HANSIE UIT SPAARNDAM

Heel, heel erg lang geleden woonde er in Spaarndam een jongen, wiens vader sluiswachter was.

Toen hij ’n jaar of acht oud was, mocht hij van zijn ouders pannenkoeken gaan brengen naar een oude, blinde man, die eenzaam in de polder woonde . . . Het was een mooie middag in de herft toen Hansie Brinkers, zo heette die jongen, met ’n pakje op weg ging. Hij bleef wel een uur lang bij de oude man, die dat erg gezellig vond.

Toen Hanssie terug liep over de dijk merkte hij dat het water hoger stond dan anders … , en hij dacht er aan hoe boos het water zou zijn op die stevige sluisdeuren van zijn vader. Hij moest er niet aan denken, dat het water ooit eens door de dijk zou breken, de sluizen vernielen en het vruchtbare land overspoelen … Wat zou de wraak van het water op zijn vader groot zijn!

Al fantaserend liep hij verder en keek af en toe eens om naar het huisje van de oude, blinde man, waarvan de glazen gloeiden in het rood van de ondergaande zon, alsof alles in lichterlaaie stond. Hansie Brinkers merkt wel aan de zon, dat hij te lang was weggebleven en dat zijn lange schaduw niet meer op het gras viel.

Toen hij er flink de pas had ingezet, hoorde hij iets dat hem stokstijf stil deed staan. Het was het geluid van siepelend water. Hij liet zich van de dijk afglijden en onderaan vond hij een straaltje water, dat niet over … , maar door de dijk kwam. Een gat! EEN GAT IN DE DIJK! Als het water daardoor bleef stromen zou het gat steeds groter worden, totdat de dijk het op die plaats zou begeven. Als het niet onmiddellijk gestopt zou worden, zou een ramp Spaarndam en de wijde omgeving treffen. Bijna onwillekeurig stopte hij zijn vinger in het gaatje en het water hield op met stomen … 

In het begin koste het hem geen enkele moeite om het water tegen te houden, maar op den duur raakte hij verkleumd door het natte gras en de vochtige nevel die laag over de weilanden en het water lag. Hij begon heel, erg hard om hulp te roepen: „H E L P !!!  HELP ME!!! VADER!!! MOEDER! HELP ME!!! !!! !!!“ Maar niemand die hem hoorde … Niemand waagde zich zo laat nog op de donkere dijk. Hij werd hoe langer hoe kouder en stijver en een scherpe pijn trok door zijn vinger, door zijn hand en op den duur door zijn hele lichaam … Weer riep hij om hulp en om zijn moeder. Maar zijn moeder had de deur en de luiken al lang gesloten en zich voorgenomen haar zoon morgen eens onder handen te nemen, omdat hij bij de oude, blinde man was blijven slapen. Hansie klappertande zo erg, dat fluiten hem niet meer lukte. Toen bad hij God om hulp en besloot ten einde raad daar tot de volgende morgen te blijven.

De hele lange avond en nacht bleef hij tegen de dijk aan gedrukt zitten. Hij probeerde niet te slapen en een bijtende pijn van koude en kramp maakte zijn lichaam gevoelloos. Die nacht scheen eindeloos te duren. Maar … , toen de nieuwe dag aanbrak, kwam er een pastoor over de dijk die de hele nacht aan het bed van een stervende had zitten waken. Hij vond Hansie Brinkers en begreep aan welk onheil men was ontsnapt.

Uit: ‚Volks verhalen uit noord-, en zuid-Holland‘ Hansie Brinkers van Saarndam verscheen voor het eerst in: ‚Hans Brinkers, or the silver skates‘ 1865 door Mary Mapes Dodge, een Amerikaanse schrijfster van gedeeltelijk Nederlandse afkomst. Deze zelf verzonnen sage, waarin Hans Brinkers een personificatie van de Nederlandse jeugd voorstelt, vinden we in 1867 in de Nederlandse bewerking van P.J. Andriessen – ‚De zilveren schaatsen‘ een schets uit het Noord-Hollandse Volksleven‘.  Door de vele herdrukken, o.a. met illustraties van Charles Braakensieck, werd dit verhaal ook in Nederland zeer populair. Ook werd het boek in het Frans, Italiaans en Noors vertaald. Was in het verhaal steeds sprake van Haarlem als lokatie, in ‚Een nieuw verhaal naar het oude boek van Mary Mapes Dodge‘ door Margreet Bruijns in 1954 (ik was toen 10 jaar) werd Spaarndam voor het eerst genoemd, waar sinds 1950 een beeldje van deze ‚waterheld‘ door Grada Rueb op de Woerdersluis te vinden is … P1010817
* Op de Kop van Jut * dinsdag 17 april 20118 *

E L F R I E D E 

www.friedabblog.wordpress.com Leave a Reply

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s