KUTWIJF VAN 95 KILO.

Alles van  ‚GUERLAIN  de  Paris‘  zijn mijn lievelings geurtjes maar  S H A L I M A R   spant toch wel de kroon.

Ik hoop van ganse harte dat . . . , dat Kapsones Geval, van hiernaast mij . . . , dit even tot zich neemt, kan ze zich vijf keer in haar graf omdraaien van haat, nijd, jaloezie, kift, kinnezinne en nog meer verbeelding . . .
Ik denk . . . , dat ze die woning hebben gekocht . . . Die Types, die dus goedkoop een sociale huurwoning kochten, lopen nu 100.000 kilo meter naast hun schoen en denken dat ze God Alla & Nog Machtiger zijn . . .

Die Zakkenwasser boven mij, staat niet meer te eikelen op zijn balkonnetje, als hij van hun renovaties last heeft: „IK GA ER WERK VAN MAKEN, ZODAT JULLIE VAN DIE WONING AF MOETEN!“ Ja . . . , met zo’n zeikerige, jankerige slijmstem en toontje waar je alleen al . . . , misselijk & doodziek van wordt . . .  Alleen al,  als die KLOOTZAK boven mij z’n bek open gooit . . .

Het kwartje viel. Iedereen . . . , behalve wij dan, want we wilde vluchten . . . , op de Kop van Jut had zijn woning van Ymere gekocht . . .

„Zeikjurk!“

Ze waren de boel aan het uitbaggeren, ‚t is nu weer rustig.

Hiernaast zijn ze zo-nu-en-dan-nog aan het boren & timmeren, maar er is gewit en geverfd, nieuwe keukenkastjes en een kook-eiland zijn geplaatst en de Kringloop heeft alle ouwe meuk meegenomen.

P1040355Maandag, 14 juli 2019, gepoept, nuchter & naakt: 94,9 = 95 kilo!

Dat ‚ZEIKWIJF VAN 100 KILO‘ zit in het archief van 22 juni 2019 en ik wilde nu beginnen met de volgende ronde, omdat die „Seniele“, „Gestoorde“, „Infantiele en Incontinente Mongool“ vijf kilo was afgevallen. 

De boze buitenwereld in koor: „GADVERDAMME! DAT VALT VIES TEGEN, ZEG!!!“

gray scale of lemur

Foto door Skitterphoto op Pexels.com

E L F R I E D E

E L F R I E D E

„Ruim eerst je kamer op en dan je hart.“ Jeff Jordan

DSC_0734Was er iemand geïnteresseerd in Mieppies slaapplekjes of de troep die ik nog moet opruimen?

Ik had nog negen plekjes in de aanbieding, maar als ik niks van Betty uit Sylt hoor, laat ik nog wat troep zien …P1030208Ik kon uit het raam hangen en had die pispak gefotografeerd, er zwemmen dus goudvissen in en die reiger vreet ze op … Ja, vandaar dat raster … Maar goed, dit is dus het achtertuintje van me beneden buurvrouw op de begaande grond.

Wanneer Truus schrijft, dat ze op de Kop van Jut letterlijk en figuurlijk in een pishoek zit te klunzen, is zij niet helemaal koosjer en dat is volkomen logisch:

Als niemand ’t begrijpt … , als ze dat niet snappen … , dan is Truus gestoord. 

Logisch toch …

Ik zelf snap het ook niet hoor, maar ik zat tussen al die troep en had nergens last van. Hoe krijg ik die troep weg?

Betty uit Sylt: „Gewoon beginnen, alles kan weg en dan ruim je doos voor doos op.

F: „Ik heb gewoon alles achter de bank gepleurd, maar voor de Paas wilde ik wel alles gelapt en gestreken hebben. Ik zoek ook een boek, kan niet eens in die kastjes kijken en Sonja Bakker ligt in de onderste doos voor de spiegel in de gang, dus naast de badkamer deur … Leuk, hè …“

Gisteren ging Friet stemmen op de Partij voor de Dieren, onderweg sprak zij twee dames aan, die ze uit het stembureau had zien komen. „Wel op de Partij voor de Dieren, hè!,“ riep ze amicaal. „Dat gaat niemand wat aan …, waarop ik heb gestemd,“ zei die Trut van Troje en ze voegde er nog aan toe, dat`t privé was. Ik draaide me eigen om, was dat hele wijf al weer vergeten … Even gezellig ’n babbeltje maken … Jezus! Friet weer in de bocht! Ik zou bijna gillen: „Bel 112!“ 

Wedgwoodplate? Straks vreet ze d’r eigen stront nog op: Friet durf niks meer …

E L F R I E D E

 

 

 

Krokusjes

De aanvliegroute naar Schiphol over de Kostverlorenvaart met heftige condensstrepen in V-tekens, want ze kruizen elkaar en dan wacht Friet met spanning op de botsing. Voor ze het met d’r seniele dementerende verstand vergeet: Deze krokusjes zijn van 2019 in week 8, dit . . . , (xxx), piep-pieperdepiep-piep. . . , uit Amsterdam-Oud West had ze gisteren op zondag 24 februari gefotografeerd.

Betty uit Sylt: „Waar?!!!? Ik zie geen condensstrepen …“

Friet: „Oké … , volgende ronde … En toen … “

Betty: „Was je accu leeg.“P1030106

Friet: „Hendrikje de Brave had toch gelijk: Marcantitorens zonder e in de ie … Ik blijf gewoon Marcantielaan schrijven, want dat vindt ik chique . . .  Betty uit Sylt woont in de Middelste steeg. Wel in ’t oudste houten huis van Sylt & het is strikt verboden om nog huizen van hout op Sylt te bouwen . . .  Nou ja . . . , en als je nu zoveel geld hebt, dat je héél Sylt kan kopen?

Betty uit Sylt: „Friet! Ga lekker wild kamperen in je trekkerstentje op de Bosplaat: Val je lekker af, hè . . .  Je moet dan eerst helemaal naar Groningen zwemmen om wat  boodschappen te halen, want je kan daar géén pizza’s bestellen . . .  “

Dit is dus de Marcantielaan en gelukkig slaapt Friet niet boven de laan, want dat had voor het zelfde geld ook zo maar gekund . . .

Er is nog één parkeerplaats vrij onder het Marcantiplein en op het dak werd gebarbecued . . .  Dus, voor vijfduizend euro’s per week kan je ’n appartementje in de Marcantitorens huren, maar dan moet je wel vlug zijn . . .

Betty uit Sylt: „Ja, anders kan ik nergens meer parkeren . . . “

Friet: „Nee, vol is vol . . .  Mocht je echt willen komen, dan passen we er wel ’n mouw aan en dan slaap je in mijn bed, want ik heb alles al geregeld.“P1030121Hè . . . , hè . . . , ik heb lang op deze leuke jongen moeten wachten: ze waren gezond bezig. Naast van de Marcantitorens links …

Betty uit Sylt: „Ja . . . “

Friet: „Dus, aan de rechterkant als je er voor staat in de Jan van Galenstraat is het Marcanti College en links de ingang van de Marcantielaan . . . “

Friet: „Recht tegenover het FOOD CENTER AMSTERDAM. 

Kat in bakkie!

E L F R I E D E

 

Voor prof. dr. M. van Buuren

Friet: „Het is al donker, Mieppie roert zich en ik ga wat voor haar klaarmaken, om 17,15 uur . . . Of ik begin aan me zuurkoolstappotje met `n Hemaworstje, waar je aderverkalking van krijgt . . . Langzaam … , heel erg langaam maak ik dus op, wat ik in huis heb … Daarna ga ik vega … Hendrikje de Brave dus niet, die was jl. donderdag met zijn broers nog hele grote biefstukken aan het grillen …

Maarten: „Italiaans toch?“ „Ja, dat zegt hij … , ze gaan gewoon grillen!“

Op een gegeven moment werd hij zó ontzettend zwaar, dat hij nog amper kon vliegen …

Mooie foto’s dacht ik zelf:

Hopenlijk begrijpt de hoogweledelzeergeleerde heer prof. dr. Maarten van Buuren, waarom ik bloggen mooi vind … Met foto’s kan je ook een verhaal vertellen. Alleen lukt het nu even niet . . . Weet zelfs niet meer welke gracht dit is. Maar, kan het blind terug vinden. 

SONYKlokgeveltje, opnieuw gerestaureerd met veel licht, lucht en ruimte … Het lijkt oorspronkelijk, maar daarvoor ziet het er te nieuw uit … DSC

Oever van de Maas . . . SONY DSC

Ik kan niet vinden wat ik zoek, dus …

IJmuiden en ik ga naar bed. Ik zocht De Otter . . . , aan de Kostverlorenvaart.

E L F R I E D E

LAY-OUT-OUT-OUT OUT!!!

Gezellig weertje weer, maar Friet heeft last van de zon …

Yvonne: „Dan schuif je toch je gordijnen dicht, gewoon je gordijn dicht schuiven Friet, effe je gordijn dicht schuiven … Friet, als je je gordijn dicht schuift heb van de zon geen last meer, doe je gordijn dicht Friet . . . “ En, Friet dacht: Je hebt zo van die wijven die alles honderd-duizend maal beter weten en nu zal ik haar eens uit haar droom halen.

Friet: „Sinds 1984 woon ik hier al „Schat“ zonder gordijnen en houw nauw eventjes die smoel dicht of ik kom hoogst persoonlijk even bij je langs . . . “

Hendrikje de Brave: „Houw het nu . . . RAMMMPDAAAAAAAAAAAAMP!“ En, de buren moesten zich er ook weer mee bemoeien de politie was al onderweg.

„Wat wilde je nu,“ vroeg Bertus. Ze wilde het duurste huis van Amsterdam kopen en was ook haar euroteken kwijt . . . Ze probeerde wat en meteen alles naar de kloten . . . , foto’s kan ze ook niet terug halen . . . , en dat is echt pure ellende . . .

Wat heeft dat wijf een grijze rotkop! Ze is te stom om een euroteken te vinden. Kortom, zij kan niet op deze manier bloggen en ze heeft er al zes, wil ze allemaal houden. Sterker nog: Zij maakt er nog zes bij: De Di Maestro periode, de professor dr. emirandus Maarten van Buuren periode, drs. Maarten 't Hart tijdperk en van hem kocht ze slechts wat boeken en mocht wat geld uit de geldautomaat trekken. In de Kinkerstraat was hij nog niet ontploft en toen dat oude lijk terug kwam, om cash te kunnen betalen, kreeg zij meteen helemaal gratis erbij, zijn hele huwelijkse leven over zich heen gestort . . .   Ja, waarom koopt die trut voor vijfendertig euro's in één keer zoveel boeken, hè . . .  Omdat, die kankerkuttreiterteringtrut met haar stomme achterlijke grijze kankerharses verstand heeft van zakendoen: Je koopt één gloednieuw boek voor vijfendertig euro's, ja . . .  Valt het kwartje? Duurde effies, hè ... 

Betty uit Sylt: „Jezus! Laat je niet door iedereen zó opnaaien! Pakeer die teringbende en doet effies ’n bakkie. Heb je nog een slapend poesje? Dan kom je een beetje tot rust . . .

Mieppie, geboren in ‚t voorjaar van 1999 en op 5 oktober 1999 begroef ik me moeder op Sylt.

Alsof het gisteren was, al het overige zijn alleen maar ergernissen, dan met die en dan weer met die . . . „Ken ik effe ’n koppie thee zetten?,“ vroeg Friet.

Betty uit Sylt: „Een slapend poesje wil ik zien . . . „

Chocolade cake in laagjes met de zelf gebakken kerstappeltaart van Betty uit Sylt . . .
Je ziet wel me flits. In Japan zijn ze nog gekker, als dan alles volmaakt is gelukt . . . „Breken ze het kapot?“ Ja, ik denk bijgeloof, want zodra je naast je schoenen gaat lopen, val je in het zwarte gat . . .

E L F R I E D E

Zadelpijn en ander damesleed

Menno: „Hoeveel woog je gisteren in volle bepakking?“

Elfriede: „106 kilo en toen ik weg ging was er ’n pondje af!“

Menno: „Dat bedoel ik; je moet er keihard voor werken, alleen de zon komt voor niks op.“

Elfriede: „In ieder geval ben ik volkomen en totaal gesloopt en alle schroefjes zitten los. Het is nu 18.00 uur . . . , ik ga wat rauwkost maken. We zullen ‚t wel zien, als ik zondag of maandag weer op de weegschaal sta . . .  Tien jaar geleden kon ik er nauwelijks mee leven en nu kan ik letterlijk en figuurlijk . . . “

Menno: „Laat iedereen lullen! Luister naar je lichaam, want ik weet als géén ander waartoe jij in staat bent . . . “

Efriede: „Afvallen: Eitje! Het er afhouden, is weer een heel ander verhaal. Maar ja goed ‚t zal wel verbeelding wezen . . .“

Menno: „Komt goed! Kom naar HealthCity, dan heb je  géén tijd om te piekeren, want daar worden die oudjes helemaal gek van …  Ga wat te eten maken en vergeet je witte was niet!“

Elfriede: „Hoe wassie ook al weer: Een gezonde geest in een gezond lichaam?“

Menno: „Hè, hè . . . , ik dacht al: WAAR BLIJF JE?“

Elfriede, vrijdag 10 juni 2016

 

Opnieuw proberen

♥ ♥ ♥ Op de Kop van Jut ♥ ♥ ♥

„WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG!“

Nederlands spreekwoord

Al meer dan vier weken niet geblogd . . .

Ja, ik ben het helemaal verleerd . . . , kan het niet meer . . . , met heel veel moeite pers ik er vijfenveertig woorden uit . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

Annie

♥   Op de Kop van Jut   ♥   Westerpark   ♥   A M S T E R D A M   ♥

Het is nog steeds januari . . . , dus . . .

vehicles on road between high rise buildings

Foto door Craig Adderley op Pexels.com

Dat grote ei

„Wie heeft dat grote ei gelegd? ze Hannekedoe de haan. / Wie heeft dat grote ei gelegd? Wie heeft dat toch gedaan? / Heb jij dat ei gelegd, Cato? Of jij, Marie? Of Kee? De kippen keken heel verbaasd en zeiden allemaal: Nee, / wij leggen wel ereis een ei, maar niet zo vreselijk groot, / we zouden het niet kunnen ook, al sloeg uwé ons dood.

Kom, kom, zei vader Hannekedoe en trok een streng gezicht, / een ei wordt altijd eerst gelegd, voordat het ergens ligt! / Dus iemand heeft dat ei gelegd, of is het een ei van de koe? / Of is het een ei van de olifant, zei vader Hannekedoe. / Of is het ei van een kangoeroe, of is het ei van de struis? / Of is het ei van de locomotief, of is het gewoon abuis?

Toen zei de kip Cato verlegen: Zusterkens, vooruit, we gaan er maar op zitten en dan komt er wel wat uit, misschien gewoon een veulentje, of anders een busje vim. Toen klommen ze allemaal op dat ei, het was een hele klim.

Daar zaten ze met z’n allen, zeven kippen op een ei en Hannekedoe de haan, die klom er zelf persoonlijk bij. / Ze gingen zo gezellig aan het broeden, alle zeven, maar na een uur ze Hannekedoe: Het gaat een beetje kleven . . .

En toen, na nog een uurtje zitten kregen ze ’t in de gaten. / Ze merkten dat ze aan elkander vastgesmolten zaten. / Ze sprongen op en zagen dat het ei geen ei meer was, / daar stonden ze verdrietig in een kleverige plas.

Het was een suikerei geweest, wie had dat nu gedacht, / een suikerei dat gisteren door de bakker was gebracht. / En Hannekedoe de haan heeft toen alleen nog maar gezegd: Het is Geen Goede Kip geweest, die zo’n ei heeft gelegd.“

Annie M. G. Schmidt

E   L   F   R   I   E   D   E

 

MANHATTEN BRIDGE

♥  Op de Kop van Jut  ♥  Westerpark  ♥  A M S T  E R D A M  ♥

♥♥♥

person wearing foo dog costume

Foto door Vladislav Vasnetsov op Pexels.com

Donderdag wasdag

Vandaag heb ik echt géén minuutje tijd! Ik ben bij de kapper, ’n meier aan het verdienen, wat een vijf dagenplan is, uitkammen . . . , wassen . . . , conditioner laten intrekken . . . ,  de conditioner uitspoelen . . . , föhnen . . . , weer uitkammen . . . , watergolven . . . , wat er meestal bij inschiet, omdat ik ’n schone harses al voldoende vind . . .  Toch, voorzichtig zijn met zo’n natte harses . . .  Ja, vooral in de winter: Ik lijk wel gek!

Gia brug over het IJ

Wij bouwen in Amsterdam tunnels onder het IJ door . . .  Maar, zo’n grote Amerikaanse Manhatten Bridge over het IJ . . .  Ik dacht effe . . .  Zo’n gia brug naar de polder is ook niks . . .

E   L   F   R   I   E   D   E

97,5 kilo

adorable animal cat cat face

Foto door Pixabay op Pexels.com

♥ ♥ ♥ ♥

♥  OP DE KOP VAN JUT  ♥  WESTERPARK   ♥  AMSTERDAM  ♥

Pokkenwijf hoort ze neuken

Friet is de „feestdagen“ zonder kleerscheuren door gekomen en helemaal niks aangekomen.

Kinnesinne klotst overal weer tegen de plinten en de afgunst gutst met bakken tegelijk van de trappen door het hele trappenhuis vanaf vier hoog tot in alle kelderboxen . . .

Spuugzat & Kotsmisselijk!

Toen Frietje zich stond te douchen, dacht ze er ernstig over na, om ’t douche gordijn dag-en-nacht over haar balkonnetje te hangen, want van die IK-OOk-BITCHES hiernaast haar, daarvan is ZIJ meer dan kots-kots-en-kots-misselijk . . .

Ze komt ze op de trap tegen en dat hou je onmogelijk tegen, krijgt ze ook meteen te horen, wat ik allemaal heeft te moeten:

„JIJ JIJ JIJ-JIJ-JIJ-JIJ-jIJ MOET NIET ZO SCHREEUWEN!!!“

„IJ-JIJ-JIJ-JIJ-JIJ-JIJ-JIJ MOET JE GROTE BEK HOUDEN!“

Het hadden Godverdomme me kleinkinderen kunnen zijn, qua leeftijd!

Net zo lang jennen & treiteren van alle kanten, totdat de vlam in de pan schiet. Wat zo geil is aan Friet: Zij heeft zo’n lekker kort lontje, zit meteen boven op de kast. Kortom: altijd feest met die ouwe incontinente teef van hiernaast . . . Dus, die „lieve schatten“ hun „lieve grote meiden“ MOETEN zelfs van hun ouders kankeren-treiteren-en-sarren, ze geven zelf het „goede voorbeeld“ & heb niet de moed hun heilige, magische bruiloft, in de katholieke kerk door de Paus zelf ingezegend, te verzieken . . . , verder doen ze alles zwart!!!

Heel normaal in de bouw, zó ontzettend geil & stoer vooral  al die gansterboys . . .  Nee, het zijn géén Grote Jongens, lijkt er niet op . . . 

Met 100.000 X ’t betere werk in haar BH!!!

E  L  F  R  I  E  D  E

Aan Maarten van Buuren & alle buren die geil mee kunnen gluren

Dus, tijdens Sail2020 in augustus varen er 50 tallships de stad binnen door het Noordzeekanaal en over het IJ.

Schrijf in je agenda en kom kijken via de                      Outlook ⇓ Amsterdam ⇓

„Nee, hij heeft geen zin,

IN  EEN  GEZELLIGE  VRIENDIN.“ 

Elfriede Heinzel

„Wat?!?“

Maarten: „Een tweeregelig gedichtje bestaat niet.“

Friet: „Loop niet aan me harses te eikelen: Nu, bestaat het wel. Ik heb wel wat van Annie M.G. Schmidt, uit: ‚DIE  VAN  DIE  VAN  U‘. Helemaal gedundrukt door van Oorschot: ISBN 9789028260429 voor de liefhebbers of de Idioten zoals ik:

http://www.vanoorschot.nl

„Maar . . . ,“ zei Friet, „zij schrijft gedichten van minstens twee pagina’s, als het er niet meer zijn, zoals: ‚Het prenatale‘, wat meer ’n eenakte is van zeven pagina’s en dan struikelt ’t algehele mongolen orkest over dat te lange hemd van Annie, hè . . .“

„Begin gewoon, want ik wil het graag eventjes lezen. Doe maar . . . ,“ zei Maarten plotseling . . . , „zó gezellig van Annie.“

 „HET  PRENATALE
Het doek is dicht en voor het doek staat een juffrouw
JUFFROUW:  Ze hebben mij nooit gevraagd, zo een dertig jaar geleden: „Juffrouw, wilt u geboren worden, ja of nee,  ’k heb eigenlijk nooit begrepen, waarom ze dat niet deden, en nu ’k er over nadenk, zeg ik: hee, daar had toch iemand moeten zijn, in het prenatale, een ambtenaar met vleugeltjes zo achter het loket, die had gezegd:
Het doek gaat open
AMBTENAAR:  Juffrouw wilt u op aarde nederdalen, of blijft u voor de zekerheid maar liever in uw bed?
JUFFROUW:  Tja, kijk eens hier, voordat ’k eraan begin, wat houdt het in, mensen, wat houdt het in?
AMBTENAAR:  ’s Kijken, vijf, zes, zeven, maart, april, u wordt in mei geboren als u wil.
JUFFROUW:  Dus ’t kan? Geboorte is nog niet beperkt?
AMBTENAAR:  Ooo neee! Maar ja, geboren worden is niet ieders werk.
JUFFROUW:  En ik kan niet heen en weer? Zo als forens?
AMBTENAAR:  Ga nou gauw weg, juffrouw, je loopt je lens. Nou … , als een mens geboren wordt, als regel, krijgt ie een hokje en een stempel en een zegel. Uw pa is … , katholiek én al uw ooms, dan blijft u wel uw hele leven rooms, maar als uw pa p.g. is een tante, dan blijft u meestal ook een protestante, en als uw moe het over ‚arepels‘ heeft, dan eet u arepels zolang u leeft, maar zegt uw moeder: „toost en kaviaar“, dan eet u kaviaar, zo gaat dat daar, en bent u per ongeluk neger of jodin, dan negeren ze u het graf wel in.
JUFFROUW:  Meneer, ik weet het, het is laf, maar dan zie ik er liever van af. Dag meneer.
AMBTENAAR:  Dag juffrouw.
De juffrouw loopt weifelend weg, maar komt dan toch terug . . . 
JUFFROUW:  Meneer, ik wou toch eigenlijk nog even informeren.
AMBTENAAR:  Ja, wilt u nou geboren worden, ja of te nee?
JUFFROUW:  Ik g’loof het wel, ik dacht, ik zou d’r iets van kunnen leren.  〈Ik begin al in me broek te pissen.〉
AMBTENAAR:  En … , onder welke invloedssfeer, er zijn er namelijk twee. Wat wilt u dus, het oosten of het westen?
JUFFROUW:  Dat ligt er aan, meneer, wat is het beste? Is ’t westen beter dan die and’re kant?
AMBTENAAR:  Ik ga niet stoken, dame, ’k ben geen krant. In ’t oosten staat een kerel met een pook.
JUFFROUW:  In ’t westen niet? 
AMBTENAAR:  Ja zeker, dame, ook. Alleen die pook in ’t westen is wat dikker, maar hoe ’t ook mag zijn, u krijgt op uw flikker.
JUFFROUW:  Maar waarom hebt u dan hier dit bureau, en waarom stuurt u ons? Dat risico . . . 
AMBTENAAR:  Ach, ’t risico is niet zo geweldig, kijk, uw retour is tachtig jaren geldig, en komt er … , nou … , een middelgrote bom, dan bent u voor altijd al hier weerom.
JUFFROUW:  Maar kan ik niet als eskimootje gaan?
AMBTENAAR:  Dat kan juffrouw, dan eet u altijd traan.
JUFFROUW:  Of als lieveheersbeestje misschien?
AMBTENAAR:  Afdeling ‚Kruipend‘: Loket zeventien.
JUFFROUW:  Wat moet ik dan meneer, zo al met al . . . 
AMBTENAAR:  Nou ja, ’t heet niet voor niets een tranendal.
JUFFROUW:  Meneer, het lijkt me een straf, ik zie er maar liever van af. Dag meneer.
AMBTENAAR:  Dag juffrouw.
De juffrouw gaat langzaam weg
AMBTENAAR:  Juffrouw nou u toch hier ben, mag u wel ’s even kijken, u kunt over die schutting hier de hele wereld zien.
JUFFROUW:  Ik vind het zo van boven af een grote kermis lijken.
AMBTENAAR:  Och ja juffrouw, welja juffrouw, dat is het ook misschien. Die grote blauwe vlekken zijn de zeeën, kijk hier de Alpen, daar de Pyreneeën.
JUFFROUW:  De zon schijnt op de sneeuw, de bomen ruisen, ‘k zie witte schepen op de meren kruisen.
AMBTENAAR:  dat is Parijs, die kleine lichtjes daar.
JUFFROUW:  Kijk, de terrasjes op de boulevard. 
AMBTENAAR:  En daar, nee dame, daar . . . , ligt Amsterdam, kijk ginder rijdt de Haarlemse tram, da’s Scheltema, ze zitten weer te luieren.
JUFFROUW:  O kijk die mensen over ’t  Damrak kuieren.
AMBTENAAR:  Daar loopt uw pa . . .  (ja, ás u wilt juffrouw) uw moeder wil wel, kijk es even . . . , nou!
JUFFROUW:  Ik hoor muziek, kijk bankjes in ’t plantsoen, meneer, meneer ik zal het toch maar doen.
AMBTENAAR:  Die kant uit dame.
De juffrouw neemt haar tasje en gaat hoopvol weg. De ambtenaar roept haar terug.
AMBTENAAR:  Een ding moet ik u nog raden: rem af bij spijkerpaden.“ 

Annie M. G. Schmidt

E   L   F   R   I   E   D   E

 

Voor de hooggeleerde emeritus prof. dr. Maarten van Buuren

♥ ♥ ♥  TUIMELEN  &  TIPPELEN  OP  DE  KOP  VAN  JUT  ♥ ♥ ♥

Makkelijk is het niet om te beginnen.

Ga naar blog; ‚MOKUM‘ van 2 december 2015, daar schreef ik van Simon Carmiggelt ’n geinig Cursiefje over. Toendestijds, spaarde Friet die schuin gedrukte columns in Het Parool van Simon, heeft ze nog steeds – alleen is het erg lastig, om erbij te komen. Eigenlijk is deze blog zéér privé en valt hij onder de categorie: ‚KIKKER GAAT FIETSEN‘ of ‚Over het leed dat leven heet‘.  ISBN 978 904770123 1, door Maarten van Buuren in 2008 gepubliceerd bij uitgever: L E M N I S C A A T.  Hij beschreef zijn depressiviteit.

Elfilein

Je begint in Amsterdam er zó opgewekt en vrolijk aan, huppelt blijmoedig naar je klasjes. Frietje was toen amper vijf en werd nog liefdevol Elfilein genoemd. Nauw . . . , in de Gerard Doustraat zagen ze dat toch echt wel, heel erg anders . . . , hoor . . .  Elfilein sprak géén Nederlands en liep meteen al vijf jaar achter! Ja . . . , dat is pas echt geil . . .  Zo stom van Friet: Zij  speelde nog in de zandbak, was zich nergens, ergens van bewust . . . , werd door iedereen & alles getreiterd, was overal waar ze ging of eventjes bleef staan al héél, erg snel te veel en werd altijd enorm gepest . . .  Vooral door die Suffige Juffies tot de derde klas, daarna zat die temeier in ’n schippersinternaat . . .  Daar lag ze zes dagen in de week twee maal daags op haar knieën . . .  „Waarom ben je er niet gebleven Trut?,“ vroeg de buurvrouw.

Friet: „Na me veertiende begon ik twijfelachtig te menstrueren, maar me tieten hadden nooit ooit iets voor gesteld . . . , dus moest die Besmetbak ophoepelen. Tot je vijftiende kon je bij die nonnen terecht en dan waren ze klaar met je . . . “

Maarten: „En, die schipperskinderen dan?“ Frietje zei: „Je moet uit het klooster bij de nonnen. Oprotten, zodra je géén kind meer bent, want dan beginnen vooral meisjes erg onzedelijk te worden.“ „Ja,“ zei Maarten, „in hun ogen, omdat ze zelf zo pervers zijn.“

P1040895Kortom: Het ging van kwaad tot nog erger.

Douwe de Vries: „Er moet dertig kilo vanaf. Volgende patiënt!“

Friet: „Dokter! Het is nooit ooit ‚and never‘ nog goed met me gekomen. Helemaal nooit!!! Petra, uw geweldige regelteef! Je moest in haar optiek eerst meer dan 55 graden koorts hebben, liever nog op sterven na dood zijn, zo niet . . . , dan regelde zij ’t wel héél eventjes, wat vooral niet te lang mocht duren: Obesitas van die Besmetbak . . .“

Eindelijk, was ’t dan toch toegestaan, om eventjes met mijn eigen huisarts Douwe de Vries te spreken en toen schreef hij ongeïnteresseerd, geheel onleesbaar en vooral zeer verveeld op ’n briefje, dat ze oefeningen moest doen, fietsen en zwemmen . . .  Hij zei niet: „Ga lekker zwemmen, dat is beter voor je gewrichten.“ Die trut ging naar All-Sport in 1995 . . .  Ja, die trut fietste helemaal naar Amstelveen! Wat ’n geweldige achterlijk wijf, hè . . .  Naast haar aan ’t Westelijk Marktkanaal, over de Wiegbrug in de Jan van Galenstraat kon ze ook naar ’n sportschool, hun flyers lagen iedere week bij haar in de brievenbus. Maar nee, die Besmetbak was in beweging, hoor . . . , en ze fietste helemaal door ’t Vondelpark naar de Amstelveenseweg, voorbij de Kalfjeslaan de Amsterdamseweg op, via de Keizer Karelweg en voorbij de A 9 naar de Van der Hooplaan . . .  Dan ben je toch echt gestoord hoor, met je officiële overgewicht etiketjes van je huisarts . . .

Friet gaat naar bed, ’t is al erg laat en ze is moe . . .

De professor wilde dus géén gezellige vriendin, vele lieve studentes wilde zelfs voor hem koken, wassen & strijken . . . , iedereen viel op hem . . .  Na ’n lezing hingen ze allemaal, letterlijk en figuurlijk om zijn nek, dat was wringen & dringen. Maar, hij wilde eindelijk rust aan zijn kop en ’n lekker bakkie troost . . .  Ze vertelde wel, dat ze naar de Hallen ging op ’t Bellamyplein, dat was haar buurtje naast de Ten Katemarkt . . . Hij keek haar alleen maar aan en iedereen hield hem tegen . . .  Nee, niet met zo’n Besmetbak . . .

Kijk op zijn website: http://www.prof. dr. Maarten van Buuren.nl/books . . . ,

http://www.Maarten van Buuren.nl/books

sliced fruits on tray

Foto door Trang Doan op Pexels.com

ADHD

Ja . . . , er moeten weer broodjesharing worden klaar gemaakt en Friet zoekt haar etiketje adhd . . . Pleur die adh er maar vanaf, dan blijft God Zij Gedankt & Geprezen de D van ‚disorder‘ over: uit de ‚Diagnostic and Statistical Manuel of Mental Disorder-5‘.  Ze kon  uren lang in de rondte blijven googelen met die Ouwe Douwe en zijn hypothetische modelen . . .  Bij haar is alles ‚uncategorized‘ & ze heeft ook geen enkel idee wat ‚tags‘ zijn . . . Natuurlijk, denkt ze er over na, om alles opnieuw „op te poetsen & af te stoffen“ . . . , ja . . .  Ze ziet het helemaal voor zich . . .  Maar, die Besmetbak wil slechts één categorie uitprinten en er één dik boek van 500 pagina’s over schrijven. Waarom, mag die kikker wel schrijven en publiceren? Fuck off met je aanpassingsstornissen uit je Amerikaanse DSM, met de hokjes en etiketje van zo’n Gestapobitch . . . „Depressieviteit & schrijven zijn processen,“ schrijft Douwe in zijn ‚UIT DE PRAKTIJK‘ „waarbij 100.000 factoren een rol spelen“. Ben je ’n vrouw, daarmee begint ’t gelazer al meteen met vooroordelen bij de vleet of ben je een man, dat benne Douwes Angehaugten modelen. Ja, hij ging naar het Goethe Instituut Amsterdam, hè . . .  Toen ik hem persoonlijk mocht spreken van zijn Witte Kankerregelteef . . .  Nee, die Besmetbak mocht niet bij hem in de buurt komen…  -Waar was ik nu?

Maarten: „Je mocht vijf minuten eventje je huisarts lastig vallen,“ zei hij, „het was je gegund. Het liefst zag ze je ter plekke dood neer vallen, met je obesitas . . .“ 

Frietje: „Ja, die Besmetbak bleef gezond, is met haar obesitas al over de vijfenzeventig, met haar te hoge bloeddruk. Dat ze Godverdomme nog steeds géén suiker heeft, hè . . .  Daar ligt die Eigengereide Witte Kankerregelteef nachten lang van wakker . . .“ Wat heeft die Besmetbak die trut misdaan???

Maar, om eventjes terug te komen op Simon Garmiggelt van 2 december 2015 . . .  In die laatste maand van 2015 heeft ze haar mooiste foto’s van Amsterdam geblogd, want toen kon/dorst ze nog te fietsen . . . Vele bruggetjes op en bruggetjes weer af . . .  Over de stoep fietsen, tussen de Amsterdammertjes door, omdat die grachten te smal en te prop vol zijn, om rustig langs auto’s te kunnen fietsen . . .  Dan heeft die Besmetbak het nog niet eens over de geparkeerde auto’s, waar je omheen en langs moet rijden, de viezigheid vooral, zoals mensen die je moet uitwijken, die overal schijt aan hebben en gewoon voor je voeten blijven doorlopen, als je met zo’n rot gang de brug af sjeest en met andere deelnemers van ’t verkeer in de Binnenstad. Het probleem is ook: iedere keer op-en-af stappen voor de rode stoplichten, die Besmetbak kan niet vlug genoeg weg komen . . .  En dan nog wat: Haar fiets is gejat . . .  Ja, die is pas echt geil! Mamma Mia . . .

SONY DSC

SONY DSC  = Haarlem met trapgeveltjes aan de rechterkant.

Maarten: „Ga je broodje haring eten.“

Friet: „GÔH, zeg! Ik wilde juist wat stukjes citeren ‚UIT  DE  PRAKTIJK‘ van Dauwe de Vries, hij was meer dan vijftig jaar mijn arts . . .  Een knappe dokter, want de medicatie die hij me voorschreef, slik ik nog steeds . . . „Ik wil géén medicijnen,“ riep die Besmetbak koppig. „Ik wil en ben puur natuur.“

Douwe: „Doe nu maar, dan takel je niet zó vlug af . . . ,“ mooi hè . . . Dus, „dames“ rustig an en maak je niet tè dik, want over vier en ’n half jaar is die Gore Besmetbak over de tachtig en kan ze haar kat gaan vlooien . . .

E   L   F   R   I   E   D   E