   I   E   D   E