Poesjes voor Betty in Sylt

 ♥ Aan dr. prof. Maarten van Buuren in emeritaat ♥ 

„Hij zal nu wel ’n oud en krakkemikkig mannetje zijn geworden . . . “ zei Elfriede, maar ze wilde toch van die laatste twee ijscoups snoepen, met dr. prof. Maarten van Buuren, de zeerweledele lieve hooggeleerde Heer in emeritaat, mijn professor in ruste dus . . .  Wat nooit zal gebeuren . . . , omdat het te veel gedoe is. We blijven voor altijd „vrij gezellig alleen“ . . .  Ze krijgt zelfs geen mailtje van hem, als hij in Amsterdam op de Keizersgracht nog wel, of in de Hermitage aan de Amstel, weer een college geeft en iets vertelt over de Oosterse filosofieën . . . , waar echt géén enkel touwtje aan is vast te knopen en daarzo aan de Amstel kan je in het museum restaurant ook even zitten. Nee, we hoeven niet persé helemaal naar de Hallen aan het Bellamyplein . . .

Ouwe Lijk op Krukken

Altijd het zelfde liedje: Honderden mensen op Facebook die vrienden met me willen worden . . , Bloggers die ’t echt, héél, erg gezellig zouden vinden, om me te ontmoeten . . .  Ik wil ook wel een retourtje Utrecht nemen, om hem daar in ’n ijssalon te ontmoeten . . . Kortom, ik ga echt waar, nooit ooit meer ergens naartoe voor een excursie, of stads wandeling, lezingen . . .  Op dat Ouwe Lijk op Krukken zit niemand te wachten . . .

Maar, hoe hij daar stond . . . , hoe hij daar stond te vertellen . . .  Iedereen hing ademloos aan zijn lippen . . .  Die filosofieën over al die Boedha’s en Zen is niet iets om te begrijpen, maar ’t is één beleving . . .  Je moet je er in onderdompelen, daarom denk ik, dat ik toch Kung Fu ga doen, als die corona toestand is versoepeld . . . , met ’n vaccin, naar wij dachten. Want, als ik het krijg, wil ik meteen dood. Moet ik drie maanden aan zo’n beademingsapparaat? Daarna, meteen ’t verpleeghuis in, met alle soa’s die er zijn, inclusief HIV . . . , in de vurige hoop dat ze er héél erg snel komt te overlijden . . .

Kung Fu heb ik fysiek, maar vooral geestelijk héél erg nodig! Gewoon . . . , één uurtje per week me eigen helemaal lens vechten: 1,2, en BAM! 1-2-3 en BAM! BAM-BENG-BENG-BAMMMMMMMMMMMM! Knog out! En terwijl ik dat doe, spring ik drie meter hoog IN DE LUCHT . . .  Trap ze allemaal voor hun KANKERTREITERS . . .

Ja, tante Friet ziet ze in ’n deuk liggen, totdat dat Ouwe Lijk op Krukken ze allemaal in hun treiter spuugt!

Bel 112

Jos van den Linden: „Hoe is ’t met je? Moet ik weer langs komen? Ik wil je psychologisch wel masseren, hoor . . . “

„Die Turkse Nieges naast mij belt 112 niet meer,“ zei Elfriede. „We weten nu wel dat zij, die Turkse Trut van Troje naast Elfriede dus, met ’n smarthphone in haar klauwen loopt tè pronken. Kan ze onmiddellijk 112 bellen, ja . . .  Het Grote Gevaar voor de maatschappij, maar hoe gemeen, gevaarlijk en vooral vals de algehele maatschappij altijd voor Elfriede is geweest, daar vegen we onze stinkende reten mee af . . .

E   L   F   R   I   E   D   E