Stuntelstaub

>>> Op de Kop van Jut <<<

Er staan treurwilgen langs het Westerlijk Marktkanaal, en ze breken gewoon af als ze top zwaar zijn, enneu . . .  Op de Marcantilaan zeiken ze ook over bomen en beplanting die tè dicht op ‘t balkonnetje komt en dan gaan die wijven te keer met elkaar, als een stel wilde katten . . .  Ik ruik al bloed . . .

Met Tijger-Mieppie tussen me knieën en toen waren ze aan de overkant weer druk bezig. Géén idee! Er is hier altijd herrie met of zonder Perry . . .  Zij beneden ligt in ‘t Lucasziekenhuis en haar buurman moet helemaal uit de Oekraïne komen, om zijn heg te snoeien . . .

 Driekantige Verbandwikkel

„Hendrikje is even een luchtje scheppen . . . , “ riep Friet naar Betty in Sylt. „Gisteren, parkeerde hij zijn auto tegenover Mamma Jos d’r flat, de aller laatst aan de Europaboulevard, aan het Amstelpark. Hij moest even kijken of hij nog een jongentje was, dat zegt hij dan: „Ik moet effe pissen,“ maar ’t is gewoon een nicotine junk . . .  Die Kanker-Slet kan er  uren over praten met haar huisarts . . . , hij is allang gelukkig, dat ze zijn stront opruimt. Ze bleef zitten . . . , die Kanker-Slet was te moe, om de auto uit te stappen, de deuren open te gooien, om de camera die zij zorgvuldig al had opgeborgen weer te voorschijn te halen. Kortom: Je kan niet meer via Mamma Jos haar balkon de Amstel zien: Vol! Tot aan de A-9 en die Kanker-Slet vroeg aan Hendrikje of dat bejaarde woninkjes waren . . . , weet zij veel. Ze komen die Kanker-Slet echt niets vertellen, ze krijgt ook niet ‘t Amstelveense Nieuwskrantje in de bus . . .

Hendrikje de Brave: „Tante Pietje heeft daar achter gewoond . . . “

Kanker-Slet: „Waar? Wie is tante Pietje? Van vaders kant of hete ze Dorst van achteren?“

Hendrikje de Brave: „Daar achter ergens aan de A-9 woonde me opa met vader . . .  Ze hadden nog een echte waterput. Poepen deed je in de sloot en je waste je in een teiltje. Voor de A-9 moesten ze oprotten . . .“

„En . . . , tante Pietje,“ vroeg die Kanker-Slet, „weet ik niet meer,“ zei hij . . .  „Ze zal wel dood zijn.“

Kanker-Slet: „Ja . . . , zo gaan die dingen geruisloos voorbij . . . , “ er viel een lange stilte. Toen ze vervolgde met: „Met Betty repeteer ik het steeds weer opnieuw: tante Marie had Rika & Nellie . . . , toch . . . “

Betty uit Sylt: „Nelleke hete ze,“ zei ze alsof ze er gewoon bij was geweest was . . . Nelleke, dat kleine krengetje pleurde Elfilein meteen van die hooiberg af, daar in Vlijmen 1948 . . .  Welkom in Brabant, hè . . .  Daar speelde we tussen, op & in ’t hooi . . . Het was maar ’n heel klein duwtje en je glee zo naar beneden en daar lag Elfilein met haar linker elleboog uit haar kom . . .

Mamma Jos liep op alle dagen van jou of je was er al, want ze fietste helemaal met me naar Den Bosch . . . Een arts had haar elleboogje weer netjes op zijn plaats gezet en als ze hem rustig in zo’n driekanten verbandwikkel hield, deed het geen pijn meer . . .  Een meisje van amper vier . . .  Ja, ze had alle Joden vergast.

  • Veeg je reet er mee af en het kan me niet schelen, dat ik niet helemaal kosjer ben of rabbinaal ben goedgekeurd . . . , als Betty in Sylt het maar begrijpt . . .

Kortom: „Zolang, als deze Kanker-Slet nog leeft, is de Tweede Wereldoorlog nog lang niet afgelopen. Hij had ’t over . . .  Dus . . . , over 1942 . . . , gewone jongens die zich kwamen aanmelden met hun rugzakje . . . , für die Entlösung in Polen – Toevallig wist deze Kanker-Slet, dat Hitler met Staling ’n ’Niet AANVALSVERDRAG‘ had ondertekend. Moet ik het opzoeken en fotograferen? Oorlog is oorlog en als ze het niet aankonden, om elke slet te verkrachten, nadat ze de rest hadden ‚kalt gestelt‘ konden ze hun geweer inleveren, dat waren er 12 van de vijfhonderd man . . .

Dus . . . , hang je nek in een lus uit de brievenbus . . .

Nee, zo gewoon waren die jonge jongens niet . . .  Ralpf heet hij en woont in Datteln: http://www.dao-weg.de . . . , z‘n blog heet „Stuntelstaub“ . . . , euh . . . Wacht effies . . . ‘Blütensthaub’ . . .  De Blütensthaub van zonnebloemen of hadden die zaden en pitten?

Het is zo‘n geitenwollensokkentype op een yogamatje en lach godverdomme niet . . .  Hij is echt héél goed, want ik leer van hem orde te scheppen in me chaos, dus stop ik maar met typen en begin aan me ‘Klimafreundlich Frisches Gemüse’ . . .

  • Nog effe wat. „Trek nauw door die hap!,“ begon Yvonne meteen al hysterisch te gillen en dat Kanker-Wijf dacht: Laat maar, alleen al het feit dat ze er nog is, is al te veel voor die roombotergeile hypocrieten . . .  En, meteen hoor! Kanker-Wijf met een stroopwafelijsje . . .  „Neem er nog één Trut!!!“ Gegiechel aan alle kanten van Hoofddoekjes . . . „Trut neem er nog ééntje met drie bollen.“
E l f r i e d e

P1040459

E L F R I E D E