IK WIL BIJ JE BLIJVEN

In de zomer zat ’t kleine Dikkopvlindertje op een blauwe korenbloem zich op te warmen in Niedersachsen . . .

„Ik neem ze alle vijf en je hoeft ze niet in te pakken,“ zei Betty in Sylt . . .

♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥

Tante Friet wilde OP DE KOP VAN JUT schrijven . . . Maar, de eerlijkheid gebied, dat bij ons in Holland dergelijke zeldzame exemplaren zijn uitgestorven. Sterker nog: In Amsterdam komen amper vlinders voor, soms fladdert er ’n witje bij de buurvrouw in de tuin, die er vlug weer uitfladderde  . . .  Mijn vriendin Heidy schreef ’t op haar blog: * http://www.Puzzleblume.wordpress.com * Zelf heeft ze er géén erg in hoe poëtisch ze soms kan zijn:

„De Kieviten vliegen noordwaarts,“

schreef ze verleden jaar in het prille begin van de lente: ik had er kippenvel van en dacht: Dit is de titel voor me debuutje . . . Ongetwijfeld ’n schitterende titel, net zoiets als: ‚Een vlugt regenwulpen‘ van Maarten ’t Hart . . .  Maar, nu de rest nog . . . Dan stop ik met bloggen, want twee dingen te gelijk gaat niet. Ik doe ook nog ’t huishouden, daarnaast moet ik op me dieetje letten . . .

In feiten is dat nog ’t gemakkelijkste, om over te bloggen: „EET ALLEEN MAAR GROENTEN EN VEEL FRUIT!!! Ja, trek door die hap!“ Kost je helemaal niks . . . , cadeautje voor de buren die door alle gaatjes gluren, hè . . .  Kunnen ze alles meteen 100.000 keer beter weten, want god-o-god-oh, God, zeg! Wat doen ze hun best, want bij haar daarboven stinkt ’t altijd & eeuwig alleen maar naar vis uit de magnetron. Had ik Tijger-Mieppie maar iedere dag vis uit de magnetron gegeven: Gewoon puur natuur . . . Ze zou nu nog leven, omdat Raoul dacht, dat haar niertjes op waren . . .  Alleen haar hartje klopte nog, verder was ze te zwak, om nog op de bak te gaan . . . Me kleine keutel denkt dan: Laat ik maar liever sterven, want ik trek het niet meer . . . Tante Friet moest haar laten inslapen, haar hartje bleef kloppen . . .

Zo lief! Alsof ze wilde zeggen in lichaamstaal:

„IK BLIJF BIJ JE . . . ,

IK WIL NOG LANG NIET WEG!!!“

„Knuffel me & knuffel me nog meer???“

„IK BEN NOG WARM EN RUIK NOG LEKKER NOOTACHTIG.“

„Me hele leven lang klopte me hartje alleen voor jou & Hendrikje . . . 

IK BLEEF BIJ JE . . .“ 

pexels-photo-192384.jpeg

Foto door David Savochka op Pexels.com

Rot jij op!

Betty in Sylt gaf me een complimentje: „Je had éénentwintig jaar voor haar gezorgd, dat is echt waar geweldig goed van jou,“ dat zei ze . . .  Ja, soms dan spreken we elkaar via de telefoon en ’t liefst bel ik haar elke dag, maar zij werkt nog steeds keihard, want niemand komt het haar brengen . . .  Ik zou ook wel eens willen weten of zij een AOW’tje krijgt . . .  Ze is met de heer Schroeder getrouwd en is zij dan automatisch gedocumenteerd, met een Duitse nationaliteit . . . Zij was in Nederland geboren in 1948 en daar was ik zelf bij en weet nog, dat Nelleke me onmiddellijk van de hooiberg trapte en mamma Jos uit haar kraambed stapte en met me naar ’s-Hertogenbosch fietste vanuit Vlijmen . . . Me arm zat in een zwachtel en niet in het gips . . . , dus ’t viel nog mee . . .

Wel jankte ik heel erg . . . , in het Duits . . . , want een elleboog uit de kom doet erg zeer en die verpleegster of assistente ging toen al over haar nek . . .  Erg, hè . . . , me moeder had ’t helemaal verkeerd gedaan voor de Tweede Wereldoorlog. Ze had eerst naar dat ziekenhuis in Den Bosch moeten fietsen, vanuit Amsterdam, om aan die verpleegster te vragen of ze met mijn vader verkering mocht hebben.

Verpleegster in Den Bosch: „Fuck off Trut! Ik geil op hem en rot jij op!!!“

Toen, die Oosterrijker aan de macht kwam in Duitsland was opeens iedereen fout tot op het bot, tot op de dag van vandaag . . . „Nein, wir wuste aber gar nichts und wir auch nicht und wir hatte damals auch kein Fernsehn im Haus . . .  Solch eine Scheisse!!!“

„Meer, dan vijfenzeventig jaar onrecht poets je niet in één keer van de plaat,“ riep ze vertwijfeld naar Aletta Butterman, ’n trouwe bloglezeres . . .  „Ja, dat gaat op den duur ontzettend in je genen zitten . . . , ’t schuurt altijd en overal . . . Weet je . . . ,“ wat dat aangaat snapt tante Friet die allochtonen wel . . .  We zitten in het zelfde schuitje . . . Hollanders! Alleen . . . , als ze aan je kunnen verdienen . . .

Ja . . . , ik ga ’n bakkie doen: 16.45 uur . . . , ze was weer niet op schema, hoor . . .

E   L   F   R   I   E   D   E